menu

O Alquimista - Paulo Coelho (1988)

Alternatieve titel: De Alchemist

mijn stem
3,47 (246)
246 stemmen

Portugees
Ideeƫnliteratuur

192 pagina's
Eerste druk: Rocca, Rio de Janeiro (Brazilië)

De Andalusische schaapherder Santiago koestert van jongs af aan maar één wens: reizen, alle hoeken van de wereld onderzoeken en dan eindelijk te weten komen hoe die in elkaar zit. Zijn dromen over een verborgen schat zetten hem aan tot een queeste. Na vele omzwervingen ontmoet hij in Egypte de alchemist. Deze beschikt niet alleen over grote spirituele wijsheid, hij kent ook de diepten van het hart waarin de laatste waarheden over onszelf verscholen liggen. Als nomaden dolen wij schijnbaar verloren door een eindeloze woestijn om ten slotte die plek te bereiken waar ook ons hart zich bevindt.

zoeken in:
5,0
Geweldig boek, iedereen haalt er zijn of haar eigen ding uit.

4,0
eigenlijk best een dwaas boek. ik had er zo naar uitgekeken omdat iedereen diez het al gelezen had me had verteld hoe goed het boek was. zo leuk vond ik het niet. en filosofisch vond ik het ook niet geslaagd. geef mij maar rousseau voor goede filosofie!

avatar van Flaptekst
2,5
Ik had redelijk hoge verwachtingen van dit boek nadat ik er positieve reacties op had gehoord vanuit mijn omgeving, al had ik nog geen idee van de inhoud. De verwachtingen namen echter snel af naarmate ik in het boek vorderde en na afloop overheerste vooral teleurstelling.

Het boek wordt soms omschreven als een modern sprookje, maar de boodschap (geluk zit dichterbij dan je denkt) was niet bepaald nieuw of bijzonder. Ik vond het verhaal niet eens zozeer slecht, maar ik mis een clou, een climax, een ontknoping. Die verwacht ik bij elk boek, maar door de hoge verwachtingen en de hype eromheen viel dit boek extra tegen. Ik vond de verwijzing enkele reacties hierboven naar de Viva-horoscoop wel treffend.

Een lichtpuntje is dat ik naast een Nederlandse editie ook een Portugese versie heb aangeschaft. Die bevat mooie illustraties en ook de Portugese tekst oogt mooi, al moet ik in dit geval misschien maar blij zijn dat ik het niet kan lezen, dat zou waarschijnlijk afbreuk doen aan mijn waardering.

3,0
Beknopt, maar tot de verbeelding sprekend 'spiritueel' sprookje met een fraaie spanningsboog. Leesplezier wordt een beetje gesaboteerd door de pseudo-diepgaande tegeltjeswijsheden overal in het boek, en het licht teleurstellende einde.

avatar van Jaap P.
0,5
Infantiel, oppervlakkig, overbodig en ontzettend overschat. Heb er verder helaas geen woorden voor.

avatar van frankmulder
2,5
Voor de verandering heb ik dit boek in het Perzisch gelezen, een van de 67 (!) talen waarin dit boek is vertaald. De reden hiervoor was vooral dat ik met het beluisteren van audioboeken mijn (Perzische) uitspraak wilde verbeteren, en het geval wilde dat van dit boek een prachtige versie op cd's is uitgebracht, ingesproken door Mohsen Namjoo.

In dat audioboek spreekt Namjoo zelf alle stemmen in, en weet op wonderbaarlijke wijze alle verschillende personages met een andere stem voor te lezen. Bovendien heeft hij (als ik het goed heb) ook alle instrumentale tussenstukjes zelf ingespeeld; die voegen veel toe aan de sfeer. Ten slotte is de audio van goede kwaliteit (in tegenstelling tot van die audioboeken die overgenomen zijn van cassettebandjes van 30 jaar oud). Dit is allemaal misschien niet zo interessant voor de gemiddelde Nederlandse lezer op deze site, maar het wordt hierdoor wel duidelijk dat het voor mij wat dat betreft een genot was om dit boek te lezen c.q. te beluisteren.

Om nog maar even bij de positieve kant te blijven, zal ik er nog bij zeggen dat ik het altijd erg prettig vind om reisverhalen te lezen. In mijn hoofd reis ik dan mee en ben ik benieuwd wat de volgende bestemming van de hoofdpersoon gaat zijn.

