Couscous op Zondag: Een Familiegeschiedenis - Khadija Arib (2009)

Heerlijk om te lezen, dit boek zou verplichte kost moeten zijn tijdens de maatschappijleerles van iedere zichzelf respecterende middelbare school.

Wat een geweldig boek!

Ook al is het een boek uit 2009, dit boek van onze huidige Kamervoorzitter is nog steeds heel relevant. Dit omdat haar vertrekpunt niet de actualiteit is. Het leest als een familiegeschiedenis. Hoe kom ik - niet per se een fan van het genre - dan toch zo enthousiast? Dat is vooral haar anekdotische geschiedenis van de eerste generatie migranten in Nederland, en in Aribs geval: Rotterdam Noord. Het boek zit boordevol ontluisterende inkijkjes, waarbij kritiek op de lakse houding van de Nederlandse overheid én de Marokkaanse gemeenschap zelf niet van de lucht is.
Ze beschrijft de emancipatie van de Marokkaanse vrouw, de islamisering van de Marokkaanse gemeenschap en haar eigen politiek ontwaken op een toegankelijke en humorvolle wijze.

Arib is momenteel een politica met statuur: het zou mooi zijn als haar boek ook opnieuw in de spotlight zou komen. Slechts twee stemmen op Boekmeter is geen al te beste indicatie. Het is echt meer dan de moeite waard.

Hier schreef ik onlangs nog dat autobiografisch schrijven bepaalde vaardigheden vraagt, Kadija Arib heeft ze zonder meer. Ik lees dit boek nu en sluit me alvast aan bij Jasper en Aletta.
Heel inzichtelijk hoe de eerste emigranten in Nederland arriveerden, ik wil verder lezen. Wetend waar KA tegenwoordig ‘voorzit’ ben ik heel, heel benieuwd hoe ze daar gekomen is. Mooie vorm. Fijne stijl!

Soms heb ik na het werk geen zin om via de Schiekade in Rotterdam naar de A20 te rijden maar neem ik vanuit Crooswijk de Noorderbrug, de route door de levendige Noordmolenstraat en de Zwart Janstraat. In deze wijk woonde Khadija Arib toen zij als vijftienjarige vanuit Marokko naar Nederland kwam. Hoe anders was het destijds buiten dan in het dorp waar zij haar vroegere jeugd doorbracht, zeker op zondag.
Ik ben even oud als KA en heb met haar Rotterdam Noord zien veranderen.
Toen dit boek uitkwam was KA nog geen Kamervoorzitter, ze was wel al kamerlid. Het boek eindigt min of meer bij de 'rel' die ontstond rondom haar deelname aan een werkgroep over de wijze waarop Marokko zou moeten omgaan met Marokkanen in het buitenland en in het verlengde daarvan het hebben van 'twee paspoorten'.
KA geeft inzichtelijk weer hoe Marokkaanse immigranten van destijds deel zijn gaan uitmaken van twee culturen, welke moeilijkheden dit heeft gegeven, maar ook wat voor moois het m.i. heeft gebracht.
Niet alleen op persoonlijk vlak, ook op landelijke niveaus.

Pag 240: Met deze discussie worden mensen met een dubbel paspoort verdacht gemaakt. Van hen wordt verwacht en geëist dat zij kiezen. Maar wat valt er te kiezen? Tussen wat en wat?
Een lezer voor mij vond het nodig om onder andere 'Nederland - Marokko' in het bibliotheekboek te schrijven. Kennelijk wilde deze lezer niet de moeite nemen te lezen wat er verder op de pagina stond. Misschien heeft hij of zij niet willen of kunnen begrijpen wat KA met haar hele boek heeft willen vertellen. Jammer.

4*

Ik heb wel enige sympathie voor Arib, sowieso was ze een prima voorzitter, al was dat ook niet zo moeilijk tussen die twee kwaadaardige treinrampen van voorzitters direct voor en na haar. Blijkbaar, ruim voor ze Kamervoorzitter werd, had ze dit boek al geschreven. Ik zag deze in de bieb staan maar liet hem daar staan, nam dat boekje van de broers Lucassen mee waarvoor ik eigenlijk kwam en las na een bladzijde of 30 al een verwijzing naar dit werk van Arib. Dus toch maar gehaald.

Arib heeft een goed oog voor de omgeving en beschrijft helder en boeiend hetgeen om haar heen gebeurt en hoe de Marokkaanse gemeenschap in Nederland terecht kwam met alle strubbelingen vandien, onder meer de werkloosheid die opkwam, hoe mannen daar slecht mee omgingen maar ook hoe de Islam daarna en daardoor voet aan de grond kreeg. Niet heel diepgravend, maar goed en boeiend genoeg. Dat wordt afgewisseld met meer persoonlijke zaken over haar jeugd en gevangenneming in Marokko. Op momenten wel aardig maar te vaak zoomt ze dan in op minder interessante details. 3,5*.

Khadija Arib - Zomergasten d.d. 6 augustus 2023.
Daar ga ik goed voor zitten …