menu

Otje - Annie M.G. Schmidt (1980)

mijn stem
3,60 (65)
65 stemmen

Nederlands
Jeugdboek
Avontuur

160 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

De vader van Otje, Tos, is een uitstekende kok, maar kan moeilijk aan de slag komen omdat hij geen papieren heeft. Die zijn per ongeluk door de bureaucratie verzwolgen. Hij krijgt geen nieuwe papieren zolang hij geen papieren heeft! Als ‘illegaal’ werknemer heeft hij het niet gemakkelijk, hij wordt uitgebuit en telkens weer ontslagen. Gelukkig heeft hij Otje, een vindingrijk en opgewekt kind, dat op goede voet staat met de dieren en de enige is die zijn driftbuien kan beteugelen.

zoeken in:
avatar van thomzi50
3,5
Dit boek evenals Pluk vroeger heel vaak gelezen. Vond dit altijd erg leuk maar wel iets minder dan Pluk v.d. Petteflet. Toch zeker een 3,5*, want ik heb dit boek een stuk of 5x met heel veel plezier gelezen

avatar van starbright boy
4,0
Dit was het eerste boek dat ik helemaal alleen uitlas waarvan ik zelf vond dat een dik boek was. Ik was een jaar of zeven denk ik. Het maakte enorme indruk en heeft me flink aangezet om als kind veel meer te gaan lezen.

Louis2703
Ik vond Pluk van de Petteflet altijd leuker, ik had daar een cassetebandje bij waar het heel verhaald op werd verteld. Dus ik kon me daar heel veel bij voorstellen. De film van otje vond ik nooit zo boeiend en het boek ook niet echt.
2,5*

Metallica
Pluk van de petteflet was m'n eerste boek die ik ooit las. Deze heb ik als 7/8 jarige (paar jaar voor men het verfilmde) gelezen en vondt hem wel goed.

avatar van Ted Kerkjes
4,0
Ted Kerkjes (moderator)
Erg leuk boek van Annie M.G. Schmidt. Dit is het enige boek waar Schmidt een Gouden Griffel voor ontving. Voor Minoes en Pluk van de Petteflet ontving ze een Zilveren Griffel. Deze drie boeken komen wel overeen met mijn drie favoriete boeken van deze schrijfster. Of ik Otje het beste van de drie vind, weet ik niet. Wat het boek erg goed maakt, is de maatschappelijke kritiek, die in dit boek duidelijker aanwezig is dan in Pluk en Minoes.
In dit boek zijn Tos en Otje de twee outcasts die nergens plaats kunnen vinden. Ze doen geen mens kwaad, maar mogen nergens verblijven, ze blijven op de vlucht. Dit thema vind ik erg sterk uitgewerkt.
Een grappig verschil tussen de -in mijn herinnering vrij matige- serie en dit boek, is dat in de serie Tos sceptisch is tegenover Otje's gave dat ze met dieren kan praten. In dit boek wordt hier nergens moeilijk over gedaan. Of andere mensen ook met dieren kunnen praten, wordt verder ook niet duidelijk. Otje kan het in ieder geval en doet dit regelmatig. Gelukkig maar, want als er een soort van onenigheid tussen Tos en Otje was geweest, was hun vriendschap verstoord, en dat zou jammer zijn, want ook dat is een aspect wat dit boek voor mij een fantastisch boek maakt. De passage waarin Tos op het schip van de Admiraal gaat werken, is zo mooi, omdat in die passage de liefde tussen de vader en dochter zo mooi tot uiting komt. Als Tos ook in het boek niet in Otje's gave zou geloven, zou dit ten koste gaan van hun onvoorwaardelijke vriendschap, ben ik bang.
Aan het einde komt alles, en dan ook echt alles goed. Alles wat ook maar een heel klein beetje onbevredigend afgesloten werd, wordt aan het einde volledig gladgetrokken. Een beetje zoetsappig, maar erg creatief.

De maatschappelijke kritiek, de vriendschap tussen Tos en Otje, de humor maken dit boek een ontzettend leuk boek.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:26 uur

geplaatst: vandaag om 15:26 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.