Couscous op Zondag: Een Familiegeschiedenis - Khadija Arib (2009)

Ik heb wel enige sympathie voor Arib, sowieso was ze een prima voorzitter, al was dat ook niet zo moeilijk tussen die twee kwaadaardige treinrampen van voorzitters direct voor en na haar. Blijkbaar, ruim voor ze Kamervoorzitter werd, had ze dit boek al geschreven. Ik zag deze in de bieb staan maar liet hem daar staan, nam dat boekje van de broers Lucassen mee waarvoor ik eigenlijk kwam en las na een bladzijde of 30 al een verwijzing naar dit werk van Arib. Dus toch maar gehaald.

Arib heeft een goed oog voor de omgeving en beschrijft helder en boeiend hetgeen om haar heen gebeurt en hoe de Marokkaanse gemeenschap in Nederland terecht kwam met alle strubbelingen vandien, onder meer de werkloosheid die opkwam, hoe mannen daar slecht mee omgingen maar ook hoe de Islam daarna en daardoor voet aan de grond kreeg. Niet heel diepgravend, maar goed en boeiend genoeg. Dat wordt afgewisseld met meer persoonlijke zaken over haar jeugd en gevangenneming in Marokko. Op momenten wel aardig maar te vaak zoomt ze dan in op minder interessante details. 3,5*.