Kunsten at Græde i Kor - Erling Jepsen (2002)

Alternatieve titel: De Kunst om in Koor te Huilen

mijn stem

3,60 (10)

10 stemmen

Deens
Sociaal

214 pagina's
Eerste druk: Borgen, Valby (Denemarken)

Allan is elf, en hij weet precies wat je moet doen als anderen in de rouw zijn. Samen met zijn vader loopt hij zoveel mogelijk begrafenissen in het dorp af. De spontane grafredes van zijn vader bewegen de nabestaanden tot tranen, vooral als Allan naast hem gaat staan en zijn weemoedigste gezicht trekt. En omdat een goede grafrede tevens de omzet in de kruidenierszaak van zijn ouders verhoogt, is Allans logica glashelder: de een zijn dood is de ander zijn brood. Maar nog belangrijker voor hem is harmonie, het bijeenhouden van het gezin, dat zwaar te lijden heeft onder de ‘zwakke zenuwen’ van de vader – vooral sinds diens veertienjarige dochter 's nachts niet langer bij hem op de bank komt liggen.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

3,5

Michiel Claessen

geplaatst: 20 juli 2010, 11:16 uur

Ik was dit boek al enkele keren tegengekomen en toen ik 'm zag liggen in de bibliotheek, heb ik het maar meteen geleend. Tot op zekere hoogte een aardig verhaal. Het sterke punt ligt hem met name in het perspectief waarmee de gebeurtenissen beschreven worden: die van een elfjarige Alan. Zijn naïeve kijk op de ernstige gebeurtenissen die hij beschrijft werken zo nu en dan, ook al wil je niet, op de lachspieren. Anderzijds heb ik ook het gevoel dat er iets mist. Het verhaal pakte me niet en leek in eerste instantie wat richting te missen.

Ik beoordeel het voorlopig even met drie en een halve ster.

3,5

Lalage

geplaatst: 30 augustus 2016, 11:39 uur

Wat in het begin een rustige plattelandsroman lijkt, wordt steeds spannender en donkerder.

De kunst om in koor te huilen – Erling Jepsen | Lalagè leest - lalageleest.wordpress.com

3,5

manonvandebron

geplaatst: 3 maart 2017, 10:03 uur

Alle gebeurtenissen worden verteld vanuit het standpunt van de elfjarige jongen. Met naïeve verwondering beschrijft hij triviale incidenten in een Deens dorp. Zonder het zelf te beseffen springt hij dan opeens naar zeer ernstige problemen van zijn vader en zijn zus. Je gaat meeleven met de jongen wanneer hij zich nogal onbezonnen in een avontuur stort in een poging dingen goed te maken die hem eigenlijk boven het hoofd stijgen.

Volgens de achterflap heet de jongen Allan, maar dat hebben ze wellicht uit de verfilming gehaald. In het boek wordt de naam van de ik-verteller niet genoemd. Ik vraag me af in hoeverre dit echt autobiografisch is.

* denotes required fields.

<1 >