menu

Lelystad - Joris van Casteren (2008)

mijn stem
3,95 (20)
20 stemmen

Nederlands
Autobiografisch

336 pagina's
Eerste druk: Prometheus, Amsterdam (Nederland)

Vol goede moed trokken de ouders van Joris van Casteren in 1976 naar Lelystad, waar met van alles geëxperimenteerd werd. De stad waar hij opgroeide werd geen voorbeeldgemeente, maar veranderde in de meest ongewenste plek van Nederland, geteisterd door criminaliteit en leegstand. In dit boek beschrijft Van Casteren de troosteloze hofjes van zijn jeugd, bevolkt door Amsterdamse probleemgevallen en gesjeesde zakenlieden. Tegen beter weten in proberen de pioniers met goede bedoelingen het ideaal van een nieuwe samenleving overeind te houden. Nauwgezet doet Joris van Casteren verslag van zijn nieuwbouwjeugd, vol vandalisme en valse liefdes.

zoeken in:
4,0
Fascinerend boek over een uit de klei opgetrokken stad, waar -zoals Murphy het al zei- alles mis ging wat er mis kon gaan.

4*

DIT wil ik lezen!

avatar van Wickerman
4,0
Vorige week bij de Selexyz uitverkoop eindelijk gehaald. Gisteren en vandaag in een ruk uitgelezen. Interessant boek.

avatar van gert_r
4,5
In 1986 deed de gemeente een imago-onderzoek. Bij het horen van de naam Lelystad had 6 procent van de Nederlanders een positief beeld.

Joris van Casteren is voor mij dé ontdekking van de laatste maanden.
In dit boek weet hij van het weinig geliefde Lelystad een magisch oord te maken, waar je een jeugd had kunnen beleven om jaloers op te worden.

Ik ben er van overtuigd dat 94 procent van de lezers van hoofdstuk 3 een positief beeld krijgt van het boek Lelystad en meer wil lezen...

Overigens ontstond er net als bij z’n latere boek Het zusje van de bruid na publicatie de nodige reuring.
Een drietal inwoners vond het allemaal niet zo grappig en stapte naar de rechter. Die zag geen strafbare feiten.

avatar van liv2
4,0
liv2 (crew)
Wat hou ik toch van de schrijfstijl van Joris van Casteren. Zijn onderkoelde beschrijvingen van de realiteit hebben iets magisch. De banaliteit van het leven krijgt hierdoor een hilarisch kantje zonder dat het geforceerd is. Moeilijk uit te leggen wat ik bedoel maar ik vind het geweldig. Ook de combinatie van journalistiek in de vorm van een roman, een beetje zijn handelsmerk, maakt dat zijn boeken eveneens enorm leerrijk zijn. Weerom genoten van dit boek. Voor mij is Joris van Casteren de ontdekking van het jaar.

avatar van Donkerwoud
3,5
Ik ben jou een beetje aan het stalken op boeken-gebied, want ik heb inmiddels deze ook in huis gehaald. Ben benieuwd.

avatar van Donkerwoud
3,5
Tijdens het lezen hiervan meteen ook maar 'Het Been in de Ijssel' besteld. Zelden zo hardop moeten lachen om een roman. Echt ontzettend herkenbaar beeld van die nieuwbouwprojecten uit de jaren '70 die vol idealen gebouwd zijn, maar die al snel gingen verpauperen omdat het een bepaald soort mensen trok. Ben zelf in een soortgelijke wijk van Den Haag opgegroeid, dus het beeld komt behoorlijk overeen met mijn eigen ervaring. Had alleen niet het rebelse karakter dat Joris van Casteren en zijn vriendjes gehad lijken te hebben.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Donkerwoud schreef:
Tijdens het lezen hiervan meteen ook maar 'Het Been in de Ijssel' besteld. Zelden zo hardop moeten lachen om een roman. Echt ontzettend herkenbaar beeld van die nieuwbouwprojecten uit de jaren '70 die vol idealen gebouwd zijn, maar die al snel gingen verpauperen omdat het een bepaald soort mensen trok


Ook voor mij heel herkenbaar, toen JvC geboren werd in mijn geboortestad Rotterdam en zijn ouders vol goede moed naar Lelystad vertrokken; was ik zestien jaar en ondernam de eerste stappen om me uit een omgeving met 'een bepaald soort mensen' te ontworstelen.
Bij het volgende citaat

In de vensterbank lag zijn pakje zware shag, achter een verpieterde bonsaiboom. Hij ging aan de andere kant van de bijna dode hond zitten. 'Ik ben een goudzoeker van de consumptiemaatschappij,' sprak Ome Nico. Hij legde uit dat hij van oude onderdelen nieuwe apparaten maakte. Hij wees op een televisie die hij gebouwd had met de onderdelen van andere televisies.

zag ik direct één van mijn jongere broers voor me, ook wist ik weer hoe ik op een avond in mijn piepkleine kamertje mijn leeslamp aan wilde doen maar een afgeknipt snoer in mijn handen hield. Mijn broer had het stekkertje ergens voor nodig en zei: 'Doe effe niet zo moeilijk ...'.
Alleen het feit al dat ik veel las maakte me anders.
In mijn familie liep het net als bij meerdere personages in Lelystad niet met iedereen goed af. Toch blijft er altijd een loyaliteit, zoals van Casteren het ook 'opneemt voor Lelystad als iemand hem op zijn woonplaats aanvalt... Het is een boeiende stad, als je de verhalen kent'.
Ook ik heb regelmatig hardop gelachen, onder andere kreeg ik naast een leeslamp mèt stekker, in bed de slappe lach.
"Jij vindt het zeker wel jammer als je dat boek uit hebt?" vroeg mijn geliefde.

