menu

Mrs. Dalloway - Virginia Woolf (1925)

Alternatieve titel: Mevrouw Dalloway

mijn stem
3,93 (56)
56 stemmen

Engels
Sociaal / Psychologisch

216 pagina's
Eerste druk: Hogarth Press, Londen (Verenigd Koninkrijk)

Clarissa Dalloway is begin vijftig, elegant en getrouwd met een succesvolle, maar gezapige politicus. Ze heeft een volwassen dochter, die haar zorg niet meer nodig heeft. Tijdens hun goed bezochte feesten is Mrs. Dalloway de perfecte gastvrouw, maar ze voelt zich oud en uitgerangeerd. Op 23 juni 1923, vijf jaar na de Eerste Wereldoorlog, koopt Clarissa bloemen voor het feest van die avond. Dan komt zij haar voormalige aanbidder Peter tegen, die zij in een ver verleden heeft afgewezen. De toevallige ontmoeting confronteert Clarissa met de onomkeerbaarheid van de keuzes die zij in haar leven heeft gemaakt. Wat zou er van haar geworden zijn als ze dertig jaar eerder voor een avontuurlijk leven met Peter had gekozen? Het verhaal van Mrs. Dalloway speelt zich af op één dag, de dag van het feest dat eindigt in een drama.

zoeken in:
avatar van IchBinEinOiseau
5,0
Ongetwijfeld één van mijn favoriete boeken. Nog nooit zo een verlijdelijke beschrijvingen van licht en zinloosheid gelezen. Prachtig.
Met dit boek had ik pas echt de leeskriebels te pakken.

FlyingPenguin
IchBinEinOiseau schreef:
Ongetwijfeld één van mijn favoriete boeken. Nog nooit zo een verlijdelijke beschrijvingen van licht en zinloosheid gelezen. Prachtig.
Met dit boek had ik pas echt de leeskriebels te pakken.

Absoluut een boek dat lieve robbert mij dan eens moet uitlenen. Hoe gaat het ermee?

avatar van IchBinEinOiseau
5,0
Niet echt goed, maar toch beter als Septimus (leest het boek en ge kunt volgen). Als ik u nog eens zie zal ik het zeker meegeven.

Het is trouwens (op Mein Kampf na dan) het beste boek dat in 1925 is verschenen.

avatar van Grovonion2
2,5
Ik ben dit nu aan het lezen en heb het moeilijk mijn aandacht erbij te houden. Dat komt omdat ik problemen heb met de vloeiende overgangen die Woolf maakt van rationele beschrijving van het verhaal naar poetische analogiën die de gevoelens van de karakters of bepaalde situaties moet beschrijven. Als die voorkomen dan 'blank' ik even en ga verder als het verhaal voor mij weer zin maakt.

Volgens wiki is dit een modernistische roman en daar heb ik het blijkbaar vooralsnog niet zo mee. Ik ga nog even doorbijten.

avatar van JJ_D
3,5
Na 3 maanden de "strijd" gestaakt. Blijkbaar ben ik toch niet gemaakt om boeken in het Engels te lezen. Intrigerend, maar een beetje te complex om me te blijven prikkelen. Doe ik in de toekomst nog eens over...in het Nederlands.

avatar van eRCee
4,0
IchBinEinOiseau schreef:
Het is trouwens (op Mein Kampf na dan) het beste boek dat in 1925 is verschenen.

Je laat nu Het Proces van Franz Kafka even buiten beschouwing?

5,0
Misschien wel mijn meest geliefde boek. Een boek dat ik zomaar open kan slaan en beginnen lezen en op dezelfde manier weer kan dicht slaan. Werkelijk elke zin zit er "boenk" op Schitterend

5,0
IchBinEinOiseau schreef:

Het is trouwens (op Mein Kampf na dan) het beste boek dat in 1925 is verschenen.



Even off-topic: Los van de inhoud (want iedereen weet wat die is) is Mein Kampf een vreeslijk slecht geschreven rotboek. Een ware marteling, zo een slechte zinnen. Rommelig, lelijk en gemakzuchtig.
Nee, geef mij dan inderdaad maar "Het Proces" of gelijk welk ander boek uit '25.

avatar van Pythia
5,0
Mrs Dalloway, het leesbaardere zusje van Ulysses.

