Breekwater - Sybren Polet (1961)
Alternatieve titel: Breekwater. Een Exempel
mijn stem
3 stemmen
Nederlands
Psychologisch
190 pagina's
Eerste druk: De Bezige Bij,
Amsterdam (Nederland)
De heer Breekwater ontmoet in een café aan de bar een jonge kunstenaar met de naam Lokien. Tijdens de ontmoetingen met deze jongeman en zijn vrienden wordt hij geconfronteerd met het feit dat zijn leven inmiddels grotendeels achter hem ligt. In zijn hallucinaties over het naderende einde probeert hij achter de zin van zijn bestaan te komen.
1
geplaatst: 7 december 2010, 13:37 uur
Mooi en grappig citaat dat illustreert waarom ik Polet zo'n interessante schrijver vind.
"Ze wandelden over een smal dijkpad naar de tweede kolk en zetten zich neer in de schaduw van een struik die hen aan het oog van de boeren onttrok. Met de rook van hun sigaretten probeerden ze de muggen te verjagen.
'Hier is mijn intellectuele koe dus opgegroeid en vetgemest,' zei Merel. 'Smaakt het gras hem nog altijd?'
Aan hun voeten sprong een bliekje boven het water uit, een snel flikkeren van wat zilverig licht, meer niet. Het water rimpelde nauwelijks na.
'Best,' zei Breekwater, 'het smaakt hem best.' (Zuchtend, loeiend.) 'Een mens moet het proces van intellectuele bewustwording kunnen stopzetten. Een deel van je moet altijd koe blijven.'
Merel lachte. 'Gekkerd.'
'Nee, ik meen het,' zei Breekwater. 'Je moet wachten tot de gedachten als horens uit je voorhoofd groeien, dan is het genoeg. De rest is onnutte balast die je maar uit je slaap houdt. Er wordt je te veel duidelijk. Twee praktische gedachten op je voorhoofd, daar moest het bij blijven. '"
"Ze wandelden over een smal dijkpad naar de tweede kolk en zetten zich neer in de schaduw van een struik die hen aan het oog van de boeren onttrok. Met de rook van hun sigaretten probeerden ze de muggen te verjagen.
'Hier is mijn intellectuele koe dus opgegroeid en vetgemest,' zei Merel. 'Smaakt het gras hem nog altijd?'
Aan hun voeten sprong een bliekje boven het water uit, een snel flikkeren van wat zilverig licht, meer niet. Het water rimpelde nauwelijks na.
'Best,' zei Breekwater, 'het smaakt hem best.' (Zuchtend, loeiend.) 'Een mens moet het proces van intellectuele bewustwording kunnen stopzetten. Een deel van je moet altijd koe blijven.'
Merel lachte. 'Gekkerd.'
'Nee, ik meen het,' zei Breekwater. 'Je moet wachten tot de gedachten als horens uit je voorhoofd groeien, dan is het genoeg. De rest is onnutte balast die je maar uit je slaap houdt. Er wordt je te veel duidelijk. Twee praktische gedachten op je voorhoofd, daar moest het bij blijven. '"
* denotes required fields.
* denotes required fields.