menu

Het Verzonkene - Jeroen Brouwers (1979)

mijn stem
3,58 (12)
12 stemmen

Nederlands
Autobiografische Roman

90 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

Jeroen Brouwers beleefde in Nederlands-Indie zijn kinderjaren. In deze roman haalt hij herinneringen op aan deze tijd en het verloren landschap van zijn jeugd. Het boek is tevens bedoeld als bijdrage in de polemiek over het subjectivisme van de auteur. Na een aanval van Antony Mertens jegens onder andere Brouwers aan als één van de vertegenwoordigers van het zogenaamde subjectivistische proza, verdedigt Brouwers zijn subjectivisme en niet-geëngageerd zijn met zijn persoonlijke argumenten, de thema's van zijn oeuvre: liefde, schoonheid, literatuur. Hij ontkent nergens het bestaan van onrecht, maar vraagt zich alleen af wat hij er al schrijvend aan kan veranderen.

zoeken in:
JoeCabot
Boeiende opwarmer voor Brouwers’ latere werk. Het Verzonkene is fragmentarischer, abstracter en vooral een pak korter dan gebruikelijk. In een namiddag had ik dit boek uitgelezen en ik lees traag.

Brouwers graaft in zijn geheugen en toont hoe cruciaal gebeurtenissen zijn die je je nauwelijks nog herinnert. Sommige van die herinngeringsflarden berusten niet eens op echte feiten - gewoon gedroomd? - en tóch kunnen ze decennia later nog een impact hebben. Iedereen met een aantal jaren op de teller kent het gevoel wel.

Ondanks enkele zware thematieken is Het Verzonkene best een luchtige, haast dromerige roman. Verwacht echter geen levensveranderende ervaring. 3*

avatar van Robsessie
3,5
geplaatst:
Inderdaad een behoorlijk fragmentarisch boek, maar daarom niet minder interessant. Want wat kan die Brouwers schrijven zeg. De auteur is vooral geïnteresseerd in het creëren van schoonheid en niet in het waarheidsgetrouw reconstrueren van de wereld om hem heen. En dat zie je hier duidelijk terug. Als hij eenmaal op stoom is vlammen de woorden van de pagina's in die kenmerkende lange zinnen met duizend komma's en gedachtestreepjes. Meerdere bladzijdes las ik vaker dan eens terug om het ritme van de tekst opnieuw te voelen. Ook de verschillende aspecten van de roman die op meerdere plekken in net iets andere vorm terugkeerden zorgden voor een gevoel van herkenning; dromen en ontwaken en weerom.

Soms was ik Brouwers ook een beetje kwijt, bijvoorbeeld toen ik ineens middenin een boodschappenlijstje zat - waren we twee zinnen terug niet nog in een schuilkelder in Nederlands-Indië? Maar dat mag de pret niet drukken.

Als Brouwers lief is dan is hij mierzoet, wanneer hij onzeker is dan slaat hij doodsangsten uit, en is hij boos dan is hij ziedend. En ik hou ervan. Niet zijn beste werk, maar bij vlagen zie je hier wat hij in andere werken nog beter, nog grootser, nog meeslepender en nog uitbundiger zal laten zien.

Ik sluit graag af met een tijdloos citaat: "Ik zal schrijven: onze huidige minister president is een zak met windkloten."

(Mijn versie had overigens geen 90 maar 144 bladzijdes.)

Gast
geplaatst: vandaag om 10:45 uur

geplaatst: vandaag om 10:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.