menu

Tirza - Arnon Grunberg (2006)

mijn stem
3,88 (346)
346 stemmen

Nederlands
Psychologisch

430 pagina's
Eerste druk: Nijgh & Van Ditmar, Amsterdam (Nederland)

Jörgen Hofmeester is vader van twee dochters, werkzaam voor een gerenommeerd bedrijf. Dankzij een uitgekiend financieel beleid woont hij op stand. De vrijheid is hem te bandeloos: bandeloosheid leidt tot rampen. Stilstand is voor Hofmeester de voorwaarde voor liefde en geluk. Loom houdt hij van zijn dochters. Dat zijn echtgenote hem ingeruild heeft voor een jeugdliefde op een woonboot en dat een gedeelte van zijn vermogen is verdwenen door malversaties van merkwaardige groeperingen die de wereldeconomie beheersen, het deert hem niet. Zolang hij maar van zijn kinderen mag houden. Maar op een avond staat zijn echtgenote weer voor de deur. En dan doet een man zijn intrede in het leven van Jörgen Hofmeester, een man die als twee druppels water lijkt op Mohammed Atta.

zoeken in:
avatar van donnie darko
5,0
Mythische ervaring gisteren meegemaakt met dit boek. Ik begon er 's morgens aan, en tegen middernacht had ik hem uit. Ik heb nog nooit zo'n dik boek op één dag uitgelezen, en dat kan ook maar één ding betekenen: dat ik er echt van genoten heb.
Want dit is wel degelijk de beste Grunberg tot nu toe, vind ik. Vooral de scenes op het feestje met Ester en met de echtgenote vond ik geweldig, en het einde is zeer goed.

5* een een tweede plaats in mijn top 10. Echt geweldig, dit.

5,0
Mijn eerste Grunberg. Toen ik begon te lezen, was ik een beetje teleurgesteld dat het bijna niet over Tirza ging. Iets wat ik wel hoopte toen ik de reclame op radio hoorde, waar ze Tirza een prachtige, vertederende stem gaven . Het ging echter over haar vader: "Jorgen Hofmeester".

De teleurstelling verdween gelukkig vrij snel. Na het eerste hoofdstuk komt het boek volledig los. Er zijn tal van scenes waar de emotionele spanningen tussen de personages haast van het papier springen. Tevens slaagde Grunberg erin de tragiek van het personage Hofmeester op mij over te brengen. En het einde was werkelijk fenomenaal. Aanrader dus!!

4,5
Tot nu toe Grunberg's beste (De Joodse Messias heb ik hier nog in de kast liggen). Waar de absurde en bizarre situaties, die Grunberg in De Asielzoeker schetste, me na verloop van tijd nogal tegen gingen staan, gebeurd dit hier gelukkig veel gedoseerder. Het duurt even voordat je 'in het boek zit', maar vooral het tweede (het feest van Tirza) en het derde gedeelte (Afrika) heb ik in één ruk uitgelezen. Vooral het gedeelte op het feest vond ik schitterend. De spanningsbogen tussen de verschillende personages; echt geweldig geschreven.
Klein minpunt (maar aan de andere kant ook weer zo kloppend) vond ik de nogal plotselinge obbiechting tegen het kleine Afrikaanse meisje, over wat hij met Tirza en Choukri gedaan heeft. Dat had wat mij betreft minder expliciet genoemd hoeven worden.
Wel een schitterend einde overgens.

