menu

La Petite Fille de Monsieur Linh - Philippe Claudel (2005)

Alternatieve titel: Het Kleine Meisje van Meneer Linh

mijn stem
3,95 (60)
60 stemmen

Frans
Sociaal

143 pagina's
Eerste druk: Stock, Parijs (Frankrijk)

Meneer Linh ontvlucht zijn door oorlog geteisterde land, op zoek naar een betere toekomst voor zijn kleindochter. Zijn kamergenoten in het asielzoekerscentrum drijven de spot met zijn liefdevolle aandacht voor het kleine meisje. Meneer Linh voelt zich niet thuis in het vreemde land, tot hij op een dag meneer Bark ontmoet. Deze praat over zijn vrouw die net is overleden. Meneer Linh verstaat hem niet maar hij luistert, met zijn kleine meisje op schoot.

zoeken in:
avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Dat op dit boekje hoog gestemd wordt is volgens mij volkomen terecht. Wonderlijk ook dat er nog geen berichten staan bij dit verhaal van pijn en heimwee, bijna woordloze vriendschap tussen twee mannen.
De dood heeft alles wat mooi en heerlijk was van Meneer Linh afgenomen, behalve Sang dîu die hij in zijn armen houdt. Hij fluistert Sang dîu toe wie hij is: haar grootvader. Hij vertelt haar dat ze samen zijn, met zijn tweeën, de enige twee, de laatste twee.
Wanneer ik zou schrijven dat het boek me heeft ontroerd durf ik best te zeggen dat het dusdanig was, dat de tranen na de droom van Meneer Linh me pagina's achtereen langs mijn wangen liepen.
Gelukkig is daar steeds Sang dîu, ze staat symbool voor de lente, voor nieuw leven, hoop en liefde.

avatar van eRCee
3,5
Fijn dan je het zo kon waarderen. Wat vond je van de aanwezigheid van een clou?

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
eRCee schreef:
Fijn dan je het zo kon waarderen. Wat vond je van de aanwezigheid van een clou?


Prima en heel knap gedaan van Claudel! Ook deze kan symbolisch geïnterpreteerd worden. Ik had al vrij snel het gevoel dat er iets aan de hand was met Sang dîu, ze blijft in àlle omstandigheden zo rustig ... Gezien het belang dat Meneer Linh in de betekenis van voornamen stelt valt het nazeggen van haar naam door Meneer Bark als Sans Dieu natuurlijk op. Toen Meneer Linh naar een inrichting werd gebracht en Sang dîu bij hem mocht blijven wist ik het zeker, al wist ik nog niet hoe het in elkaar zat. Mooi vond ik ook hoe Meneer Bark bijna aan het slot, wanneer het bloed van Meneer Linh langs het trottoir stroomt zich een merkwaardige droom herinnert, overeenkomstig met die van Meneer Linh.

5,0
Is het boek ook in het Nederlands uitgebracht? Zo ja, waar is deze te krijgen? Alvast bedankt.

avatar van eRCee
3,5
Uitgegeven door De Bezige Bij en waarschijnlijk gewoon bij elke boekhandel te bestellen.

5,0
Ik lees bijna nooit boeken, dus het zegt eigenlijk ook niet veel, maar dit is echt mijn favoriete! De vriendschap tussen Linh en Bark werd zo ontzettend mooi weergegeven. Het was een rustige en trage boek die alles zo gedetailleerd vertelde, dat je het zo voor je kon zien. Het einde vond ik eigenlijk wel tegenvallen. Hoe cru het ook is, het paste er niet in dat het goed zou aflopen. Het was stiekem bevredigender geweest als Linh Bark nooit meer zou terugzien. En nu maar wachten op de verfilming!

avatar van Prowisorio
4,5
Als mij gevraagd zou worden om in vijf woorden dit boekje te beschrijven, dan lukt me dat zonder enige moeite. Die vijf zijn: teder, heimwee, ontroerend, onvergetelijk en stil. De wijze waarop Claudel het verhaal vertelt is teder; Meneer Lihn's heimwee naar zijn vaderland; de vriendschap tussen meneer Lihn en meneer Bark is ontroerend; meneer Lihn, meneer Bark en natuurlijk Sang Diû zijn onvergetelijk. Stil kan ik niet goed uitleggen... stil is echter het woord dat steeds bij mij opkomt om dit boekje te beschrijven.... het moet er dus bij staan.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Prowisorio schreef:
Stil kan ik niet goed uitleggen... stil is echter het woord dat steeds bij mij opkomt om dit boekje te beschrijven.... het moet er dus bij staan.


Ik kan het evenmin uitleggen, maar voel wel aan wat je bedoelt denk ik.
Even stil staan na het verhaal, even stil zijn, stilte ... ja.

4,5
Een psychisch drama dat door Claudel echt door onze strot wordt geduwd .Mooi maar opwekkend?

avatar van Pythia
2,5
Door de sobere schrijfstijl wordt je aandacht geheel gericht op het verhaal.
Claudel overdrijft dat dan weer, waardoor het op mij de uitwerking heeft van een smartlap. Er is niets mis met een goede smartlap, maar ik houd er niet van.
Ik lees over hetzelfde onderwerp liever Problemski Hotel van Dimitri Verhulst, dat door zijn eenvoud op mij veel meer indruk maakte.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Pythia schreef:
Door de sobere schrijfstijl wordt je aandacht geheel gericht op het verhaal.



smartlap.


Ik begrijp de combi overdrijving van sobere schrijfstijl en smartlap niet goed.
Hoe bedoel je dat precies?
Ik waardeer Dimitri Verhulst als schrijver vooral om zijn m.i. rauwe realisme (Problemski Hotel heb ik niet gelezen). Wat misschien ook als sober ofwel geen opsmuk aangeduid kan worden?

avatar van Pythia
2,5
Ik bedoel dat de taal eenvoudig is, en dat Claudel het verhaal overdrijft. Die combinatie geeft mij visioenen van 't Broekie van Jantje, of iets over een liftend meisje van de Zangeres zonder naam, of Manuela van Jaques Herb. Prachtig in hun soort, maar wat mij betreft te doelgericht sentimenteel door middel van een overdosis zieligheid.
Meneer Linh is niet bepaald de gemiddelde asielzoeker, net zoals de personages in een smartlap niet de gemiddelde zielepoot zijn; het is extra erg.

Fijn dat je weer op de barricaden staat psyche; ik had je een beetje gemist de laatste tijd.

avatar van psyche
4,5
psyche (crew)
Pythia schreef:

Fijn dat je weer op de barricaden staat psyche; ik had je een beetje gemist de laatste tijd.


Family matters ...

Ik probeer zo veel mogelijk hier te vertoeven. Op mijn leestafel liggen één boek nog niet uit, en twee (ozo graag) te lezen.

Ik hoop z.s.m. weer de barricaden op te gaan, zeker wat betreft de twee nog te lezen boeken

Dank voor je uitleg.

4,0
Had dit boek oorspronkelijk 3,5* gegeven, maar kwam er toen achter dat ik de clou geheel gemist heb... Wat heeft Claudel dat ontzettend knap gedaan zeg !!

avatar van Lalage
4,0
Op een bankje ontmoet hij meneer Bark. De twee verstaan elkaar niet, maar er ontstaat een diepe vriendschap. Ik vind het zo ontroerend, dat die mannen elkaar begrijpen zonder ook maar één woord te wisselen. Zou dat echt kunnen?

Het kleine meisje van meneer Linh – Philippe Claudel | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

Gast
geplaatst: vandaag om 15:51 uur

geplaatst: vandaag om 15:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.