The Girl Next Door - Jack Ketchum (1989)
Engels
Thriller
370 pagina's
Eerste druk: Warner,
New York (Verenigde Staten)
Ruth, alleenstaande moeder en alcoholicus, heeft door de tijd heen het vertrouwen van de kinderen uit de buurt gewonnen. Ze kunnen vrij haar huis in- en uitlopen, de spelletjes spelen die ze willen, en zelfs bij gelegenheid een biertje met haar drinken. Dan komen Meg en Susan, Ruths nichtjes, na de dood van hun ouders bij haar wonen. In het begin gaat het goed: de meisjes maken vrienden bij de andere kinderen, en David, de verteller van het verhaal, begint gevoelens te ontwikkelen voor de lieve en onschuldige Meg. Maar Ruths mentale staat is door de tijd heen achteruit gegaan, en de last van twee kinderen meer om voor te zorgen lijkt haar afdaling naar waanzin te versnellen. Ruth begint de meisjes eerst verbaal, en later lichamelijk te mishandelen; vaak terwijl de andere kinderen toekijken. Dan staat ze de andere kinderen toe hen te misbruiken, en omdat een volwassene het groene licht geeft, gaan zij ervan uit dat ze dat ongestraft kunnen doen. Uiteindelijk worden Meg, die zwaar gewond en bijna dood is, en Susan opgesloten in de bunker onder het huis, en David realiseert zich dat hij iets moet doen voor het te laat is...
Jack Ketchum bewijst dat hij naast harde horror ook boeken schrijft die je van je sokken blazen...
In welk opzicht?
Voornamelijk woede sluimert op naarmate je verder komt in het boek.
En hoevaak dacht ik niet' 'Ik had dit of dat gedaan' maar dat is juist het "Frustrerende" van dit boek. (Daarom goed boek, het grijpt je aan)
Toch wel bijzonder dat schrijver Jack Ketchum met zo'n gedurfd concept aan de haal is gegaan, maar het heeft zijn naam wel bevestigd als een betrouwbare verschijning. The Girl Next Door liegt er in de inhoud ook zeker niet om, al duurt het best wel even voordat je bij de echt pijnlijke stukken aankomt.
Erg sterk gekozen van Ketchum om de wereld eerst rustig op te bouwen. Zo worden de voornaamste personages waar het allemaal om draait (David en Meg) sympathiek en herkenbaar neergezet, ondanks de gruwel die uiteindelijk volgt. Het zorgt ervoor dat je je als lezer kan binden aan het verhaal en door wil blijven gaan.
Spijtig is de ietwat karikaturale verschijning van Ruth zelf. Het mag duidelijk zijn waar dit op is gebaseerd, maar ik vond het allemaal iets te nadrukkelijk en eenvoudig. Er worden wel enkele verklaringen gegeven, maar die zijn in mijn inzicht niet sterk genoeg om de tweede akte van het boek te rechtvaardigen. Na enige tijd lijkt Ketchum ook moeite te ervaren om zijn verhaal te blijven rekken en dat uit zich in bepaalde hoofdstukken die heel kort zijn, tegenover hoofdstukken die weer best lang zijn.
Het is een moeilijk boek om doorheen te komen, omdat bepaalde omschrijvingen toch wel de grens opzoeken. Toch zijn er ondertussen al diverse splatterboeken overheen gegaan en misschien is dat ook maar beter zo, want The Girl Next Door heeft veel meer te vertellen dan enkel martelsessies. Niettemin toch erg weerzinwekkend met het echte bronmateriaal op de achtergrond.