menu

Auf den Marmorklippen - Ernst Jünger (1939)

Alternatieve titel: Op de Marmerklippen

mijn stem
3,62 (4)
4 stemmen

Duits
Ideeënliteratuur

156 pagina's
Eerste druk: Hanseatische Verlagsanstalt, Hamburg (Duitsland)

Het verhaal speelt zich af in een landschap ‘voorbij de tijd’, waar twee mannen, teruggetrokken levend in een kluis op de marmerklippen, de wetten en geheimen van het leven der planten trachten te doorgronden, terwijl het land beneden hen wordt verontrust door langzaam opdringende machten uit naburige wouden. De beide mannen overwegen nog de uitweg van het geweld, wanneer de terreur dichter hun tuinen nadert, maar zij komen tot het inzicht, dat er sterker wapens zijn en besluiten zich tot de geest te bepalen. Tenslotte rest hen maar één uitweg.

zoeken in:
4,5
Wat Jünger in dit boek in schitterend proza tot uiting weet te brengen is een ingetogen ressentiment van de Einzelgänger die, na jaren reactionair opgetreden te hebben in de republiek van Weimar, de pen in vurige strijd tegen de morele ineenstorting van het oude Duitsland, de schuilplaats verkiest boven het strijdveld, wiens verlangen naar wapengekletter door het verdwijnen van een aristocratisch ideaal verschoven wordt naar het domein van de natuur en haar onveranderlijke schoonheid.
Dit is het werk dat de "Resignation" van de beschouwer Jüngen ten enen male onderstreept.
Oorlog en verwoesting ten spijt ligt de waarde van het leven besloten in iets onverwoestbaars:

"Oft meinte Bruder Otho, wenn wir auf der Höhe der Marmorklippen standen, dass dies der Sinn des Lebens sei - die Schöpfung im Vergänglichen zu wiederholen, so wie das Kind im Spiel das Werk des Vaters wiederholt. Das sei der Sinn von Saat und Zeugung, von Bau und Ordnung, von Bild und Dichtung, dass in ihnen das große Werk sich künde wie in Spiegeln aus buntem Glase, das gar bald zerbricht."

avatar van Pythia
2,5
De gevestigde orde wordt vernietigd. De kerk houdt zich afzijdig.
De hoofdpersoon kijkt vanuit zijn marmeren toren neer op het 'gewone volk', dat hij regelmatig met beesten vergelijkt. De enige voor wie hij blinde bewondering koestert is een adellijke slapjanus. Hij is zelfs bereid een risicovolle tocht te ondernemen om deze jonge vorst een boodschap van de pastoor over te brengen. "Ik zal liever eenzaam sneuvelen met de vrijen, dan de zege behalen met de knechten". Het is duidelijk aan wiens kant hij staat. Het feit dat dit, volgens het nawoord van de vertaalster, een sleutelroman is, stelt dat in een vreemd daglicht. Mijn kennis schiet tekort om historische namen aan de personages te verbinden.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:54 uur

geplaatst: vandaag om 13:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.