4,5*

avatar van cortez
1,0
Vind er ook niet veel aan ... Het verhaal komt heeel traag op gang, en eigenlijk gebeurt er in de tegenwoordige tijd nauwelijks iets. Veel verhaallijnen zijn flashbacks, en ik vind dit het tempo van het verhaal drukken. Ook lijkt het soms alsof Grunberg zomaar wat erbij haalt ... 'Over wat zullen we nu 20 pagina's vullen? Ah, over een Hedge fond.' Dan is het weer over de sushi, en dan weer over andere ditjes en datjes. Ik begrijp dat dit als karakterschets van Jörgen dient, maar ik vind het wel vervelend. Dit boek ging ik misschien beter appreciëren als het 200 pagina's korter was want Grunberg heeft wel heel veel pagina's nodig om weinig te vertellen. En z'n schrijfstijl vind ik overigens ook niets speciaals.

avatar van eRCee
3,0
Naar verluidt Grunbergs beste, maar Tirza viel me een beetje tegen. Was dit zijn eerste boek geweest dan kon ik meegaan met alle lovende kritieken, maar nu zie ik vooral veel herhaling. Het zijn de bekende Grunberg trucen: droge humor, taboeloze beschrijvingen, verziekte seksbeleving en emotioneel geisoleerde personages. Huisbaas Hofmeester lijkt wel erg veel op de hoofdpersoon van De Asielzoeker en ook de thematiek is dezelfde. Het laatste boek is alleen vele malen grappiger. Tirza is dus degelijk werk van Grunberg maar hij moet nu echt wat nieuws gaan verzinnen. 3*

avatar van mjk87
4,5
Waar Fight Club en OK Computer perfect de tijdsgeest van de jaren 90 weten te vatten, doet Tirza dat van het huidige decennium. Neerslachtigheid, financiële crises, bubbles, xenofobie en moslimterrorisme en een meer nihilistische inslag dan de jaren 90 van overvloed.
Het boek heet Tirza, maar gaat over haar vader, een man die werkelijk alles kwijt is, en langzaam steeds dieper wegzakt in zijn emoties. De verwijzingen naar de hoofdpersoon uit Dostojevski’s Aantekeningen uit het Ondergrondse zijn al gemaakt door Grunberg zelf, en zijn volledig van toepassing. Alleen weet Hofmeester zelf nog niet half dat hij vergelijkbaar daarmee is.
Het boek is in twee delen te verdelen: voor en tijdens het feest, en de reis naar Afrika., met constant flash backs. Hierin komt de lezer het hele leven van Hofmeester op een mooie en goede manier te weten. Het taalgebruik is niet heel bijzonder, maar soms zitten er mooie zinnen, metaforen en passages in. Genoeg om het niet als gewoontjes af te doen.
Ook briljant is het deel in Afrika, om een klein meisje, dat nauwelijks met Hofmeester kan communiceren, ten tonele te voeren. Zo heeft Hofmeester een uitlaatklep, en kan Grunberg via hem aan haar vertellen wat hij nog graag kwijt wilde. Alles wat zo ongeveer mis is dit decennium, en zo kom je ook te weten dat het niet goed is gegaan met Hofmeester. Tirza zelf waarschuwt haar vader nog vlak voor haar reis, en vraagt of hij zich wel redt. Nee dus, en zij zag dat.
Verder is er genoeg spanning, zowel inhoudelijk van wat er komen gaat als meer psychologische spanning. Geweldige dialogen tussen Hofmeester en de naamloze moeder, die elkaar werkelijk volledig proberen kapot te maken. Dat lijkt op de grandeur van Hollwood zoals die tot de jaren 50 er was, die geweldige dialogen (Casablanca, Sunset Blvd.., All about Eve, His Girl Friday). Ook soms veel humor -situatie met Ester zonder h- en bij vlagen erg emotioneel en vol van nostalgie.
4.5*

avatar van kosmo
4,0
'Tirza' was mijn eerste kennismaking met Grunberg en die hakte er meteen serieus in. 'Tirza' is rauw, compromisloos en heeft geen enkel mededogen met de lezers.

