menu

Cities of the Plain - Cormac McCarthy (1998)

Alternatieve titel: Steden van de Vlakte

mijn stem
4,40 (5)
5 stemmen

Engels
Psychologisch

284 pagina's
Eerste druk: Knopf, New York (Verenigde Staten)

In dit laatste deel van de 'Border Trilogy' ontmoeten twee mannen, van wie de avonturen uit hun jongenstijd al waren opgetekend in 'Al de Mooie Paarden' en 'De Kruising', elkaar in een luwte tussen hun bewogen verleden en onzekere toekomst. Ze zullen zich staande moeten houden in een land dat verandert of al onherkenbaar veranderd is.In de herfst van 1952 zijn John Grady Cola en Billy Parham cowboys op een ranch in New Mexico. In het zuiden rijzen als altijd aan de horizon de bergen van Mexico op, die hun schaduwen werpen over El Peso, Ciudad Juárez en alle steden van de vlakte.Verbonden met de natuur door de paarden en het vee en de immer aanwezige bergketens ontdekken deze mannen dat het leven op een ranch in de grensstreek zowel voor henzelf als voor de kerels met wie ze samenwerken, zijn tol eist. Een van hen probeert 'deze wezenlijk verschillende maar broze werelden' aan weerszijden van de grens te verzoenen in zijn hartstocht voor een meisje. Hij trekt steeds weer de grens over voor een liefde die even gevaarlijk als onontkoombaar is.

zoeken in:
avatar van Slainte_Mhath
5,0
Zelden of niet heb ik een intensere leeservaring gehad als met deze trilogie.

Het gevoel van onheil en verlies heb ik denk ik alleen met A Storm of Swords en In the Rogue Blood gehad.
Ik heb het boek net uit en denk dat het me nog wel een tijdje zal bijblijven.

De lezer zal het zelf moeten ervaren, het moet je liggen. De tijdsgeest, de schrijfstijl, de dialogen vaak zonder leestekens, en is McCarthy niet zuinig met zijn Spaans waar de boeken mee zijn doorspekt.

Ik kan gelukkig Spaans en die plotselinge afwisselingen vond ik prachtig. Zonder reden, zonder uitleg.
De dialogen vind ik ook heel bijzonder. Simpel ogend, maar doeltreffend, geen speld tussen te krijgen.

Een voorbeeld dat ik me kan herinneren van boek 1 All the Pretty Horses, als bij een jongen een verborgen wapen wordt ontdekt.
'Had je ons hiermee willen neerschieten?' - 'Ik had me in ieder geval niet laten neerschieten'

John Grady en Billy Parham, waar het in de eerste boeken om gaat, ontmoeten elkaar staat in de synopsis. Ik had me hier op verheugd, het begint dat deze geweldig interessante karakters met elkaar samenwerken en elkaar al een tijdje kennen. Ik had dit erg boeiend gevonden, maar dan was het boek ook een stuk dikker geweest, wat van mij had gemogen.

Ik heb dit boek gelijk in mijn top-10 gedaan, niet dat deze per se de beste van de 3 is, dat kan ik niet eens zeggen, maar als trilogie hoort het daar zeker thuis. Als afsluiter en eerbetoon.

De korte epiloog is nogal filosofisch en had mijn aandacht niet meer, ook omdat het 50 jaar verder in de tijd is.

Weergaloos. 5*

avatar van ...stilte...
Dit derde deel moet ik altijd nog eens lezen...en dat ga ik nu zeker doen!

Gast
geplaatst: vandaag om 01:40 uur

geplaatst: vandaag om 01:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.