Horrible Tango - Jan Wolkers (1967)

Mijn god, wat een cover. Dat die ooit door de keuring is gekomen!

Niet bijzonder fraai inderdaad, maar ik kan de retroömslagen van Wolkers wel waarderen, dus het past goed bij de rest van zijn boeken.

Er staat ook niet voor niks "horrible" op.

Aardig boek. Vrij lastig soms leesbaar doordat er nogal eens dromen doorheen komen die niet altijd direct als zodanig duidelijk zijn. Apart verhaal ook waarin de hoofdpersoon een neger (een term die toen nog kon zonder bijbedoeling) in huis haalt en hierin zijn ooit door een ongeluk omgekomen broer herkent en hij (de gedachte aan) zijn broer op de een of andere manier achter zich wil laten. Maar het hoe en wat daarvan is me ontgaan waardoor dit ook een verhaal was dat voor mij nergens heen ging. Wel een leuke sfeer en iets van lekkere oud-Hollandse kneuterigheid en vooral liefde weet Wolkers soms heel mooi en teder te brengen, maar verder is dit nog niet zo goed geschreven als latere boeken van Wolkers. Het taalgebruik is gewoontjes met heel veel storend gebruik van 'toen' en 'ineens'. 3,0*.

p.s. Ik vind die kaften van Wolkers trouwens prachtig. Heel herkenbaar ook.

Niet het beste boek van Wolkers, maar leuk voor de liefhebber. De wat chaotische vertelstructuur, met veel beschrijvingen van (dag-)dromen en met chronologische sprongen, maakt het boek inderdaad soms lastig leesbaar, maar kan ik wel waarderen; ze draagt bij aan de mijmerende sfeer van het boek.
Mooi (en typisch Wolkers) zijn de fantasierijke beschrijvingen van omgevingen of kleine observaties, waarin vaak een of andere gedachtenkronkel zit verwerkt: een bedrijventerrein vol stapels oud papier wordt een soort mythische dodenstad en een slaapzak lijkt op een Chinese draak.
Het gesuggereerde verband tussen de 'neger' en de broer van de ik-persoon blijft door het boek heen onuitgewerkt, meer dan in andere autobiografische boeken van Wolkers. Dat is wellicht het grootste manco van het boek.

P.S.: Ik vind die retrokaften van Wolkers ook wel wat hebben, ze passen zo goed bij zijn eigenwijze boeken.

Ik sluit me aan bij mijn voorgangers. Dit boek zal me niet lang bijblijven. Korte zinnetjes die ieder tempo eruit halen en een niet al te interessant verhaal. De onderliggende interne strijd van de ik-persoon trekt dit nog net naar de magere voldoende.