Attack of the Jack-O'-Lanterns - R.L. Stine (1996)
Alternatieve titel: Goosebumps #48
mijn stem
4 stemmen
Engels
Jeugdboek
Griezel
144 pagina's
Eerste druk: Scholastic,
New York (Verenigde Staten)
Halloween wordt dit jaar een tijd van wraak voor Drew en Walker. Wraak op degenen die de vorige jaren allerlei gemene grapjes met hen uithaalden. Om hun plan uit te voeren kerven ze in twee pompoenen angstwekkende gezichten. Maar er gaat iets fout. Want de enge pompoenhoofden lijken tot leven de komen.
0
geplaatst: 7 september 2010, 15:29 uur
Ik had al tijden heel veel zin om deze te lezen; het hele Halloween-gegeven sprak me aan en ik vond de flaptekst veelbelovend klinken. Helaas viel het boek me erg tegen en het is m.i. de minste Goosebumps die ik tot nu toe gelezen heb.
Het verhaal gaat over Drew en haar vrienden Walker, Shane en Shana die tijdens Halloween wraak willen nemen op pestkoppen Tabby en Lee. Ik keek al uit naar de wraakplannen die ze hadden verzonnen en hoe deze zouden overkomen op Tabby en Lee. Helaas ging daar een enorm lange inleiding aan vooraf. In de eerste driekwart van het verhaal lees je telkens over wat er de jaren daarvoor is gebeurd. Op zich wel interessant om te weten, maar om daar driekwart van het boek aan te besteden?
Het echte verhaal begon pas toen ik nog ong. 30 pagina's te gaan had. Vanaf toen werd het verhaal heel goed en spannend en was er vrijwel niets meer op aan te merken. Helaas duurde dit stuk dan weer extreem kort in vergelijking met de inleiding en was het ook weer afgelopen voor ik er erg in had. Maar hoe kort het ook was, het was goed, erg goed.
Tot het daadwerkelijke einde kwam, want in het een-na-laatste hoofdstuk kwam me toch zo'n malle plotwending! Normaal vind ik die plotwendingen aan het einde juist een heel groot pluspunt van de Goosebumps boeken, en dan vraag ik me ook echt af hoe Stine het ooit verzonnen heeft. Deze plotwending vond ik echter behoorlijk stom; het sloeg gewoon nergens op.
Slecht zou ik het boek niet willen noemen, maar wel erg matig. Ik heb veel betere boeken uit deze serie gelezen.
Het verhaal gaat over Drew en haar vrienden Walker, Shane en Shana die tijdens Halloween wraak willen nemen op pestkoppen Tabby en Lee. Ik keek al uit naar de wraakplannen die ze hadden verzonnen en hoe deze zouden overkomen op Tabby en Lee. Helaas ging daar een enorm lange inleiding aan vooraf. In de eerste driekwart van het verhaal lees je telkens over wat er de jaren daarvoor is gebeurd. Op zich wel interessant om te weten, maar om daar driekwart van het boek aan te besteden?
Het echte verhaal begon pas toen ik nog ong. 30 pagina's te gaan had. Vanaf toen werd het verhaal heel goed en spannend en was er vrijwel niets meer op aan te merken. Helaas duurde dit stuk dan weer extreem kort in vergelijking met de inleiding en was het ook weer afgelopen voor ik er erg in had. Maar hoe kort het ook was, het was goed, erg goed.
Tot het daadwerkelijke einde kwam, want in het een-na-laatste hoofdstuk kwam me toch zo'n malle plotwending! Normaal vind ik die plotwendingen aan het einde juist een heel groot pluspunt van de Goosebumps boeken, en dan vraag ik me ook echt af hoe Stine het ooit verzonnen heeft. Deze plotwending vond ik echter behoorlijk stom; het sloeg gewoon nergens op.
Slecht zou ik het boek niet willen noemen, maar wel erg matig. Ik heb veel betere boeken uit deze serie gelezen.
0
geplaatst: 8 september 2010, 11:58 uur
Ik ben benieuwd wat je ervan gaat vinden Kerry 
En of je het een beetje met me eens bent, of juist niet.
En of je het een beetje met me eens bent, of juist niet.
0
geplaatst: 25 juli, 00:54 uur
Mwa.
Alhoewel ik de stijl van R.L. Stine best kan waarderen, was Attack of the Jack-O'-Lanterns me toch te nadrukkelijk sensationeel. Ieder hoofdstuk moet met een (vaak nogal eenvoudige) cliffhanger eindigen die in de eerste drie zinnen van het volgende hoofdstuk weer ongedaan wordt gemaakt. Ideaal om de jongere lezers aan de pagina's te laten kleven, maar op latere leeftijd is het toch wat simpel.
Niettemin blijft Stine er altijd wel een aardig tempo in verwerken. Het boek leest vlot en duurt bovendien ook niet te lang. Het thema van Halloween wordt er best aardig in vermengd en naar het einde toe wordt het tempo dermate opgeschroefd dat je het boek meteen uit wil lezen. Dat er daarna een ietwat onafgemaakte plotwending aan dendert, doet er dan niet meer toe. Tegen die tijd weet je namelijk wel wat je kan verwachten.
Ik vond het allemaal best entertainend, maar ook te simplistisch en kaal om echt op te vallen. Wellicht had ik me even vergist in het kinderlijkere formaat in vergelijking met Fear Street, maar echt bijzonder kwalitatief lijken me dit soort verhalen niet.
Alhoewel ik de stijl van R.L. Stine best kan waarderen, was Attack of the Jack-O'-Lanterns me toch te nadrukkelijk sensationeel. Ieder hoofdstuk moet met een (vaak nogal eenvoudige) cliffhanger eindigen die in de eerste drie zinnen van het volgende hoofdstuk weer ongedaan wordt gemaakt. Ideaal om de jongere lezers aan de pagina's te laten kleven, maar op latere leeftijd is het toch wat simpel.
Niettemin blijft Stine er altijd wel een aardig tempo in verwerken. Het boek leest vlot en duurt bovendien ook niet te lang. Het thema van Halloween wordt er best aardig in vermengd en naar het einde toe wordt het tempo dermate opgeschroefd dat je het boek meteen uit wil lezen. Dat er daarna een ietwat onafgemaakte plotwending aan dendert, doet er dan niet meer toe. Tegen die tijd weet je namelijk wel wat je kan verwachten.
Ik vond het allemaal best entertainend, maar ook te simplistisch en kaal om echt op te vallen. Wellicht had ik me even vergist in het kinderlijkere formaat in vergelijking met Fear Street, maar echt bijzonder kwalitatief lijken me dit soort verhalen niet.
* denotes required fields.
* denotes required fields.