Inderdaad.

avatar van Donkerwoud
3,5
Maar wat ik me afvraag: is Lelystad nou echt zo'n puinhoop (geweest)? Ken het alleen heel oppervlakkig van enkele familiebezoeken in de jaren negentig. Ik vond het toen zelf altijd wel een fijne, rustige omgevig.

avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Donkerwoud schreef:
Maar wat ik me afvraag: is Lelystad nou echt zo'n puinhoop (geweest)? Ken het alleen heel oppervlakkig van enkele familiebezoeken in de jaren negentig. Ik vond het toen zelf altijd wel een fijne, rustige omgevig.


Als je via google zoekt, wordt dat beeld van Lelystad wel bevestigd. Zie ook de uitgebreide verantwoording van JvC achterin het boek.
Ik vraag me af hoe het nù is. Zelf ben ik één keer in de buurt geweest, tijdens een werkweek van de (toen nog) zesde klas van de lagere school, in het kader van de Waterwerken. Ik herinner me vooral uitgestrektheid: weilanden, water, het houten groepsgebouw waarin we sliepen en koude wind ...

avatar van Donkerwoud
3,5
Heerlijke mix van journalistiek en fictie, waarmee de vele worstelingen van Lelystad een persoonlijk tintje krijgen. Vaak hardop gelachen. Enige puntje van kritiek zijn de nodeloze herhalingen in de laatste delen. Dat had van mij iets chiquer opgelost mogen worden.

avatar van Bassievrucht
3,5
Uitstekend boek inderdaad, wat Van Casteren niet door iedereen in dank is afgenomen (volgens mij kwam het tot een rechtszaak), maar wat hem ook wat opgeleverd heeft (hij ging rondleidingen door de stad geven). Kritiek: het alles-is-kut-aan-lelystad-gedoe kende ik na verloop van tijd wel. Ik snap dat het de insteek van het boek was om juist dit in kaart te brengen, maar ik kreeg het gevoel dat de auteur met opzet positieve dingen uit de weg ging.

avatar van Donkerwoud
3,5
psyche schreef:
(quote)


Als je via google zoekt, wordt dat beeld van Lelystad wel bevestigd. Zie ook de uitgebreide verantwoording van JvC achterin het boek.
Ik vraag me af hoe het nù is. Zelf ben ik één keer in de buurt geweest, tijdens een werkweek van de (toen nog) zesde klas van de lagere school, in het kader van de Waterwerken. Ik herinner me vooral uitgestrektheid: weilanden, water, het houten groepsgebouw waarin we sliepen en koude wind ...


Nu op Een Vandaag een item over de enorme werkloosheid in o.a. Lelystad. Is dus inderdaad een actueel probleem.

avatar van the Cheshire cat
Een jeugdvriendje van me is er begin jaren tachtig heen verhuisd. Wat ik me vooral herinner van Lelystad zijn die typische jaren '70/'80 woonerven met de keuken aan de straatkant.
Het oogde zo ongeïnspireerd vond ik, maar goed, dat zag je overal in Nederland.

avatar van arnoldusk
3,5
Erg informatief boek, gestut door sterke anekdotes.
Helaas valt dit fundament weg in het tweede gedeelte van het boek en wordt het veelal herhaling van zetten. Iets korter had gemogen. Desondanks veel geleerd over deze typisch-Nederlandse streek. Binnenkort eens een fietsvakantietje die kant op denk ik. Eens kijken met eigen ogen waar van Casteren over schrijft.

avatar van Casartelli
3,5
Donkerwoud schreef:
Enige puntje van kritiek zijn de nodeloze herhalingen in de laatste delen. Dat had van mij iets chiquer opgelost mogen worden.
Dit is een reden waarom het dubbeltje op zijn kant (3,5* of 4,0*) naar de lage kant valt. Voorts liep het boek grotendeels vlot, maar hier en daar verzandde het voor mij toch een beetje. Aan de structuur met zo af en toe even een geschiedenisles tussendoor (Lely, Van Eesteren) kon ik uiteindelijk wel wennen, maar met sommige types had ik gewoon wel erg weinig connectie geloof ik.

Dat gezegd zijnd: een Van Casteren on fire heeft inderdaad een heerlijke droogkomische schrijfstijl, waarin de observaties rond gesneefde maakbaarheidsgedachten nét niet te cynisch worden. Ook het stukje waarin de medewerkers van de Rijksdienst nog eens uitleggen dat het allemaal een stuk slechter ging toen niet zij, maar de democratisch gekozenen het voor het zeggen kregen was smullen.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:56 uur

geplaatst: vandaag om 20:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.