Eén heel warme dag in het midden van juni.
Wandelingen door Londen die we op de voet kunnen volgen doordat de straten en gebouwen bij naam genoemd worden (en een ritje met de bus).
De dag wordt verteld in een ‘stream of consciousness’ door Clarissa Dalloway en een aantal andere personen. De wisseling van perspectief vindt vaak vloeiend plaats als de betreffende personen fysiek in elkaars nabijheid zijn (en elkaar soms niet eens kennen). Mooi gedaan.
Hoofdpersonen zijn Clarissa Dalloway en London-in-1923 die je beide heel goed leert kennen door alle vertellers samen.
Mrs Dalloway heeft een dochter van zeventien.
De dood komt voorbij in de vorm van een sterfgeval.
Al met al deed het me sterk denken aan Leopold Bloom in Dublin (Ulysses) waarbij in het geval van Mrs Dalloway de stijl(en) de inhoud niet in de weg zit(ten) maar juist versterkt.

Het idee achter het boek lijkt me wel een beetje gejat natuurlijk.

avatar van eRCee
4,0
Vooral de stijl van Woolf maakt van Mrs. Dalloway zo'n geweldig boek. Het vloeiende verschuiven van het perspectief, het afwisselen van stream of consciousness en lyrische beschrijvingen, de woordkeuze, soms is het echt sensationeel. Over een straatzangeres:

Door alle tijden - toen het plaveisel gras was, toen het moeras was, door de tijd van slagtand en mammoet, door de tijd van de stille zonsopgang - stond die gehavende vrouw - want ze droeg een rok - daar te zingen - met haar rechterhand uitgestrekt, haar linker in haar zij geklemd, over de liefde - liefde die een miljoen jaar had geduurd, zong zij, liefde die zegevierde, en miljoenen jaren geleden had haar minnaar, die eeuwen dood was, klaagde zij, met haar gewandeld in mei; maar in de loop van de tijd, lang als zomerdagen en vlammend, herinnerde ze zich, met niets dan rode asters, was hij verdwenen; de geweldige sikkel van de dood had over de machtige bergen gemaaid en toen zij ten slotte haar vergrijsd en oneindig oud hoofd op de aarde legde, die nu niets meer was dan een ijzige sintel, smeekte zij de goden om een purperen bos heide naast haar te leggen, daar op haar hoge rustplaats, die door de laatste stralen van de laatste zon werd geliefkoosd; want dan zou het grootse schouwspel van het heelal afgelopen zijn.

Daarnaast is het de existentiële twijfel, de weemoed, het verlangen om de ander te vatten. De passages over Septimus zijn met name erg mooi. Het feit dat Woolf later zelfmoord zou plegen geeft deze thematiek nog meer lading. Dat is voor mij ook meteen een groot verschil met Ulysses (zie Pythia), dat veel meer een monument is, een experiment, groots wellicht maar gekunsteld, terwijl Mrs. Dalloway puur is, en daarom een veel beter boek. Prachtig.

avatar van gert_r
JJ_D schreef:
Na 3 maanden de "strijd" gestaakt. Blijkbaar ben ik toch niet gemaakt om boeken in het Engels te lezen. Intrigerend, maar een beetje te complex om me te blijven prikkelen. Doe ik in de toekomst nog eens over...in het Nederlands.


Er is zojuist een nieuwe nederlandse vertaling uitgekomen.

avatar van JJ_D
3,5
JJ_D schreef:
Na 3 maanden de "strijd" gestaakt. Blijkbaar ben ik toch niet gemaakt om boeken in het Engels te lezen. Intrigerend, maar een beetje te complex om me te blijven prikkelen. Doe ik in de toekomst nog eens over...in het Nederlands.


Eindelijk herlezen, deze keer volledig, én in het Nederlands. Ik zat er echter niet volledig in: het stilzetten van de tijd en de meanderende stijl werkte voor mij de continuïteit soms tegen. Nog niet rijp genoeg…?
3,25*

avatar van eRCee
4,0
Leuk weer eens wat van je te zien hier, JJ, was even geleden geloof ik?
Wat dat laatste betreft; ik zou je rijpheid zeker niet in twijfel willen trekken, maar het kan sowieso geen kwaad om een goed boek in een andere periode van je leven nogmaals te lezen.

Ebenezer Scrooge
Helemaal mee eens. Las dit boek lang geleden, maar begreep er niet
veel van. Toch tot de laatste bladzijde doorgelezen, misschien het
woordgebruik, de zinnen of gewoon de sfeer waardoor ik het toch een
mooi boek vond. Hetzelfde had ik bij Zwart Haar Blauwe Ogen van
Duras.

avatar van MatthiasVA
4,0
The leaden circles dissolved in the air

Zoals hierboven al werd opgemerkt is de invloed van Joyce's Ulysses erg aanwezig. Ook hier volgen we personages één dag in hun leven en laat Woolf de gedachten van haar verschillende personages vrij aan bod. Haar proza is zeer mooi, lyrisch en bevat een mooi ritme.

