menu

The Grapes of Wrath - John Steinbeck (1939)

Alternatieve titel: De Druiven der Gramschap

mijn stem
4,25 (107)
107 stemmen

Engels
Sociaal

619 pagina's
Eerste druk: Viking Press, New York (Verenigde Staten)

Een arme pachtersfamilie in Oklahoma wordt evenals vele lotgenoten in de jaren dertig werkloos. In de hoop in Californië, het land van zon en wijn, werk en geluk te vinden, trekken zij met een oude vrachtauto weg. De bittere werkelijkheid is geheel anders; een confrontatie met duizenden werklozen die onder dezelfde valse voorspiegelingen daarheen zijn gelokt en die voor steeds lagere lonen zullen gaan werken om niet van de honger om te komen.

zoeken in:
4,0
Tja als niemand er over begint

The Grapes of Wrath is een boek over een familie tijdens de depressie die om het maar even grof te zeggen "geen cent meer heeft om hun kont te krabben". Ze besluiten om naar California te gaan omdat daar het werk voor het oprapen ligt.
Hoewel het boek niet echt spannend genoemd kan worden, heeft Steinbeck de karakters goed uitgewerkt. Tijdens de reis naar en in California, leer je de familiehoudingen steeds beter kennen en krijg je als lezer steeds meer empathie voor de situatie waar ze zich in bevinden.
Ik vond het echt ongelooflijk hoe arm mensen in deze eeuw nog kunnen zijn. Je wordt echt meegesleept in het wel en wee van de familie en steeds als je denkt, nu gaat het goedkomen met ze, overkomt ze weer nog iets ellendigers.

Kortom, een heel mooi boek over een van de vele families die vorige eeuw uit pure ellende thuis alles opgeven en rond gaan trekken op zoek naar geluk.

Voor een cursus Amerikaanse literatuur recentelijk twee hoofdstukken uit deze roman moeten lezen; het schept inderdaad een mooi, tragisch beeld van de Dust Bowl en de Great Depression. Steinbeck grijpt me ondanks dat nog niet zo, zijn engagement is, hoewel tijdloos te noemen en te begrijpen, niet helemaal de mijne. Mettertijd zal ik dit werk wel in zijn geheel lezen; het is toch een Amerikaanse Klassieker en daarvan wil ik er zoveel mogelijk gelezen hebben binnen de kaders van dit leven .

avatar van eRCee
4,0
De sociale roman blijft altijd speciaal. Hier ook weer; het onderwerp alleen al geeft Steinbecks klassieker enorme kracht. De druiven der gramschap beschrijft ellende en onrecht maar getuigt vooral van menselijke waardigheid. Op meer literair vlak pakt de afwisseling van algemene hoofdstukken en de familiegeschiedenis van de Joads erg goed uit. Hierdoor wordt aan de ene kant het persoonlijke in groter perspectief geplaatst maar tegelijk krijgt de volksbrede omwenteling een gezicht. Wat ik jammer vond is echter dat de spanning die wordt opgebouwd in de algemeen beschrijvende hoofdstukken, die vaak prachtig zijn, niet tot ontlading komt. Het open einde van het boek stelde mij daarom wat teleur, de druiven der gramschap worden uiteindelijk niet geplukt en daarmee laat Steinbeck mijns inziens een kans hangen.

robbes
De druiven der gramschap is een toonbeeld van menselijke waardigheid en onverzettelijkheid! Een absolute aanrader! Een prachtig verhaal waarvan je op een gegeven moment niet meer weet of het waarheid is of fictie. Na het lezen is dit boek nog dagen door mijn hoofd blijven spoken.

De verhaallijn word af en toe onderbroken door hoofdstukken die de algemene situatie beschrijven, dit zorgt ervoor dat je er tijdens het lezen goed van bewust blijft dat dit verhaal deel uitmaakt van een veel groter geheel.
De mooie wijze waarop Steinbeck omgevingen, sfeer en situaties schetst zijn ook bewonderenswaardig.
De versie die ik las had trouwens 560 paginas.

Ik wil nog even reageren op bovenstaande post(niet lezen als je het boek nog wil gaan lezen!!);
Het is natuurlijk leuk gevonden om te zeggen dat de druiven der gramschap niet geplukt worden, maar het einde is op deze manier vele malen krachtiger als wanneer het in een revolutie of massale vechtpartij had geëindigd met een happy ending. Sterker nog, dit boek is mede een klassieker door het “klap in je gezicht einde” De laatste paragraaf heb ik met een brok in mijn keel en een bepaald gevoel van trots gelezen. En volgens mij is het einde niet bedoeld als open eind, ik denk dat de schrijver verwacht dat de lezer zelf kan invullen wat volgt en dit niet verder kan/moet (om)schrijven.

avatar van robbrouwer58
5,0
Geweldig boek, meteen gaan lezen. Net als als East of Eden trouwens. Klassiekers over gewone mensen in tijden van nood.

avatar van jerome998
Even een leuk weetje: Bruce Springsteen heeft zijn album 'The Ghost of Tom Joad' gebaseerd op dit boek.

3,5
Mooi. Misschien een beetje te mooi: naar mijn smaak wat te klasiek en voorspelbaar...

2,0
Een boek dat mij niet heeft bekoord. Het eerste deel van het boek vond ik zelfs oersaai.
Wel is de tragiek van het verhaal goed opgebouwd, zodat je geleidelijk aan toch wordt meegesleept in het verhaal.

