Hoi, Leuk Dat Je Mijn Profiel Bekijkt! - Martin Brester (2009)

Overbodige Boek

Gedram, gezeur en geklaag, zonder enige plot. Brester noemde dit het meest onderschatte boek van 2009...nou als hij dit onderschat, trek ik zijn kennis over literatuur meteen in twijfel.

Er wordt heel wat onzin geproduceerd en geconsumeerd, en er zijn geen redenen om te denken dat de boekenbranche van dat verschijnsel verschoond blijft. Maar als een boek medio 2009 is uitgekomen, wat gezien de huidige omloopsnelheid van boeken een eeuwigheid geleden is, en er nog steeds flinke stapels van opgetast liggen bij de AKO i.p.v. bij De Slegte, dan voorziet het blijkbaar wel in een behoefte. Een behoefte die inderdaad haaks staat op de reacties hier en op sites waar het boek te koop wordt aangeboden.

In het Verenigd Koninkrijk bestaat er de Bad Sex in Fiction Award, een jaarlijkse prijs voor de slechtste beschrijving van een seksscène in een roman. Hoi, Leuk Dat Je Mijn Profiel Bekijkt! zou deze prijs de eerstkomende 6 jaar moeiteloos in de wacht kunnen slepen. Of dat de bedoeling van de schrijver is geweest kan ik niet goed inschatten. We schijnen hier te maken te hebben met dicklit, het ondeugende broertje van ladlit (onderwerpen: vrouwen en voetbal). De schrijver gaf zelf nogal hoog op over het boek in interviews. Zo citeerde hij met instemming een mail die hij kreeg van L. H. Wiener: Ik snap best dat het boek een soort kindje van hem is, maar ik krijg de indruk dat hij het zicht op de realiteit hier uit het oog is verloren. Brester vindt zelf zijn boek ook heel erg geestig, iets wat ik ook al niet kan onderschrijven.
Er zijn maar twee momenten waarop het boek je echt bij de kladden grijpt: in de 7 bladzijden over de wedstrijd van D1 tegen E1 en in het hoofdstuk over wat de hoofdpersoon overkomt in de kleedkamer, waarbij de lezer dan ook eerst nog - het is net voetbal - fraai op het verkeerde been is gezet.
De schrijver werkt inmiddels aan zijn tweede roman:
We gaan het meemaken...