"She walked just a little way towards St.Paul's, shyly, like someone penetrating on tiptoe, exploring a strange house by night with a candle, on the edge lest the owner should suddenly fling wide his bedroom door and ask her business, nor did she dare wander off into queer alleys, tempting by-streets, any more than in a strange house open doors, or lead straight to the larder. For no Dalloways came down the Strand daily; she was a pioneer, a stray, venturing, trusting."


Het boek leest anderzijds vaak niet altijd vanzelf, al is dit zeker niet te wijten aan haar mooie en ook vlotte stijl, maar eerder aan haar erg uitgebreide woordenschat. Op dit vlak lijkt ze erg op Conrad die ook een Engels gebruikt dat niet altijd even gemakkelijk toegankelijk is voor iemand wie Engels als tweede taal heeft. Wel komt het bij Woolf iets minder geforceerd over als bij Conrad (hoewel het even geleden is dat is Conrad las en mijn Engels toen zeker niet even goed was; ik wil ook zeker geen kritiek geven op hem).

Woolf wil zeker niet alleen een verhaal vertellen, maar ook iets over haar tijd en leefwereld. Zo is er de kritiek op de psychiatrische begeleiding van die tijd dat aan bod komt via de verhaallijn van Septimus Smith, die in WO I diende en terugkeert met een Shellshocksyndroom, maar enkel rust krijgt voorgeschreven (Woolf kreeg deze zelfde behandeling ook voor haar psychische problemen).
Verder komt ook haar onvrede met de positie van de vrouw naar boven in de hogere kringen van die tijd. Dit wordt vooral mooi weergegeven in Elisabeth, Clarissa Dalloway's dochter, die een van de interessantere personages is.

Het verhaal is kort en we springen naar vele verschillende personages, maar Woolf weet deze vaak wel genoeg diepte te geven, waardoor ze niet te oppervlakkig blijven. Vooral met een personage als Lucrezia kon ik erg meeleven en we zien mooi haar eigen wanhoop wanneer zij er alles aan doet om haar man, Septimus, terug naar zijn oude zelf te brengen.

Een mooi boekje dat zijn status als klassieker zeker verdient.

avatar van MatthiasVA
4,0
Ik heb ook een gevoel dat romantiek als genre de lading niet helemaal dekt.
Ik heb eerder de indruk dat sociaal/psychologisch als genre de kern van het boek beter vat.

Of zie ik dat nu verkeerd?

avatar van Schrijverij
5,0
Nog 1 stem, staat deze klassieker in de Top 250. Verbaasd me dat hij nog niet boven de 50 stemmen zat!

avatar van Pieter
Ben een beetje verbaasd dat deze op Boekmeter haar meest gelezen roman is. Ik was er altijd van overtuigd dat To The Lighthouse haar bekendste was.

avatar van Theunis
4,5
Al bij de eerste pagina's werd het me duidelijk dat ik een zeer bijzonder boek zou gaan lezen. Ik werd compleet omver geblazen door de fantastische schrijfstijl van Woolf. Er gebeurt niet zoveel, dat hoeft ook niet, Woolf bereikt voldoende diepgang in de weergaloze beschrijvingen van de denkwereld van haar veelal zwaarmoedige personages.

Het eindigde in een bovenzinnelijke theorie, die haar, met haar angst voor de dood, in staat stelde te geloven, of te zegen dat ze het geloofde, (niet tegenstaande al haar scepsis), dat, gezien het feit dat onze verschijning, het deel van ons dat zichtbaar is, zo vluchtig is, vergeleken met dat andere, dat onzichtbare deel van ons, dat zich zo wijd uitbreidt, het ongeziene zou kunnen overleven, teruggevonden zou kunnen worden, op een of andere manier verbonden aan deze of gene persoon of zelfs op sommige plekken zou kunnen rondwaren, na de dood. Misschien - misschien.

Ook de beschrijvingen van voorbijgaande dingen, als het vallen van de avond over Londen, zijn prachtig geschreven.

Als een vrouw die haar katoenen bloemetjesjurk en haar witte schort heeft uitgetrokken om zich in blauw en parels te kleden, zó was de dag zich aan het verkleden, deed dingen uit, stak zich in tule, veranderde in avond en met dezelfde, opgetogen zucht die een vrouw slaakt als ze haar onderrokken op de vloer laat glijden, legde de dag ook stof, hitte en kleur af; het verkeer werd minder; klingelende, snelle auto's volgden de rommelende vrachtwagens op; en hier en daar hing tussen het dichte gebladerte van de pleinen een intens licht. Ik trek me terug, scheen de avondschemering te zeggen,...

De melancholie bereikt tegen het einde zijn hoogtepunt als Woolf zich afvraagt of we niet allemaal gevangen zijn. Het leven is niet meer zijn dan het krassen op een gevangenismuur. Schitterend boek!

Gast
geplaatst: vandaag om 09:57 uur

geplaatst: vandaag om 09:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.