Di Misjpooge Masjbar - Der Nister (1939)
Alternatieve titels: De Familie Masjber | די מישפאכע מאשבער
mijn stem
1 stem
Jiddisch
Streek/Familie
766 pagina's
Eerste druk: Onbekend,
Moskou (Sovjet-Unie)
In het Rusland van vóór de Revolutie bevindt het leven van drie broers zich in een crisis. Moisje is een bankier die wanhopig probeert de financiële ramp die hem treft te doorstaan; Loezi is mysticus en aanhanger van een geheimzinnige sekte en Alter de ‘geniale’ jongste, die brieven aan God schrijft op zijn zolderkamer. Terwijl het fortuin van de familie Masjber afbrokkelt, vertelt Der Nister parallel het verhaal van hun stad.
0
geplaatst: 23 juli 2023, 11:40 uur
Dit lijvige boek had ik al jaren in de kast staan. Achter op de flap staat dat dit boek in de traditie van de grote familieromans van Dostojevski en Mann is. Ergens herken ik ook wel de stijl van Tolstoj. Maar Der Nister mist de schoonheid van die laatste, het psychologisch inzicht van Dostojevski en het observatievermogen van Mann waarmee dit werk op momenten wel oké is maar voor 700 pagina's echt te weinig brengt. Zeker het tweede deel is een op momenten weinig boeiend.
Het boek begint heel behoorlijk waar we langzaamaan kennis maken met de familie en de stad, dat alles vrij levendig en leuk beschreven. Maar als dan de diepgang moet komen, dan richt Der Nister zich op andere zaken. Dit is een boek over de ondergang van een familie, maar dat is eerder toeval (een jaar een slechte oogst, wat wel aardig wordt verwoord) dan dat een familie ontleed wordt en we als lezer dan daarin meegenomen worden. Het is allemaal vrij oppervlakkig opgeschreven.
Verder wordt dat stadje aardig beschreven net als het Joodse leven van toen. Maar ook lopen er te veel personages rond die nauwelijks uitwerking krijgen en zo ten eerste niet boeien maar daarnaast ook verwarrend zijn want dan komt er weer een naam terug en ik denk: wat was er ook alweer hiermee? Daarmee weet het boek mij als lezer niet bij me te houden.
Van de 750 pagina's zitten er oakweg 250 hele goede pagina's, 200 aardige pagina's en 300 weinig boeiende pagina's. In een goede bui nog wel voldoende voor de goede delen. 3,0*.
Het boek begint heel behoorlijk waar we langzaamaan kennis maken met de familie en de stad, dat alles vrij levendig en leuk beschreven. Maar als dan de diepgang moet komen, dan richt Der Nister zich op andere zaken. Dit is een boek over de ondergang van een familie, maar dat is eerder toeval (een jaar een slechte oogst, wat wel aardig wordt verwoord) dan dat een familie ontleed wordt en we als lezer dan daarin meegenomen worden. Het is allemaal vrij oppervlakkig opgeschreven.
Verder wordt dat stadje aardig beschreven net als het Joodse leven van toen. Maar ook lopen er te veel personages rond die nauwelijks uitwerking krijgen en zo ten eerste niet boeien maar daarnaast ook verwarrend zijn want dan komt er weer een naam terug en ik denk: wat was er ook alweer hiermee? Daarmee weet het boek mij als lezer niet bij me te houden.
Van de 750 pagina's zitten er oakweg 250 hele goede pagina's, 200 aardige pagina's en 300 weinig boeiende pagina's. In een goede bui nog wel voldoende voor de goede delen. 3,0*.
* denotes required fields.
* denotes required fields.