Redeeming Love is volgens mij een van de eerste boeken voor volwassenen die ik ooit las. Destijds maakte het behoorlijk indruk en sindsdien heb ik het meerdere keren herlezen. Onlangs heb ik het weer gelezen, me afvragend wat voor indruk het boek op me zou maken nu ik een heleboel boeken verder ben.
Redeeming Love blijkt nog steeds indruk te maken, gelukkig. Binnen de christelijke fictie vind ik dit een van de betere boeken. Dit is met name door de kracht van het verhaal. Dat is geïnspireerd op de Bijbelse Hosea, een profeet die van God de opdracht kreeg met een hoer te trouwen. De hoer was hem telkens weer ontrouw, en telkens weer nam Hosea haar weer terug. Rivers maakt al snel duidelijk dat haar boek eenzelfde patroon gaat volgen (alleen al door de mannelijke hoofdpersoon Michael Hosea te noemen).
Rivers heeft erg haar best gedaan op het levensverhaal en de karakterontwikkeling van Angel. In de epiloog krijgen we het begin van de ellende te zien, maar daarna zijn we ineens een heel aantal jaren verder en is ze een verbitterde vrouw geworden. Je gaat je onwillekeurig afvragen wat zich in de tussentijd heeft afgespeeld, en in de loop van het boek komen we daar steeds meer achter. In een slimme plotwending bijna op het einde
ontmoet Angel weer de man die haar als kind gekocht en misbruikt heeft, haar persoonlijke demon als het ware, waardoor de cirkel rond is. Door deze plotwending kan Rivers heel goed laten zien wat de kracht van Michaels bevrijdende liefde is geweest. Pas dan komt er ruimte voor het geloof in God.
Waar het personage van Angel goed beschreven en mooi rond is, geldt dat voor de anderen minder. Michael is weliswaar erg sympathiek, maar hij maakt weinig ontwikkelingen door. Stiekem vind ik hem net iets te mooi om waar te zijn; het is precies zo'n man die iedereen wel zou willen hebben. Zijn zwager Paul is menselijker en ontwikkelt zich wel als personage, maar die ontwikkeling verbleekt naast die van Angel. Zo ongeveer alle andere personages zijn ofwel halve heiligen, ofwel echte schurken. De grote schurk in dit verhaal, Angels 'koper', blijft een wat vaag personage waar veel meer mee gedaan had kunnen worden.
Het thema van de 'gevallen vrouw' die door een 'rechtschapen man' opbloeit en tot haar bestemming komt, vind ik erg interessant. Eenzelfde thema werd door Marilynne Robinson beschreven in
Lila. Dat heb ik recent ook herlezen, en dus ontkom ik er niet aan om de vergelijking tussen de twee boeken te maken. Qua thematiek zijn er veel overeenkomsten, qua vorm en plot minder.
Lila is vooral sterk waar het de psychologie van de hoofdpersoon betreft, en de romance is heel langzaam, heel aarzelend, heel subtiel (en daarom fantastisch).
Redeeming Love moet het meer van het plot hebben en het liefdesverhaal ligt er wat dikker bovenop, hoewel het nog steeds langzaam en aarzelend is. Daarnaast zijn beide boeken christelijk, maar ook hierin is
Lila subtieler. In
Redeeming Love spreekt God met enige regelmaat rechtstreeks tot de hoofdpersonen; als je je daaraan stoort moet je er niet aan beginnen.
Als dat echter geen probleem is, en het thema spreekt je aan, dan zou ik
Redeeming Love vooral niet laten liggen. Het verhaal is mooi, de karakterontwikkeling van de hoofdpersoon is uitstekend beschreven en door de vlotte stijl leest je het boek zo weg. Ik denk dat ik het binnenkort maar eens moest aanschaffen, want ik verwacht het in de toekomst nog wel vaker te lezen.