Maar dan de inhoud van het boek zelf... Er zijn een aantal dingen waar ik nogal moeite mee had. Ten eerste de Bijbelse verwijzingen die Coelho door het verhaal heen weeft, zoals koning Melchizedek, de Urim en de Tummim, de uitspraak "waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn", enzovoorts. Ik ben vrij goed bekend met met de manier waarop deze elementen in de Bijbel gebruikt worden, en vind ze helemaal niet passen in het verhaal over de alchemist. Het lijkt wel of Coelho interessant wil doen door dit soort elementen erin te verwerken. Hij haalt ze uit de context en ineens klopt het niet meer.

Dan de zogenaamd wijze uitspraken die keer op keer terugkomen en er duimendik bovenop liggen. Ik weet niet hoe het in de Nederlandse versie is, maar ik las dat bijvoorbeeld Personal Legend in de Engelse versie telkens met hoofdletters wordt geschreven, en in mijn Perzische versie stond dat telkens vetgedrukt. Ik snap dat Coelho een boodschap wil overbrengen maar dan hoeft hij het me nog niet door de strot te duwen... Zoals iemand hier eerder al opmerkte doet het een beetje denken aan "Le petit prince" (dat ik trouwens ook in het Perzisch gelezen heb ), waar ook wel "wijze uitspraken" willen voorkomen, maar bij dat boek vond ik dat niet storend. Ik ben het overigens vaak ook niet eens met de "wijsheden" van Coelho.

Het volgende houd ik dan maar even als laatste punt: de opbouw van het verhaal. Veel dingen zijn nogal voorspelbaar, en als er dan eens een moeilijke situatie optreedt, komt er weer een of ander figuur om de hoek zeilen dat spontaan alle problemen voor hem oplost. En anders is het wel de filosofie "ga maar je persoonlijke legende achterna, dan komt alles vanzelf goed". Weg spanning. Een dieptepuntje vond ik de ontmoeting met Fatima. Hij komt haar tegen, wordt plotsklaps verliefd (hoe diepgaand!), gaat het haar een dag later vertellen, en wat gebeurt er? "Ik hou ook van jou." Als Coelho dan zo graag een liefdesverhaaltje in wil verwerken, dan kan dat toch wel wat spannender?

Hiermee kom ik niet op een voldoende uit... Het audioboek zou ik misschien wel 4,5* willen geven, maar het boek zelf moet het van mij vooralsnog met 2,5* doen.

avatar van mjk87
1,5
Ach ja, de Alchemist. Hier hoor ik vaker mensen over, dat het zo'n mooi werk is. Viel dat even tegen. Op een enkel moment na zit dit werk vol quasi-filosofische beschouwingen en wijsheden die mij nooit van mijn stoel doen blazen. Geneuzel in de kantlijn is het, meer niet.

Nu kiest Coelho ervoor dit als een soort sprookje te verpakken, als een Bijbel of geloofsboek haast. Het beetje plot dient enkel om zijn ideeën te spuien. Dat is niet erg, maar dan moet de inhoud wel gaan aanstaan. Dan moet ik daar wel door geïnspireerd worden of het moet op zijn minst intrigeren. Nu krijg je een verhaal dat je nooit helemaal weet te pakken, zonder al dat wat ik in literatuur weet te waarderen als: mooie zinnen, psychologie en spanning -werkelijk alles verloopt wel heel gladjes zonder dat je maar enig moment kan denken dat er iets erg gebeuren gaat (daar is het het boek nu niet naar)-, terwijl hij hier gerust een meeslepend epos van had kunnen maken. Dan had je in elk geval meer om van te genieten.

Als voordeel heeft het wel dat dit een klein werkje is dat je eens tussendoor kan pakken en door die geringe lengte en redelijk soepele schrijfstijl verveelt het nauwelijks. Maar dat is dan het enige dat hiervoor pleit. 1,5*.

avatar van HankMoody
2,0
Ik heb dit boek een tijd geleden gelezen en heb het uiteindelijk als volgt ervaren.

