The Good Terrorist - Doris Lessing (1985)

Ik heb dit boek niet geheel zonder moeite uitgelezen. Het thema krakers trok me. Het verhaal viel me tegen. Ik vond Alice maar een raar mens, ik kon haar moeilijk volgen. Een vrij langdradig, slepend boek met veel details over niet zo'n boeiende gebeurtenissen, stuk voor stuk rare personages, met onverwachts een toch wel schokkend einde (gelukkig, anders bleef er weinig van over).

In de jaren '80, het laatste decennium van de Koude Oorlog, waren er betogingen tegen kernwapens en tegen werkloosheid, protestacties van Greenpeace, en aanslagen van de C.C.C. en de IRA. Doris Lessing, afvallig lid van de Britse Communistische Partij, brengt een levendige, realistische beschrijving van het woelige politieke klimaat in deze periode.

Centraal staan de bewoners van een kraakpand in Londen. Deze marxistische idealisten zetten zich af tegen de kleinburgerlijke maatschappij. Ze zijn tegen kapitalisme en imperialisme. Het conservatieve bewind van Margaret Thatcher beschouwen ze als een nieuwe vorm van fascisme. Sociale rechtvaardigheid, het milieu en vrouwenemancipatie dragen ze hoog in het vaandel. Ze beschouwen zichzelf als vrijheidsstrijders, revolutionairen en wereldverbeteraars. Tegenstanders zouden hen beschrijven als werkschuw, langharig tuig.

Alles wordt verteld door de ogen van Alice. Haar eerste doel is het bewoonbaar maken van het kraakpand en daarover afspraken te maken met de lokale overheid. Ze hoopt dat de krakersgemeenschap een echte commune wordt, maar in de praktijk blijkt het moeilijk samen te wonen met mensen met een totaal verschillende achtergrond. Algauw volgen er ruzies over geld en huishoudelijke taken. Twee bewoners doen al het werk, terwijl de rest profiteert.

Sommige activisten houden het bij betogen en pamfletten uitdelen, terwijl anderen radicaliseren. Een "goede terrorist" is iemand die aanslagen pleegt in naam van een ideaal. Volgens Lenin moesten er offers gebracht worden voor de revolutie. Politiek en extremisme zijn heikele onderwerpen voor een roman, maar Doris Lessing brengt het er wonderwel vanaf.