Angels and Demons - Dan Brown (2000)
Alternatieve titel: Het Bernini Mysterie
Engels
Thriller
616 pagina's
Eerste druk: Pocket Books,
New York (Verenigde Staten)
Professor Robert Langdon wordt naar CERN ontboden om een mysterieus symbool op de borst van een vermoorde wetenschapper te duiden. Hij legt verband met de Illuminatie, de machtigste terreurbeweging uit de geschiedenis, maar die bestaat al lang niet meer. Of toch? Dan onthullen de Illuminati dat er een tijdbom in het Vaticaan verstopt is. Hun timing is perfect: de kerkleiders zijn bijeen om een nieuwe paus te kiezen en Rome wemelt van de pers. Om de bom te vinden doet men een beroep op Robert Langdon, wiens kennis van de Illuminati tot het uiterste zal beproeft worden. De race tegen de klok leidt langs verborgen cryptes, verlaten kathedralen en gevaarlijke catacomben. Het spoor dat Langdon probeert te volgen is 400 jaar oud. Het slingert door Rome, naar een verlaten gewaande locatie die de enige hoop op de redding van het Vaticaan bevat.
Mijn grootste kritiek is de schrijfstijl van Brown. Die is tenenkrommend. Het zijn makkelijk leesbare zinnen, maar hij wil elk detail zo goed uitleggen, dat dit onnodig veel tekst opleverd. Met als gevolg dat ik me als lezer negatief aangesproken voel. Zijn motto lijkt wel: "Voor het geval je het niet begrijpt zal ik het nog even uitleggen". Het zat ultiem leesplezier in de weg, terwijl ik het boek in een ruk heb uitgelezen.
Zijn motto lijkt wel: "Voor het geval je het niet begrijpt zal ik het nog even uitleggen".

Bij zo'n boek lees ik door om de ontknoping te weten. Het gaat van raadsel naar raadsel. En ook nog eens in Rome, wat ik een heel prettige stad vind. Maar dit is een formule, net als soaps. Het werkt, maar ik zal het aan niemand aanraden.
ik vind dit kauwgom voor de geest.
je blijft lezen, om toch het einde te weten te komen (hoewel je die eigenlijk al weet)
geen goed boek, meer een tussendoortje.
Zulke boeken gebruik is vaak tussen 2 "moeilijke" boeken door, even het verstand op 0 zetten en lezen maar.
Dit was het tweede boek van Dan Brown dat ik heb gelezen, en gelukkig was het niet mijn derde of later, want dan had ik Browns trucje wel doorgehad (de overeenkomsten met The Da Vinci Code zijn bijna verbijsterend en kwam ik geloof ik ook in The Da Vinci Code tegen. Beide keren wordt Langdon aan het begin van het boek geloof ik onverwacht wakker gemaakt en snel naar een bepaalde locatie gebracht, waar de speurtocht van de ene bekende culturele plaats naar de ander begint. Andere overeenkomst is dat precies degene waarvan je het het minst verwacht bij wijze van twist juist de grote bad guy blijkt te zijn. En zo zijn er nog wel wat duidelijke overeenkomsten tussen de boeken van Dan Brown. Alsof hij een bepaald sjabloon heeft wat hij gebruikt.).
Het einde is wel heel fout en Hollywood-achtig, en eigenlijk een gigantische afknapper. Maar dan heb ik al een heerlijk boek achter de rug, dus dat mag de pret niet drukken voor mij.
en toch geef je 4 sterren....
Why?
iemand zei ooit: televisie is kauwgom voor de ogen.
ik vind dit kauwgom voor de geest.
je blijft lezen, om toch het einde te weten te komen (hoewel je die eigenlijk al weet)
geen goed boek, meer een tussendoortje.
Zulke boeken gebruik is vaak tussen 2 "moeilijke" boeken door, even het verstand op 0 zetten en lezen maar.
"Moeilijke" boeken zoals "It" en "The Stand" (heb even je top 10 bekeken)???????? Laat me niet lachen.
Mr. Brown mag dan in sommige opzichten een pretentieuze eikel zijn, maar de boeken die hij schrijft zijn vrij vermakelijk en zeker niet van een "lager niveau" dan de meeste Stephen King lectuur. Om over Harry Potter dan maar helemaal te zwijgen
Dat soort edities zijn wel erg leuk bij dit soort boeken. Ik weet nog hoe ik tijdens het lezen van dit boek en de Da Vinci Code etc. nog flink heb lopen googlen, haha. Doe ik ook nog wel eens bij andere boeken, als er echte plaatsen in voorkomen.
Dat hoef je bij deze boeken dus niet te doen, daar staan overal foto's van bij. Ze zijn alleen heel zwaar, dat is best een nadeel.
iemand zei ooit: televisie is kauwgom voor de ogen.
ik vind dit kauwgom voor de geest.
je blijft lezen, om toch het einde te weten te komen (hoewel je die eigenlijk al weet)
geen goed boek, meer een tussendoortje.
Zulke boeken gebruik is vaak tussen 2 "moeilijke" boeken door, even het verstand op 0 zetten en lezen maar.
"Moeilijke" boeken zoals "It" en "The Stand" (heb even je top 10 bekeken)???????? Laat me niet lachen.
Mr. Brown mag dan in sommige opzichten een pretentieuze eikel zijn, maar de boeken die hij schrijft zijn vrij vermakelijk en zeker niet van een "lager niveau" dan de meeste Stephen King lectuur. Om over Harry Potter dan maar helemaal te zwijgen
Beetje lullig klinkt dit wel, Stijf heeft ook 1984 en A Clockwork Orange op zijn lijst staan. Hij heeft toch geen namen genoemd van voor hem 'moeilijke titels'? Waarbij je je af kunt vragen of een moeilijk boek in iemands top tien moet staan.
Ondertussen is Meneer Brown bij mij nog laaaaaaaaang niet aan de beurt.
Beetje lullig klinkt dit wel, Stijf heeft ook 1984 en A Clockwork Orange op zijn lijst staan. Hij heeft toch geen namen genoemd van voor hem 'moeilijke titels'? Waarbij je je af kunt vragen of een moeilijk boek in iemands top tien moet staan.
Ondertussen is Meneer Brown bij mij nog laaaaaaaaang niet aan de beurt.
Je hebt gelijk. Ik beschouw IT en The Stand helemaal niet als moeilijke boeken, lezen allebei heerlijk weg.
Het zit hem in het verschil in kwaliteit, Waar Stephen King zijn personages tot leven weet te brengen, blijft het bij Brown allemaal oppervlakkig. King is in mijn ogen gewoon een betere schrijver, punt.
Moet er wel bij vermelden dat ik al mijn hele leven lees, maar dat ik sinds kort bezig ben om de wat zwaardere boeken te lezen, ben er nu klaar voor zegt mijn gevoel.
Verder een spannend boek. Ben benieuwd nu naar de film.

