De Reis van de Douanier naar Bentheim - Willem Brakman (1983)
mijn stem
6 stemmen
Nederlands
Sprookje
113 pagina's
Eerste druk: Querido,
Amsterdam (Nederland)
De beschaafde geschiedenisleraar Van Kol en de douanier buiten dienst reizen door Overijssel en aangrenzende gebieden zoals de Graafschap naar het Duitse kuuroord Bentheim. Maar is dat ook werkelijk Overijssel, Gelderland of Duitsland waar deze douanier en zijn vreemde doch hoffelijke metgezel zich bevinden? Allerlei dingen kloppen in elk geval niet met de werkelijkheid zoals wij die kennen waardoor de tocht naar het kuuroord een sprookjesachtige allure aanneemt.
0
geplaatst: 8 juni 2011, 19:00 uur
Geschreven in een stijl die eerder aan de jaren vijftig dan aan de eighties doet denken. Ik heb dit boek in een adem verslonden, door de prachtige stijl, de beheerste humor en de fraaie dialogen: 4*
1
Halley23 (moderator)
geplaatst: 8 juni 2011, 19:21 uur
Een van Brakman's beste boeken, zeker qua humor. Ik vind het ook wat betreft evenwicht van het verhaal een van zijn betere want Brakman's barokke fantasieën willen nog wel eens op hol slaan. Vanzelfsprekend weer met de nodige dubbele bodems. Bij B. moet je er altijd op bedacht zijn niet te snel te lezen want dan loop je het risico het een en ander te missen terwijl de stijl wel tot snel lezen noodt. Je moet hem als het ware voorzichtig bijremmend lezen, is mijn ervaring.
0
...stilte...
geplaatst: 21 juni 2019, 17:30 uur
Ja wanneer je hem te snel leest dan is het alsof je over je eigen benen struikelt.
Mijn fascinatie voor de eigenaardige man is nog niet verzadigd na het lezen van deze novelle. Alle ingrediënten zitten er weer in, waarvan erotiek en dood wel de hoofdbestanddelen zijn en een vleugje mystiek. Het erotische ditmaal in de vorm van een afbeelding van twee meisjes op een koektrommel die hier en daar in levende lijve verschijnen. De dood is weer aanwezig als "het levende lijk". Het komt allemaal samen in Brakman's ideaal: sterven in de armen van een mooie vrouw.
Ik verdenk hem ervan dat hij de tekst op de achterflap zelf heeft geschreven:
Als vanuit de ene werkelijkheid kan worden ingegrepen in de andere, moeten die werkelijkheden wel in elkaars verlengde liggen.
Mijn fascinatie voor de eigenaardige man is nog niet verzadigd na het lezen van deze novelle. Alle ingrediënten zitten er weer in, waarvan erotiek en dood wel de hoofdbestanddelen zijn en een vleugje mystiek. Het erotische ditmaal in de vorm van een afbeelding van twee meisjes op een koektrommel die hier en daar in levende lijve verschijnen. De dood is weer aanwezig als "het levende lijk". Het komt allemaal samen in Brakman's ideaal: sterven in de armen van een mooie vrouw.
Ik verdenk hem ervan dat hij de tekst op de achterflap zelf heeft geschreven:
Als vanuit de ene werkelijkheid kan worden ingegrepen in de andere, moeten die werkelijkheden wel in elkaars verlengde liggen.
1
...stilte...
geplaatst: 21 juni 2019, 21:40 uur
Het werk van Brakman is volgens mij volkomen onvertaalbaar vanwege zijn eigenzinnig taalgebruik:
Ondanks zichzelf sukkelde hij toch een etage dieper weg en ging daar zacht steunend rond, omhuld door een geweldig groot, warm lijf, alle bewegingen behangen met een lauw, dik schort, terwijl hij zijn slobberige hoofd schudde in een weeë ergernis dat hij niet wit en bruisend werd leeggemolken.
Ondanks zichzelf sukkelde hij toch een etage dieper weg en ging daar zacht steunend rond, omhuld door een geweldig groot, warm lijf, alle bewegingen behangen met een lauw, dik schort, terwijl hij zijn slobberige hoofd schudde in een weeë ergernis dat hij niet wit en bruisend werd leeggemolken.
0
geplaatst: 5 augustus 2020, 22:06 uur
Bij Die Ene Mens, waar ik niet al te enthousiast over was, kreeg ik de volgende tip:
Ik denk dat ik wel kan stellen dat ik het (voorlopig) opgeef wat betreft boeken van Brakman.
De Reis van de Douanier naar Bentheim kon me geen bladzijde boeien. Het overdreven, bijna theatrale, taalgebruik in combinatie met de flauwe humor trok ik niet.
Misschien over een hele tijd nog eens iets proberen, maar even geen Brakman meer voor mij.
...stilte... schreef:
Probeer "De reis van de douanier naar Bentheim". En als je dat niet trekt dan moet je het maar opgeven.
.Probeer "De reis van de douanier naar Bentheim". En als je dat niet trekt dan moet je het maar opgeven.
Ik denk dat ik wel kan stellen dat ik het (voorlopig) opgeef wat betreft boeken van Brakman.
De Reis van de Douanier naar Bentheim kon me geen bladzijde boeien. Het overdreven, bijna theatrale, taalgebruik in combinatie met de flauwe humor trok ik niet.
Misschien over een hele tijd nog eens iets proberen, maar even geen Brakman meer voor mij.
0
...stilte...
geplaatst: 5 augustus 2020, 22:32 uur
Wees blij dat er van verlost bent Shaky. De man heeft zo'n 80 boeken geschreven...
0
geplaatst: 6 augustus 2020, 11:08 uur
80 boeken... waar te beginnen! Ik heb deze schrijver al een tijdje op mijn radar staan. Iemand tips over waar te beginnen? Bij dit boek...
* denotes required fields.
* denotes required fields.