No Mercy: A Journey to the Heart of the Congo - Redmond O'Hanlon (1998)

Af en toe denk je echt dat het heel slecht afloopt met de auteur. Duisterder, dieper en indrukwekkender dan zijn beide vorige reisboeken.

Prachtig en beeldig reisverslag van Redmond O ‘Hanlon in Congo.

Dit is het 4e boek dat ik van hem heb gelezen en zijn aangename schrijfstijl spreekt tot de verbeelding.

Veel omschrijvingen van omgevingen, gebeurtenissen, diverse dieren en zoals altijd foto’s toegevoegd in het boek.

Een mooi, gedetailleerd, levendig en spannend verslag van zijn doorreis door Afrika.

Toevallig moest ik pas aan dit boek denken, ik las het jaren geleden. In mijn herinnering zeer avontuurlijk, spannend, een reis vol ontberingen, gore overnachtingsplekken en gebrek aan douches waardoor ik als lezer plaatsvervangend naar een schoon bed en warm bad ging verlangen ... Ik wil Congo komende vakantie herlezen.

Ik heb het boek herlezen en vind het net als vorige keer indrukwekkend.
Ik ben het met (Slainte-Mhath en vooral) Halley eens, het kan met O'Hanlon slecht aflopen op allerlei manieren: van waanzinnige soldaten tot gekte aan toe .. Om nog maar te zwijgen over de wilde dieren en tropische ziekten. Daarover een sausje met bezweringen van tovenaars ...

Duister is inderdaad het juiste woord!

Blijft zonder meer 4,5*

Ja, angst doordesemt elke pagina. Angst en hoe de mens ermee omgaat, is dikwijls thema van de gesprekken in het boek. Een van de middelen is magie. Maar de magie is zelf weer bron van angsten. Ik herlas het en stond opnieuw paf.

Ik ga hem gewoon voor de derde keer lezen en heb hem net als ebook gekocht omdat ik na een verhuizing vrijwel al mijn boeken heb verkocht en/of weggegeven i.v.m. ruimtegebrek.
Dan staat hij alvast op de reader als ik ... ooit ... weer op vakantie ga. Zin in allebei.
Ik vraag me overigens ondertussen wel af waarom ik geen 5* heb gegeven.

Ik las dit boek de laatste 2 maanden, terwijl ik tegelijkertijd andere boeken las. Een lijvig boekwerk, richting de 600 bladzijden, met het verhaal over de queeste zou ik bijna zeggen richting het mythische Lac Télé. Het begint indrukwekkend als Redmond en zijn gezelschap met een soort van groot veerpont meereizen. Hele families reizen mee, families langs de kant van de rivier proberen wat handel te bedrijven met het schip, wat niet zonder gevaar is. En jawel, één van de kleine bootjes slaat bijna om en een jonge jongen valt in het water. Ze zien hem nog net onder water verdwijnen en niet meer boven komen. Tot verbijstering van Redmond reageren de mensen gelaten. Een opmaat naar een boeiend verhaal, wat aan de lange kant trouwens, waar tal van bijzondere figuren de revue passeren. Bizar dat dit soort landen op niet eens zo'n enorme afstand van Nederland bestaan. Wat een verschil met onze westerse wereld. Het geroep van een vogel verwarren met de kreten van een boze geest en zo passeren veel meer voorbeelden van deze bijzondere cultuur. Weer een leeservaring rijker...

En ja hoor, het moment is aangebroken, hier ben ik voorlopig weer mee zoet …