Hässelby, Demonteringen Har Begynt - Johan Harstad (2007)

Heeft niet de impact van zijn debuutroman Buzz Aldrin, Waar Ben Je Gebleven?. Waren de terloopse, soms absurde wendingen die deze roman nam nog charmant, hier gaat het tegenstaan als het verhaal weer een kant op gaat die geheel haaks staat op een eerder ingeslagen route. Het ene moment is het een stream of consciousness van een ik-figuur die letterlijk elke waarneming en bijkomend gevoel registreert; het volgende moment wordt het meer conceptueel en symbolisch. Om dan opeens weer invloeden te hebben van science fiction. Nou past het ook wel in het thema wat hij aansnijdt van synchroniciteit en een karakter die verbanden begint te zien in alles, maar voor de lezer voelt het als een inconsistent zooitje van stijlen waarbinnen de karakters nooit echt gaan leven.

Ik had hier eigenlijk een beduidend lagere score aan willen geven, maar in de epiloog wordt een en ander verduidelijkt over waarom het soms zulke rare wendingen lijkt te nemen. Het is dan ook raadzaam om in ieder geval te weten waar het figuurtje Albert Aberg voor staat alvorens deze roman te lezen.