3,0
Ik kan me geen boek herinneren dat voor mij zo traag op gang kwam als The Grapes of wrath. Na zo'n 200 pagina's (van de totaal 315 die mijn uitgave heeft) was ik helemaal murw geslagen door de repetitieve reeks van mislukkingen, oplevingen en mislukkingen die de familie Joad te verduren heeft. Wellicht is dat een verdienste van een met engagement geschreven boek, maar met leesplezier heeft het niet veel te maken. Toch werd ik naarmate het einde naderde gegrepen door nieuwsgierigheid en misschien toch ook medeleven.

Een grond van die nieuwsgierigheid was het steeds kleiner wordende aantal resterende bladzijdes, waar er naar mijn idee nog veel losse eindjes waren. Dat de weggelopen Connie geen rol meer krijgt in het verhaal (buiten natuurlijk de schande die hij over Rose of Sharon afroept) vind ik logisch en was ook niet zo verrassend, maar van de korte terugkeer van Casey en de daarop volgende uitspraak van Tom Joad dat hij diens werk wil voortzetten had ik meer verwacht. Hoe Tom naar een opstand zou toewerken, of juist (snel) zou merken dat hij daarvoor niet de juiste persoon is, interesseerde me behoorlijk. Ook verbaasde het me dat de roman eindigt, juist als de familie weer verder is opgesplitst en Al achterlaat. Mooi vind ik daarentegen de scène waarin Rose of Sharon de stervende man haar borst geeft en daarmee haarzelf en het doodgeboren kind alsnog een 'levens'doel geeft. Ontroerend, maar naar mijn idee meer een slot van een hoofdstuk dan van de hele roman.

Als schrijver het lef hebben om bepaalde zaken niet uit te werken en de lezer aan het denken te zetten is een kwaliteit, maar voor mij pakte het niet goed uit in Grapes of wrath omdat de auteur te veel tekst nodig had om te komen tot een punt waar het verhaal me ging interesseren, terwijl hij op het daar aangekomen punt niet bood wat ik er naar mijn idee in zat. Wellicht verwachtte ik gewoon het verkeerde boek van Steinbeck

5,0
Imposant boek. Komt erg traag op gang, maar stil, heel stil wordt je gegrepen door dit verhaal. Eigenlijk identiek aan de personages zelf, die ook heel stilaan het steeds beroerder krijgen. Indrukwekkende sfeerbeschrijving. En een sluitstukje, dat je ook niet snel zal vergeten.

avatar van .Fee.
4,5
In de zomer van 2017 gelezen en ik was erg onder de indruk van het verhaal. In eerste instantie 4 sterren gegeven maar het boek staat in mijn geheugen gegrift, dus ik ga over op 4,5 sterren. Prachtig!

5,0
Zonder meer een meesterwerk!
Niet mijn voorkeursgenre, maar Steinbeck slaagt erin je zo mee te slepen in het verhaal en in de beleving van de personages dat het er helemaal niet meer toe doet. Grote klasse, groot schrijver.

5,0
Roept beelden op van hedendaagse vluchtelingencrisis, vind ik ook; maakt het des te indringender en grootser. Sociale wantoestanden en humanitaire rampen die helaas nog steeds bij de hedendaagse realiteit horen. Dus ook belangrijk en indrukwekkend dat Steinbeck daar met deze roman uit 1939 inzicht en empathie voor weet bij te brengen.

5,0
Indrukwekkend boek wat ik maar met moeite neer kon leggen.

avatar van AOVV
4,5
Een monumentale roman, dat kan je wel zeggen over dit indrukwekkende werk van John Steinbeck. Voorheen had ik al wel wat gelezen van de beste man, en hoewel ook dat me erg beviel, kan het hier niet aan tippen.

Steinbeck schetst een prachtig beeld van een heel wrang tijdsgewricht in de Amerikaanse geschiedenis, en gunt de lezer een blik op het leven dat de gewone man toen leidde. Ook is er veel aandacht voor het gezin, en de verschillende rollen die de gezinsleden opnemen.


Daarbovenop is de evolutie van enkele personages, moeder Joad op kop, erg fascinerend. Zij neemt gaandeweg de rol van matriarch aan in deze roman, en is naast de jonge Tom Joad het meest constante en intrigerende karakter. Kleinere rolletjes als dominee Casey kunnen me ook erg bekoren.


Maar het is toch vooral het verhaal, de achtergrond, het milieu dat Steinbeck schetst, dat me voor zich inneemt. Ik heb er een hele tijd over gedaan dit boek uit te lezen (de Nederlandse vertaling, dan nog; ik ben een trager lezer), maar heb er wel erg van genoten.

The Grapes of Wrath is niet voor niets één van de klassiekers in de Amerikaanse literatuur.


4,5 sterren

avatar van Wickerman
geplaatst:
Pfoe, met moeite op de helft gekomen. Toen toch maar weggelegd. Die tussenhoofdstukken, die losstaan van het verhaal, halen de vaart er zo sterk uit, dat het een opgave is om te lezen. Jammer, maar misschien later nog maar een keer gezien de lovende woorden hierboven?

Gast
geplaatst: vandaag om 03:07 uur

geplaatst: vandaag om 03:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.