Pic - Jack Kerouac (1971)
mijn stem
5 stemmen
Engels
Jeugdboek
Sociaal / Reis
120 pagina's
Eerste druk: Grove Press,
New York (Verenigde Staten)
Pic is het verhaal van een kleine jongen uit North Carolina, Pictorial Review Jackson. Wanneer zijn grootvader bij wie hij woont overlijdt, verschijnt zijn oudere broer om hem weg te halen uit het ontwrichte gezin van zijn tante. Samen reizen ze naar het noorden, naar New York City. Daar ondervindt Pic hoe zijn broer overleeft in de economisch moeilijke tijden.
1
geplaatst: 10 april 2014, 08:57 uur
Bij dit laatste boek van Kerouac hinkt mijn beoordeling op twee gedachten.
Enerzijds vind ik dit een verfrissend boekje dat ik vrijwel gelijk wilde uitlezen. Mijn eerste opvatting was dat het nogal kinderlijk geschreven was, maar ik zie hier dan ook dat het een jeugd boek is.
Dat merk je ook wel in het taalgebruik, Kerouac schrijft hier voornamelijk in 'spreektaal', en dat zorgt afentoe voor wat rare zinnen en woorden.
Daarnaast staat dit boek heel erg in de tijd en kan dit worden ervaren als discriminerend/rascisitisch.
Er wordt echt een stereotype plattelands 'neger' (als ik dat zo mag noemen) neergezet, die in een kappot huis woont, bijna geen mubilair heeft en in kleren met gaten rond loopt.
Ook liggen er 'zo veel watermeloen schillen op de veranda's dat je vies zou worden als je er op gaat zitten'.
Dat gezegt te hebben is het voor de rest een typisch Kerouac verhaal. Veel reizen en veel jazz.
Op een gegeven moment trekken ze naar California en wordt de gehele reis eigenlijk overgeslagen, en juist daar is Kerouac zo sterk in... Het einde komt nogal gehaast over.
Enerzijds vind ik dit een verfrissend boekje dat ik vrijwel gelijk wilde uitlezen. Mijn eerste opvatting was dat het nogal kinderlijk geschreven was, maar ik zie hier dan ook dat het een jeugd boek is.
Dat merk je ook wel in het taalgebruik, Kerouac schrijft hier voornamelijk in 'spreektaal', en dat zorgt afentoe voor wat rare zinnen en woorden.
Daarnaast staat dit boek heel erg in de tijd en kan dit worden ervaren als discriminerend/rascisitisch.
Er wordt echt een stereotype plattelands 'neger' (als ik dat zo mag noemen) neergezet, die in een kappot huis woont, bijna geen mubilair heeft en in kleren met gaten rond loopt.
Ook liggen er 'zo veel watermeloen schillen op de veranda's dat je vies zou worden als je er op gaat zitten'.
Dat gezegt te hebben is het voor de rest een typisch Kerouac verhaal. Veel reizen en veel jazz.
Op een gegeven moment trekken ze naar California en wordt de gehele reis eigenlijk overgeslagen, en juist daar is Kerouac zo sterk in... Het einde komt nogal gehaast over.
* denotes required fields.
* denotes required fields.