Netherland - Joseph O'Neill (2008)

Een boek over een verbritste Nederlander in New York, die met een stel Carribeans gaat cricketen en en passent bevriend raakt met een charismatische entrepreneur uit Trinidad, een Russische ondernemer annex gangster, een Turkse engel en een food critic die Vinay heet. Tussen de bedrijven door nemen zijn vrouw en kind de benen, zodat hij eenzaam en alleen achterblijft in het Chelsea Hotel in het getraumatiseerde New York van na 9/11.

Netherland gaat, het zal niemand verbazen, over ontworteling en het verlangen naar een thuis in een op drift geraakte wereld. Het levert een boek op dat van de eerste tot de laatste letter boeit. Knap, als je bedenkt dat Netherland nauwelijks een plot heeft, dat de karakterontwikkelingen allesbehalve spectaculair zijn en dat de relatieperikelen ook nooit wereldschokkend worden.

De kracht van het boek zit hem deels in de boeiende observaties van hoofdpersoon Hans, deels in de kleurrijke personages en deels in het (eerder Brits dan Amerikaans aandoende) smakelijke proza. Bovendien krijg je een rondleiding door New York, waarbij de bekende plekjes worden overgeslagen en je terechtkomt in onbekende parkjes, uitgestorven kerkhoven, op voormalige vliegvelden en andere sfeervolle plekken. En natuurlijk leer je veel, heel veel over die curieuze sport die cricket heet.

Netherland is een meanderende vertelling, waarbij je je als lezer maar het best kunt laten meevoeren met de stroom. Van Den Haag naar London naar New York naar Trinidad, op zoek naar gemoedsrust en naar een plek die je thuis kunt noemen.

Bij vlagen vond ik het Engels best moeilijk. Sommige zinnen moest ik twee keer lezen. Toch ben ik niet overgestapt op de Nederlandse versie. Er staan namelijk nogal wat Nederlandse woorden en zinnen in, wat heel grappig werkt, en ik was bang dat dat verloren gaat in de vertaling. Ik ben benieuwd hoe dat opgelost is.

Dutch2.0 heeft al perfect opgeschreven wat ik ook graag geschreven had als ik het zo gekund had.
Waaraan ik wil toevoegen dat ik de manier waarop O'Neill over cricket vertelt geweldig vind. Zonder in te gaan op alle regels toont hij de ziel van die sport.

Een potentieel sterk verhaal dat welbekende thema's origineel voorschotelt, maar Netherland wist mij zelden te overtuigen. Dat kwam vooral omdat ik geen enkel gevoel kreeg bij de personages. De hoofdpersoon liet me koud, ik kreeg niet met hem te doen, ik vond hem niet grappig, ik vond hem eigenlijk niet interessant. Een paar mensen om hem heen waren wel interessant, maar meer omdat de schrijver zijn best deed zo veel mogelijk en onderling zo verschillend mogelijke om hem heen te verzamelen.

Verder wel erg knap geconstrueerd verhaal, waarin je constant heen en weer schommelt tussen tijden en plaatsen, en ook nog eens helder opgeschreven (al had ik geloof ik niet de Nederlandse vertaling moeten lezen). Ook jammer dat het cricketspel niet aan mij besteed is, waardoor de toch wat lange uitweidingen daarover niet bepaald aankwamen.

Met de Collins Cobuild English Dictionary erbij is het prima te lezen. O'Neill gebruikt regelmatig wat minder 'geläufige' uitdrukkingen en woorden. Maar desondanks is het verhaal goed te volgen.

Ik had wat pagina's nodig om er in te komen, maar de laatste honderdvijftig pagina's heb ik zo'n beetje in een ruk uitgelezen. Jammer dat het niet dikker was....dik 4,5 sterren. Een half sterretje minder voor die eerste 75 pagina's zullen we maar zeggen.

Ik hoorde vandaag dat de buitenlandse arbeiders van een olieraffinaderij in de woestijn in een van de oliestaten, na een hele dag werken in de hitte, 's avonds een potje cricket spelen.
Door het lezen van Netherland begrijp ik een klein beetje wat dat voor hen betekent.

Ah, ook P en W gezien?
En dit boek staat nog altijd op mijn verlanglijstje. Weet iemand of er ook heel kleine pocketformaten van zijn (in origineel engels)?

Dat zal P en W geweest zijn . Ik dacht meteen aan het cricketveld in het park in New York in "Netherland".

Aardig boekje dat ik inhoudelijk net te zwak vind, althans, het excelleert nergens. Ergens is dit een boek over vervreemding, maar echt naar voren komt dit niet. Ergens is dit een liefdesverhaal, maar ook dat is uiteindelijk half uitgewerkt. Ergens is dit een boek over migranten, maar ergens ook niet. Het meest is dit nog een boek over passie voor cricket, maar ook dat is er slechts enkele tientallen bladzijden. Het boek is veel, en toch niets. In de regel leest het boek nog wel weg, ondanks soms best pittig Engels, maar het is geen boek dat me meetrok, aan het lachen bracht, me deed ontroeren. Meer dan wat aangenaam tijdverdrijf in de trein vond ik dit niet. En hoewel het Engels van een vrij hoog niveau is, vond ik het niet per se een heel mooie stijl zoals Engels soms zo mooi kan zijn. Wel is het leuk veel Nederlandse zaken tegen te komen in een Engels(talig) boek. 3,0*.

Vandaag zag ik in het NOS Journaal een item over expats in Nederland die naarstig op zoek zijn naar mogelijkheden om cricket te spelen. In Eindhoven bijvoorbeeld is het aantal clubs toegenomen van 3 tot een stuk of 10. Het boek is nog steeds actueel.

Haha!