Alle Ballen op Heintje - Hugo Borst (2009)
Nederlands
Autobiografisch
140 pagina's
Eerste druk: Nieuw Amsterdam,
Amsterdam (Nederland)
Hugo Borst keert terug naar de jaren zeventig, naar zijn jeugd in Rotterdam. Borst lijkt alleen maar te voetballen. Hoe talentloos hij ook is, voetballen maakt hem volmaakt gelukkig. Ook zijn vrienden passeren de revue: Cowie, Dickie, Tonnie, Eric en de mysterieuze Heintje, de Zwarte Parel van de Kralingse voetbalclub WIA. Een kapotte knie maakt een abrupt einde aan Borsts onbeduidende voetbalbestaan. Weemoedig struint hij de amateurvelden af, op zoek naar geuren en kleuren, op zoek naar verhalen en romantiek. Ook in zijn hoofd blijft hij reizen maken, waar hij tot in detail verslag van doet. Dertig jaar later vindt hij op een nacht Heintje, die inmiddels Hein heet en weliswaar gehuld gaat in een oranje hesje, maar niet van het Nederlands elftal. Samen bekijken ze de elftalfoto van WIA C1 uit 1974 en wisselen uit wat er van wie geworden is. Ze blijven contact houden. Op een dag komt er een onheilstijding: een ernstige ziekte zal een eind maken aan het leven van Hein.
Borst is vooral bekend van z'n columns en korte verhalen. En juist hier, in een langer verhaal werkt dat. Met veel korte stukjes, gedachten en herinneringen, tekent hij het leven uit zijn jeugd dat draaide rond de voetbal. Juist die korte stukjes in een groter geheel werken goed. Alles is mooi kort en bondig beschreven, en toch heb je een romanachtig idee erbij. Sterk dus.
Helaas, zoals vaker bij Borst, verliest hij zichzelf te veel in zaken die hij ongetwijfeld luk vind, die mijmering aan de tijd van vroeger, maar ik vind het meestentijds vooral dodelijk saai. Het tweede deel, met een zieke Hein is best ontroerend en meeslepend, maar de rest is gewoonweg niet om doorheen te komen op sommige stukken. En dat is jammer. Stilistisch dus veel beter, inhoudelijk te vaak saai. 2,5*