menu

Veel Liefs van Michaël - Jan Simoen (2005)

mijn stem
2,67 (3)
3 stemmen

Nederlands
Jeugdboek
Thriller

189 pagina's
Eerste druk: Querido, Antwerpen (België)

15.35 uur. Een jongetje wordt door een onbekende man opgehaald van de speelplaats van een kleuterschool in Oostenden. De verdwijning van Misja wordt omstreeks 15.45 uur opgemerkt door Marta Ugresic, de moeder van het kind, en door de kleuterjuf. Om 16.25 uur bellen zij de politie. Commissaris Storms is zeker van zijn zaak: het gaat om een zorgwekkende ontvoering. Maar hoe komt het dat uitgerekend de moeder van Misja de enige is die niet dodelijk ongerust lijkt? En waarom ontwijkt ze zijn vragen over haar overleden man Michaël?

zoeken in:
avatar van JJ_D
Hoe "Veel Liefs van Michaël" het KJV-lijstje van 2006-2007 gehaald heeft, is maar de vraag; maar in elk geval bevat het boek niks dat nog niet eerder is gedaan.
Bovenal maakt Jan Simoen de cruciale fout van eenzijdig en ongenuanceerd tegen de Kroatisch-Servische genocide aan te kijken. Mensen met kinderen die zomaar neergeknald worden, alsof er totaal geen emotie in het spel was, het klinkt als een mislukte film over jodenhaat in de tweede oorlog; waarmee Simoen trouwens (bewust?) veel gelijkenissen laat opduiken. Een boek à la 'Der Untergang' had ik inderdaad niet mogen verwachten, maar hier is unilateraliteit zonder meer troef. Bovendien durft de auteur de lezer nog in te peperen met wat partijdigheid binnen de eigen politiek; de "Alles voor het eigen volk"-quote van Milosevisch met de cynische toevoeging "Waar hebben we dat nog gehoord?" is wel erg eenvoudig om het Vlaams Belang te hekelen. En al ben ik totaal geen aanhanger van de partij, zo bekrompen tegen de schenen schoppen kan echt niet door de beugel.
Verder schortte er eveneens wat met de humor van de personages: op het politiebureau speelt men meer voor clown dan echt professioneel bezig te zijn en de psychologische struggelingen van commissaris Storms gaan totaal de mist in. Misschien weet Simoen het zelf niet, maar zo steken mensen echt niet in elkaar.
Ten slotte blijft ook Michaël een vraagteken. Hij zit boordevol cliché's ("De film in mijn hoofd!" - wat erg nou, je meent het? ) en lijkt bovendien ziek in zijn hoofd. Toen bleek dat hij z'n zoon om het leven wou brengen, kon ik m'n ogen al helemaal niet meer geloven; de vraag stelde zich zelfs wie nou het meest pathisch dacht: hij of Milosevich (dat om aan te tonen hoe belachelijk het allemaal werd). De plotwending is wel origineel, maar allerminst logisch te verklaren; de opgebouwde spanning gaat dan ook in het niks verloren.
Op zich was 'Veel liefs van Michaël' geen boek vol irritatie, maar achteraf gezien schort er toch wel veel aan. Simoen zou er misschien goed aan doen om terug voeling te krijgen met de mens, en dan pas te gaan schrijven; de fout van menig kunstenaar. Dit boek is zonder meer mislukt. Jammer.
1,75*

Jan Simoen is mijn leerkracht Frans, grappig om één van zijn boeken hier te zien

avatar van Agaath95
1,5
Na het irritatie opwekkende En met Anna? hoopte ik dat Simoen het vervolg wat beter aan zou pakken. Niets is minder waar. Want dit deel is mogelijk nog slechter dan het vorige.

De flaptekst presenteert het boek als een thriller, en dat is al één ding waar het boek jammerlijk in faalt. De weinige spanning in het verhaal gaat verloren door een slappe anti-climax.
Verder gebruikt Simoen dit boek om zijn zwart-witte mening over het balkan-conflict bij de lezer door de strot te duwen, iets wat ik altijd een afknapper van de bovenste plank vind.

En dan nog iets: een agent met de naam Danny Storms is iets wat je in oude jongensboeken als Pietje Bell mag verwachten, maar niet in een zichzelf serieusnemende adolescentenroman.

zonde van mijn tijd: 1,50

avatar van Gilraen
4,5
Zo veel, als de reacties boven me, verdiep ik me niet in een boek, maar wat ik wel vond is dat de spanning ontbrak. Je wist te snel waarom en hoe. En de rede dat Marta niks vertelde was ook slap. Verder vond ik het een niet echt lopend gevolg op het vorige. Dat werd totaal verteld in brieven, daarop ging het dan wel over in één persoon, wat nog leuk was en ook nog totaal om de ontrafeling ging, maar dit was een compleet ander verhaal. (Logisch dat ze erbij zetten: 'Prima apart te lezen,' als dat niet het geval zou geweest zijn, was het misschien beter passend.)

Verder wel een mooi verhaal, een doorleesboek.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:42 uur

geplaatst: vandaag om 00:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.