De Boze Vrienden - Adriaan van der Veen (1962)

Nederlands
Psychologisch

156 pagina's
Eerste druk: Querido, Amsterdam (Nederland)

Frieda, misschien wel de voornaamste maar zeker de aantrekkelijkste figuur in 'De boze vrienden', beklaagt zich er op een zeker moment over, dat mannen zich wel met haar willen bezighouden doch zonder werkelijke aandacht. Een van de vragen die in deze korte roman dan ook worden gesteld, is in hoeverre men zich van een ander iets aantrekt en op welke manier. Aandacht voor elkaar lijkt namelijk eerder door een conflict te worden gestimuleerd dan door zomaar genegenheid. Boosheid blijkt vaak een sterkere band te scheppen dan alleen vriendschap of liefde. De betrekkingen tussen de boze vrienden in het verhaal worden juist bepaald door de vijandige spanning tussen de twee. Boos is vooral Ted, een van de vrienden, die door middel van Frieda probeert Marinus van zijn wel heel hoog moreel voetstuk af te doen tuimelen. Deze Marinus is weer op een andere manier kwaad, vermoedelijk vooral op de vrouwen. Weer anders geprikkeld is ten slotte Johan, bij wie Frieda haar hart uitstort. Zijn wrevel is, buiten zijn met ergernis vermengde nieuwsgierigheid over wat er tussen Ted, Marinus en Frieda voorvalt, op het laatst vooral tegen zichzelf gericht. Deze grimmige zelfkritiek brengt hem tot een besluit, Frieda betreffende, waaraan alle woede eindelijk vreemd is.