'De maan is je beste vriend maar pas op want ook beste vrienden kunnen je vijanden worden.'
De jongen met de tulband en de zak met dadels knikt instemmend.
'Hij die de taal van de wind spreekt kan ook met de zon spreken maar de zon zal niet antwoorden wanneer deze een kater heeft.'
De jongen begint het steeds meer te begrijpen en knikt weer instemmend naar de marktkoopman.
'Maar wat is nu het geheim van de woestijn beste marktkoopman?'
'Hij die vraagt naar het geheim zal het geheim nooit weten want het geheim zit in jezelf.'
'Oké, maar kunt u in ieder geval de juiste richting aanwijzen? Ik heb begrepen dat ik voor directie bij u moet zijn.'
'Wat voor de een directie is, is voor de andere waanzin. Waar bent u precies naar op zoek jongeman?'
'Ik ben op zoek naar het geheim van de wereld.'
'Iedereen is op zoek naar geheimen maar wie zegt dat de geheimen gevonden willen worden? Op het juiste moment zal het geheim zich openbaren maar alleen als je er voor openstelt.'
'Oké, ik denk dat het begrijp. Welke kant moet ik op?'
'Je gaat waar je benen jouw brengen en waar de wind achter je oren suist.' Een vlieg gaat op de rechter oogbal van de marktkoopman zitten en als de marktkoopman deze wil verjagen met zijn hand gaat de vlieg op zijn andere oogbal zitten waar hij wel vrede mee heeft. 'Iedereen heeft zijn eigen wil en zijn eigen pad en het pad komt vanzelf wanneer je luistert naar de wind.'
'Duidelijk. Dus als ik daar zo de woestijn inga dan is het goed?'
'Ik heb meer dan genoeg gezegd maar onthoud goed dat je meer ziet als je je ogen sluit.'
De marktkoopman verdwijnt van het marktplein alsof hij nooit heeft bestaan.
De jongen met de zak met dadels vervolgt zijn tocht door de woestijn. Ik heb meer dan genoeg gezegd maar onthoud goed dat je meer ziet als je je ogen sluit.
Hij sluit zijn ogen en ziet helemaal niks maar blijft rechtdoor lopen totdat hij zijn knie stoot tegen iets scherps. De jongen opent zijn ogen en daar staat een geit helemaal alleen midden in de woestijn.
'Mehh, ik zal je leiden naar het geheim dat niet gevonden wil worden mehh.'
De jongen met de dadels gaat op de geit zitten en sluit zijn ogen en laat zich leiden door het zoogdier. Hij voelt de wind langs zijn oren suizen en weet dat hij op de goede weg zit totdat de geit stopt.
'Mehh, dit is jouw bestemming voor nu, dit is waar jouw voeten het zand raken en waar onze wegen scheiden. Onthoud goed jongeman dat één dadel in de lucht beter is dan 2 dadels in het zand mehh.'
'Dankjewel voor de moeite. Waar ga jij nu precies heen?'
'Ik ga waar alle geiten heengaan als de zon ondergaat en de sterren tevoorschijn komen mehh.'
Een vlieg strijkt neer op de linker oogbal van de geit. En precies op dat moment begrijpt de jongen dat de geit en de marktkoopman een en hetzelfde zijn en dat de plaats waar de geit heengaat ook de plaats is waar hij heen zal gaan.

2,5
Vond het boek in het begin nog wel te behapsnappen en er zitten heus mooie tegeltjeswijsheden in (de parabel met de twee druppels olie vond ik zelfs erg mooi) maar als het boek vordert blijkt de zoektocht naar geluk van de herdersjongen toch allemaal maar weinig om het lijf te hebben. Voor een spirituele reis wat al te magertjes, het enorme succes van het boek zal hem allicht in de vlotte leesbaarheid zitten?

geplaatst:
firebird schreef:
Een ongelofelijk wazig gelul. 140 bladzijden lang. Werkelijk...hoe verzin je zoveel onzin. Het gaat gewoon helemaal nergens over. Nergens is er ook spanning, en er valt niets uit te leren, want hoe kun je iets leren uit puberaal gebrabbel.

De schrijfstijl is te vergelijken met die van le petit prince. maar daar waar le petit prince de lezer raakt, tranen kan veroorzaken en veel humor bevat, bevat de alchemist niets van dit alles.



Ik ben het er niet mee eens. Naar mijn mening heeft het boek wel boodschappen. Een belangrijke boodschap is dat we naar ons hart moeten luisteren en onze dromen moeten volgen.

De schrijfstijl van de auteur is inderdaad niet moeilijk, maar je ziet dat er achter elke zin een betekenis is en dat moet je doen verder denken.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:39 uur

geplaatst: vandaag om 05:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.