menu

Le Charretier de la ‘Providence’ - Georges Simenon (1931)

Alternatieve titel: Maigret en het Lijk bij de Sluis

mijn stem
3,17 (6)
6 stemmen

Frans
Detective

250 pagina's
Eerste druk: Fayard, Parijs (Frankrijk)

Op Zondag 4 april wordt er 's middags, nadat de ''Providence'', een vrachtschip, door de sluis is gevaren, een lijk ontdekt. Het duurt lang voordat de identeit wordt vastgesteld, maar het blijkt te gaan om een steenrijke madame uit Parijs. Wat dreef haar naar dat schip en in het bijzonder, het café de la Marine, dat naast de sluis ligt. Na aankomst van het jacht Southern Cross identificeert schipper sir Lampson haar als zijn vrouw. Haar dood doet hem ogenschijnlijk niets. De schipper en zijn bemanning zijn verdacht en Maigret gaat op onderzoek uit. Het blijft echter niet bij dat ene lijk in het sluisdorp. Gaat het om een en dezelfde moordenaar?

zoeken in:
avatar van Bobbejaantje
4,5
Eén van de eerste boeken uit de Maigret reeks. En ook één van de weinige uit het oeuvre van Simenon dat zich afspeelt in het milieu van de Franse binnenscheepvaart. Het is duidelijk dat Simenon dit milieu zelf doorleefd heeft, ook al wanneer je weet dat dit boek geschreven is aan boord van zijn eigen kotter L’Ostrogoth. Simenon was een fervent reiziger en voer in Frankrijk, België, Nederland (waar hij het personage van Maigret zou geconcipieerd hebben) en Duitsland.
Als lezer krijg je een haarfijn beeld van hoe het in die tijd werkte om het scheepsverkeer aan de talrijke sluizen te regelen, waarbij de concurrentie tussen schepen met motor en schepen getrokken door paarden zijdelings aan bod komt. Heel andere tijden, en de realiteit van toen. Le Charretier de la 'Providence' wordt gezien als zijn beste werk inzake beschrijving van het binnenscheepvaart milieu, en ook in vergelijking met wat voorhanden is in literatuur tout court.
Verder maken we terloops ook kennis met toptechnologie van toen (ca. 1930) zoals de belinograaf die door de politie gebruikt werd als een soort voorloper van het faxapparaat - intussen ook al bijna ten grave gedragen - om afbeeldingen over de telefoonlijn of radio te verzenden.

De diverse personages die het boek bevolken zijn van allerlei pluimage, zoals ook te verwachten is in een milieu met veel passage vanuit alle hoeken. Ze worden door Simenon mooi getypeerd en passen als stukjes in de puzzel van het verhaal. De zwaartepunten van de plot gebaseerd zijn op reële gebeurtenissen - krantenartikels - die Simenon onder ogen waren gekomen.

Behalve de scheepscontext is dit verder gesneden Maigret koek. Et alors?

Dit boek heb ik gelezen als onderdeel van Romans I, uitgeven bij Bibliothèque de la Pléiade die een dwarsdoorsnede van het omvangrijke oeuvre van Simenon wil aanbieden, met de nadruk op wat Simenon omschrijft als ‘romans durs’, hoewel in deze verzamelband dus ook enkele Maigret detectiveverhalen opgenomen zijn. Een meerwaarde bij deze uitgave is het uitgebreide voetnotenapparaat met een commentaar bij elk opgenomen boek.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:30 uur

geplaatst: vandaag om 01:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.