menu
poster

Oh, Play That Thing - Roddy Doyle (2004)

Alternatieve titels: Oh, Play That Thing, Volume Two of The Last Roundup | De Man achter Louis

mijn stem
3,83 (6)
6 stemmen

Engels
Sociaal

443 pagina's
Eerste druk: Jonathan Cape, Londen (Verenigd Koninkrijk)

1924. Henry Smart is Dublin ontvlucht omdat zijn betaalmeesters, voor wie hij moorden heeft gepleegd en chaos gecreëerd, hem op de hielen zitten. Na zijn aankomst in New York gaat het hem als sandwichman aanvankelijk voor de wind. Achter zijn sandwichbord verhandelt hij clandestien gestookte drank. Henry waant zich koning van de straat, maar ondertussen houden de echt grote bazen hem nauwlettend in de gaten. Algauw moet hij de wijk nemen naar Chicago. De stad is opgewonden, even nieuw als Henry, en het allernieuwst is de muziek. Woeste, spannende, uitgelaten muziek, gespeeld door een man met een trompet en bloedende lippen: Louis Armstrong. Zijn muziek is overal, klinkt door elke deur, uit elke grammafoon. Maar Armstrong heeft een probleem: er zijn plaatsen waar een zwarte niet kan komen, dingen die hij niet kan doen. Bovendien wordt Chicago met strakke hand geregeerd door de maffia, die elk podium, en elke man op dat podium bezit. Armstrong heeft iemand nodig, een blanke, en de man die hij kiest is Henry Smart.

zoeken in:
avatar
3,0
Roddy Doyle heeft een eigen stijl van schrijven. Soms werkt dit helaas beter dan andere keren. Dit is een van die keren dat het minder goed werkt. Zijn dialogen zijn heel direct en in dit boek zijn ze regelmatig te direct, zodat je nauwelijks doorhebt wie wat zegt. Tel daarbij op dat het een boek is dat eigenlijk teveel verhaallijnen draagt en daarom wat afgeraffeld voelt en je zou zeggen dat het een onvoldoende wordt.

Toch niet, want zelfs in een boek dat beduidend minder is dan zijn overige boeken, blijft Roddy Doyle goed genoeg om een vermakelijk en hartverwarmend boek te schrijven. Henry Smart is en blijft een intrigerend persoon en ik zal ook zeker het derde deel van deze serie gaan lezen.

3* voor een leuk boek, maar minder dan de overige boeken van Doyle.

avatar
4,5
Een boek met nog meer vaart dan het eerste deel over Henry Smart. De stijl vond ik erg passen bij de inhoud: opgejaagd, gehaast, korte zinnen, snelle overgangen. Ik had geen moeite het te volgen, ik werd er door geintrigeerd en meegezogen. Prachtig. Alleen word je er ook zelf wel wat onrustig van. Mooi dat een boek dat kan doen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 20:55 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 20:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.