menu

Les Saisons - Maurice Pons (1965)

Alternatieve titel: De Seizoenen

mijn stem
4,08 (6)
6 stemmen

Frans
Psychologisch

213 pagina's
Eerste druk: Éditions Julliard, Parijs (Frankrijk)

De vreemdeling Siméon komt van over de bergen in een ruwe boerengemeenschap die leeft van linzen en linzenbrandewijn. Het is de zestiende maand van de herfst, het druipt, het regent, het is koud: de toon wordt direct gezet. Hij wordt bekogeld met een schapenschedel waaraan hij zijn grote teen kapot schopt. De verwonding zet zijn lichamelijke aftakeling in gang. Hij vindt onderdak in de plaatselijke herberg, gedreven door madame Ham, die lijdt aan elefantiasis. De gemeenschap is vijandig, wreed. Siméon heeft papier bij zich want hij wil schrijven, het verhaal vastleggen van zijn dode zusje Enina. Deze indringende herinneringen staan genoteerd in zijn hier en daar ingelaste dagboek. Het dorp benoemt hem uiteindelijk tot regenmeter en maakt zo zijn schrijverschap onschadelijk. Hij is niet langer een vreemdeling. Maar na de regen treedt de vorst in.

zoeken in:
avatar van ...stilte...
4,5
‘Deze verdomde planeet is onbewoonbaar’

Maurice Pons schreef De Seizoenen met gesloten gordijnen om zich niet te laten afleiden door het zonnetje buiten en zodoende in de juiste sfeer te blijven.

De roman is opnieuw uitgegeven door Uitgeverij Vleugels. Gelukkig maar, want de oorspronkelijke uitgave van Coppens & Frenks is nauwelijks nog te vinden.
Zelf heb ik nog zo'n fraai exemplaar van Coppens & Frenks en op het omslag staat een prachtige foto van een desolaat winters berglandschap. De inhoud van het boek is echter niet zo mooi als het er aan de buitenkant uitziet...je zou het een drol in cadeauverpakking kunnen noemen.

De protagonist Siméon gaat naar het bergdorp om te schrijven, maar de vijandige boerenbevolking maakt hem het leven zo moeilijk dat hij daar niet de kans toe krijgt. Zijn optimisme is bewonderenswaardig en hij ondergaat de verschrikkingen, die hem zelfs enkele ledematen kost, tamelijk gelaten.
Het leven in het bergdorp en de strijd om het bestaan van de bevolking wordt tot groteske proporties uitvergroot in de roman. De dorpsbewoners wentelen zich in hun eigen vuil, het enige monument in het dorp besmeuren ze met uitwerpselen en is een stortplaats van kadavers...

Toch heb ik zelden zo gelachen om een boek!

avatar van ...stilte...
4,5
Hier nog een artikel van Martin de Haan over het boek. Hij maakt de vergelijking met Het Slot van Franz Kafka:

Privacy settings - volkskrant.nl

Gast
geplaatst: vandaag om 22:04 uur

geplaatst: vandaag om 22:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.