L'Immoraliste - André Gide (1902)
Alternatieve titel: De Immoralist
Frans
Psychologisch
216 pagina's
Eerste druk: Mercure de France,
Parijs (Frankrijk)
De hoofdfiguur Michel vertelt aan zijn vrienden zijn levensverhaal. Als gefortuneerd archeoloog trouwt hij met Marceline, die hem volgt op zijn tochten door Italië, Frankrijk en Noord-Afrika. Dan wordt Marcel ziek. Tijdens zijn ziekte krijgt hij steeds meer aandacht voor de schaduwkanten van het menselijk bestaan. Als Marceline een kind verwacht, verdwijnt ze naar de achtergrond voor jongemannen van allerlei slag. Na de miskraam en haar dood blijft hij wat hij in aanleg was: een immoralist.
De titel van het boek geeft het al aan: de hoofdpersoon is een vervelend mens, die met name zijn eigen behoeften najaagt. De vertaling van Marsman maakt het geen vloeiend en makkelijk leesbaar boek voor nu. M.a.w. Interessant om kennis van te nemen, en daar blijft het bij.
Ik weet niet of het toevallig is, Hans Warren was in zijn eerste dagboeken duidelijk geïnspireerd door André Gide. Ik heb veel dagboeken van Warren gelezen, daar kwam de naam van Gide regelmatig in voor. Eigenlijk vond ik hem weinig sympathiek maar heb van zijn dagboeken inderdaad 'kennis genomen' omdat hij (behalve over zijn relatie met Mario Molegraaf) o.a. veel en interessant over natuur, kunst en literatuur schreef, waar ik het nodige van heb meegenomen.