Model Behaviour - Jay McInerney (1998)
Alternatieve titel: Modelgedrag
Engels
Sociaal
189 pagina's
Eerste druk: Knopf,
New York (Verenigde Staten)
De hoofdpersoon is Connor McKnight, een man wiens liefhebberijen - film, Zen en Japanse literatuur - totaal niet sporen met het werk waarmee hij zijn brood verdient : hij is society-journalist in het hedendaagse Manhattan. Met zijn vriendin, het fotomodel Philomena, met wie hij al lang een relatie heeft, lijkt het ineens ook niet meer te sporen. Geen van zijn bevliegingen - waaronder een beeldschone stripteasedanseres, het verlangen naar een zinvolle toekomst en zijn zuster, met wie hij een prachtige, chaotische jeugd heeft beleefd - kan zijn angsten en verlangens stillen. Zelfs zijn bondgenoot, een heldhaftige neurotische schrijver met genoeg eigen problemen, kan dat niet. Met de deprimerende kerstdagen in zicht zoekt Connor zijn weg naar de juiste dingen, terwijl hij onophoudelijk achtervolgd wordt door al de slechte.
Als lezer krijg je een inkijkje in het leven van een ongelukkige society-journalist die net gedumpt is door zijn Trophy Wife. Met horten en stoten verteld hij zijn geschiedenis met haar, terwijl hij geplaagd word door zijn dagelijkse beslommeringen met een extreem ijdele schrijver, die op het punt staat om zijn nieuwe boek te publiceren.
Alles draait om uiterlijk vertoon en het hooghouden van een imago. Het enige moment dat hij oprecht zichzelf kan zijn is bij zijn anorectische zus. Een personage dat zich wil onttrekken aan haar hypocriete familiegeschiedenis en hoopt op een betere toekomst.
McInerney is een goede schrijver die in het Engels gelezen moet worden omdat anders veel details verloren gaan. Zo hebben veel hoofdstukken een titel die verwijst naar een obscure popsong uit de jaren 80. Vooral zijn voorliefde voor R.E.M. - MusicMeter.nl valt op. Verder valt op dat de schrijver zijn hoofdpersonage gebruikt om uit te halen in de literaire wereld. Met het grootste plezier geeft hij kritiek op andere schrijvers maar vooral ook op de hele celebrity cultuur.
McInerney verliest zich enorm in zijn eigen gevoel voor humor en legt vooral nadruk op veel rommelige dialogen met personages die volstrekt inwisselbaar zijn. Het neerzetten van een oppervlakkige sfeer doet McInerney uitstekend maar uiteindelijk neemt hij te weinig ruimte om de personages, die relevantie hebben echt uit te diepen. Tegen het einde drijft de vertelling weg in oppervlakkigheid en is mijn belangstelling tot een minimum gedaald.
Toch heeft Model Behaviour wel degelijk kwaliteiten. De dialogen tussen broer & zus zijn sterk geschreven en staan in scherp contrast met de rest van het boek en ook de relatie met zijn Trophy Wife is goed gedaan en gevoel voor humor kun je McInerney niet ontzeggen, maar uiteindelijk blijft er te weinig hangen om een blijvende indruk achter te laten.
Aardig boek maar zeker geen Bright Lights, Big City.