Voor Rutger Hauer heb ik veel respect. Velen. Daar kun je bijna niet omheen.
Een man met liefde voor zijn vak, met een unieke, imposante uitstraling.
Als klein jongetje keek ik altijd graag naar
Floris.
Blind Fury is voor mij altijd een geweldige guilty pleasure geweest. En daarnaast wat mij betreft een ondergewaardeerde film. Wat
Blade Runner betreft, ik ben groot fan. (The Hitcher moet ik nog zien

)
Deze inleiding omdat ik benieuwd was of Rutger inhoudelijk ook iets over deze films zou schrijven. Hoe het achter de schermen ging, zijn omgang met andere acteurs e.d.
Gelukkig (en uiteraard) komt dat voldoende aan bod. Maar eerst zijn jeugd in Friesland, tussendoor het ontmoeten van zijn vrouw, zijn doorbraak als acteur in Nederland en later Amerika. En later zelfs als regisseur.
Rutger werkt graag nauw samen met de regisseur, en op zijn advies zijn niet zelden scénes toegepast, verwijderd of aangepast. Regisseurs luisterden altijd en gaven daar altijd gehoor aan.
Vooral al hetgeen omtrent Blade Runner vond ik erg interessant. Zo weet ik nu ook dat Rutger zelf veel essentiele scénes en dialogen in de film heeft gewijzigd tot wat ze nu zijn.
Daar ben ik blij om, hij omschrijft hoe Ridley Scott bepaalde scénes oorspronkelijk in gedachten had. Ik denk dat Rutgers inbreng essentieel is geweest.... Regisseren zat toen al in zijn bloed.
Het eindigd met wat korte stukjes ingeleid met datum, waar hij het over het Amerikaanse landschap, slechte hotels, autopech en zijn voorliefde voor het Friesche Landschap heeft.
Tussendoor las ik de biografie van Zlatan Ibrahimovic. Dat is een controversieel karakter wat ook veel in zijn boek naar voren kwam. Gedurfd en brutaal. Dat boek noemde ik ook smeuig qua inhoud.
Rutger is een heer. Correct. Schrijft met een vleugje humor en omschrijft beeldig. Best een contrast. Toch vond ik het net iets te correct over het algemeen. Tikkeltje oppervlakkig nog.
3*