Raja - Riikka Pulkkinen (2006)

Gemengde gevoelens. Enerzijds kan Pulkkinen goed, helder en soms poëtisch schrijven (al mogen de beschrijvingen van het weer waarin de zomer zich aandient wel achterwege blijven), het is duidelijk dat we met een (groot) talent vandoen hebben. Daarnaast houdt ze gedurende deze gehele roman, die in Nederland overigens bijzonder goed verkoopt, de aandacht van de lezer af en blijft ze constant de meester van haar eigen ingenieuze mozaïekconstructie.

Anderzijds vond ik de manier waarop ze zich inleefde in de diverse karakters iets te veel volgens het boekje - vooral het kind -, kreeg ik met sommigen wel erg weinig sympathie waar dit de bedoeling leek en vond ik de opbouw soms net iets te geforceerd. Ook van de ethische dilemma's had ik me iets meer voorgesteld, daar hoorde ik velen over spraken, maar uiteindelijk leken die in beginsel toch uit een simpele casus psychologie te komen.

Al met al levert dat een boek op van een talent dat het zichzelf misschien wel te moeilijk heeft gemaakt met alle betekenissen, verwijzingen en verschillende perspectieven die voorbij komen. Haar volgende boek schijnt eenzelfde soort structuur te hebben, tot mijn spijt, maar de rest van dit boek geeft voldoende aanleiding daar alsnog naar uit te kijken. Ruime 3*

Dit is nu echt zo'n boek waar ik moeilijk 'm'n vinger op kan leggen'. Enerzijds is het soms echt boeiend maar anderzijds echt irritant. Boeiend omdat je wel meeleeft met de personages maar irritant omdat alles zo oppervlakkig blijft. Enerzijds word je meegetrokken in het verhaal, maar even later wordt dat teniet gedaan door 'psychologische mijmeringen' waar je als lezer weinig boodschap aan hebt. Wel mooi geschreven en zeker geen slecht boek!
Wat de weersbeschrijvingen betreft: volledig mee eens, ik hou wel van een weersbeschrijving op zijn tijd als 'setting' maar hier wordt het soms gebruikt om de 'gemoedstoestand' van de personages te verklaren of beter, kracht bij te zetten, dat is te veel van het goede en ook een beetje gemakkelijk: gewoon een voorbeeldje: deze beschrijving wordt gegeven bij een passage over een vrouw die net zelfmoord wilde plegen omdat ze het niet meer zag zitten:
Het licht, zo typisch voor eind september, hing laag, het deed zwaar aan, rijp als de wijsheid van een oude vrouw
Laag hangend, zwaar en rijp licht licht......