Dit boek is in mijn ogen een diepgravend portret van Jörgen Hofmeester. Het boek verliep zoals je iemand leert kennen. In het begin las het boek aangenaam, de droge, lichtjes cynische stijl van Grunberg past perfect bij het beeld dat we krijgen van Hofmeester. Hoewel hij wat merkwaardig, asociaal en onbeholpen is, lijkt hij in de eerste plaats een liefhebbende vader die een talent heeft om tegenslag aan te trekken. Dit zorgt voor een aantal grappige momenten: de eerste gesprekken met zijn teruggekeerde echtgenote, de jongens in zijn badkamer en zijn kijk op huurders.

Maar we kijken naar Hofmeester door de ogen van Hofmeester. Zoals met echte mensen, kan je ze pas echt goed inschatten wanneer je er meer tijd mee doorbrengt en ze beter leert kennen. Dan beginnen de lijken uit de kast te vallen. En bij Jörgen zijn dat er nogal wat. Eén voor één brengt Grunberg ze allemaal naar buiten. Hofmeester blijkt zijn huurders actief afgezet te hebben, al zijn geld 'vergokt' te hebben, met zijn werkster een regeling te hebben die praktisch prostitutie is, een dochter te hebben die een eetstoornis had en niet langer nodig te zijn op zijn werk, wat eigenlijk nog vernederender is dan ontslagen te worden. Des te verder ik in het boek kwam des te meer ik begreep waarom Jörgen zoveel belang stelde in het goed verlopen van het feestje dat zich afspeelde in het eerste deel van het boek.

Tegelijkertijd krijgen we ook een een fundamenteler en veel verontrustender inzicht in de persoonlijkheid van Hofmeester. Hij blijkt een bijzonder zwakke persoonlijkheid te hebben waardoor hij moet terugvallen op zijn fysieke kracht. Hij is niet asociaal, maar extreem xenofoob(ik zie hem overigens niet als racistisch, de Mohammed Atta's zijn de mensen die hem het leven zuur maken, die zijn geluk afpakken) en de invloed die hij op zijn dochters uitoefent valt op zijn minst schadelijk te noemen.

Hierdoor verandert het perspectief van de lezer gestaag doorheen het boek. Waar 'de echtgenote' en 'Ibi' in het begin van de boek onredelijke, ondankbare personages lijken, wordt het uiteindelijk duidelijk dat ze volledig gelijk hadden in hun beoordeling van Hofmeester.

Het onrustwekkende beeld dat we hebben opgebouwd gedurende het boek komt volledig tot uiting in het hallucinante derde deel. De stoppen slaan volledig door wanneer hij zijn dochter en haar Mohammed Atta betrapt, iets wat hem al een keer eerder overkomen was met zijn andere dochter. Zijn relatie met Kaisa toont dan weer perfect aan wat zijn echtgenote hem eerder zei, iets in de trant van "Jij hebt iemand nodig die je volledig kan beheersen en die onmogelijk zonder jou kan leven." De eerder aangehaalde Grunbergiaanse stijl die het begin zo genietbaar maakte, geeft aan het einde een bijzonder lugubere sfeer aan het boek. Met als hoogtepunt die laatste zin.


4*

avatar van Raspoetin
3,0
geplaatst:
Sommige loftuitingen hierboven ten spijt was ik niet erg onder de indruk van deze eerste roman van Arnon Grunberg die ik tot me heb genomen. Ik wil er niet laatdunkend over doen, maar het werk leek mij eerder literatuur om te lezen voor de leeslijst op de middelbare school; tussen de titels van Joost Zwagerman en Ronald Giphart.

Goed genoeg als tijdverdrijf, maar geenszins een boek dat me nog veel warme gevoelens zal doen opwellen wanneer ik er in de toekomst nog eens over mijmer. Ik heb De Asielzoeker van Grunberg nog op de plank staan die ik nog een kans zal geven, maar ik vrees dat Grunberg me niet als begenadigd schrijver zal doen overtuigen zoals enkele schrijvers dat wel hebben gedaan afgelopen jaren.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:58 uur

geplaatst: vandaag om 00:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.