"Voor niets is de mens meer beducht dan voor aanraking door iets onbekends. Hij wil
zien wat naar hem grijpt, hij wil het herkennen of op zijn minst kunnen thuisbrengen. Overal gaat de mens de aanraking door een vreemd element uit de weg" (vert: Jenny Tuin)
Deze 'simpele' waarheid, als eerste zinnen in
Massa en Macht kan je testen in een winkelstraat. En menig onverschillige puber, hangend in een groep op straat, kent het effect als spelletje zonder er uitgebreid over na te denken. Het is stoer. Alleen zou een puber zo'n stoere gedaante niet gauw aanemen en
een vreemde zomaar aanstoten om reactie uit te lokken. Die vreemde kan je immers achtervolgen. Maar in een groep voel je jezelf
onkwetsbaarder. Alleen een potentiële leider neemt die risico als initiatief. Hij of zij wordt dan ook gevolgd.
Of je hebt een cameraploeg, (als representant van een organisatie met eventueel veel kijkers), om je heen....dan durf je ook meer. Het eerste hoofdstuk van
Massa en Macht heet dan ook...
Omslaan van de aanrakingsvrees.
Bovenstaande wordt prachtig verbeeld door een video-clip
Bittersweet Symphony van de
Verve waarbij je afvraagt of alles in scéne is gezet of niet:
http://www.youtube.com/watc... Als clipkijker leuk om hem te volgen....
In de Filosofie zou men dit, gezien ook het verdere verloop van het boek, een belangrijk
kennistheoretisch moment kunnen noemen. Canetti mijdt dit soort
vreemde abstracte concepties want die zijn niet nodig. Tastbaar woord daar gaat het hem concreet om, hoe ver zijn ongewoon consistente gedachten er achter ook reiken. Wetenschappelijke termen worden gevoelloos. Canetti probeert zenuwendraden in zijn begrippen te behouden....
Omgang met iets
onbekends duikt dan ook consequent doortastend in het boek op:
Afrikaanse Koningen
Een beschouwing van enkele Afrikaanse koningen zal ons enkele aspecten en elementen van de macht, die we apart hebben onderzocht, in hun onderlinge verband tonen. Aan deze koningen lijkt alles ZONDERLING en ONGEWOON. Men zal misschien eerst de neiging VOELEN hen als exotische curiosa te doodverven. Een Europeaan krijgt maar al te gemakkelijk een gevoel van superioriteit als hij verslagen zoals de volgende OP ZICH LATEN INWERKEN. Het is echter raadzaam enige bescheidenheid te betrachten totdat we meer over hen hebben gehoord. Het past de Europeaan van de twintigste eeuw slecht zich boven barbaarse zeden verheven te voelen. De middelen van de machthebbers zijn misschien doeltreffender; hun oogmerk verschillen vaak in niets der Afrikaanse koningen
(inleiding van hoofdstuk
Heerschappij en Paranoia, pag. 463, vert Jenny Tuin)
Daarom ben ik het met de volgende passage van de Duitse Wikipedia, zie mijn vorige bijdrage, dan ook volledig oneens:
Dabei offenbart Masse und Macht beträchtliche Mängel. Wer verstehen will, wie ganz normale Männer und Frauen an Judenvernichtung, an Folter und Massenerschießungen teilnehmen können, wird Canettis Befehlsstachelmodell als ungenügend empfinden
"Ganz normale Männer und Frauen"?? De bedoelde "Mängel" zit hem in de lezer.
Normale mensen bestaan niet....dat hangt van je perspectief af. Het is juist een kracht dat hij op de jodenvernietiging niet direct ingaat......Het was voor hem ook te persoonlijk. Te pijnlijk. Het zou hem ook van zijn centraal idee afleiden. Door andere voorbeelden toont hij de
algemenere conditie van de mens. Duitse daders en Joodse slachtoffers zijn gezien de menselijke geschiedenis niet zo uitzonderlijk. De technische manier waarop wel....maar daar ging het Canetti niet om.