De Jongen van Smaragd - Tais Teng (2006)

Ik was aangenaam verrast door dit boek. Het doet door de tekeningen die erin staan en het feit dat de wereld van miyu uit verschillende eilanden bestaan, wel aan abarat van Clive Barker denken. Ik denk dat het verhaal het beste als een soort van sprookje omschreven kan worden waarin ook een aantal goden voorkomen die juist weer behoorlijk aan de Griekse/Romeinse goden doen denken (maar dan wel met een soort van vette knipoog). Dit alles door elkaar gehusseld, met een geestig sausje overgoten plus nog wat maffe fantastische wezens en personages heeft er voor gezorgd dat ik dit boek dat voor kinderen bestemd is met erg veel plezier heb gelezen. En ik ook zeker van plan ben om in de toekomst vaker een boek van Tais Teng te gaan lezen. Het enige wat ik een beetje als minpuntje voor dit boek kan bedenken is dat het een beetje een reclame folder is voor de miyu stenen en ik me voor kan stellen dat het vooral kinderen nogal kan aanzetten om de stenen te gaan verzamelen. Maar omdat een deel van de winst van de stenen naar goede doelen gaat (oa unicef) valt dat volgens mij best te vergeven