menu

De Zwarte met het Witte Hart - Arthur Japin (1997)

mijn stem
3,83 (84)
84 stemmen

Nederlands
Waargebeurd / Historisch

441 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

In 1837 worden twee Afrikaanse prinsjes, Kwasi en Kwame, geschonken aan koning Willem I. De kinderen dienen als onderpand voor een illegale slavenhandel van de Nederlandse regering. In Delft worden de jongens als Hollanders opgevoed. Ver van hun ouders verleren zij hun taal en gebruiken. Als bezienswaardigheden geïntroduceerd aan het Haagse hof raken zij bevriend met Anna Paulowna's dochter, prinses Sophie. Terwijl Kwasi zich uit alle macht aanpast en een echte Nederlander wil worden, vecht Kwame om zijn Afrikaanse identiteit te behouden en op een dag terug te kunnen keren naar zijn volk. Jaren later, aan het begin van de twintigste eeuw, kijkt de bejaarde prins Kwasi Boachi vanaf zijn Javaanse theeplantage terug op hun buitengewone leven, om pas dan te ontdekken dat een complot van de Nederlandse regering zijn Indische carrière heeft gedwarsboomd.

zoeken in:
avatar van psyche
4,0
psyche (crew)
Aangrijpend boek hier en daar. Maar ook mooi inzicht hoe het ging met de slaven (oh nee arbeiders...)

avatar van Ann-G-Liek
2,5
Wel een aangrijpend verhaal, maar sommige stukjes vond ik te langdradig en dat las niet lekker weg. Dan waren er ook weer stukjes die spannend waren. Maar toch vond ik het boek erg tegenvallen met wat ik ervan verwacht had.

avatar van eRCee
3,0
De eerste alinea mag zowat de beste genoemd worden van het hele boek:

"De eerste tien jaar van mijn leven was ik niet zwart. Ik was op veel manieren anders dan de mensen om mij heen, maar donkerder was ik niet. Dat weet ik. Er is een dag geweest waarop ik een verkleuring gewaarwerd. Later, toen ik eenmaal zwart wás, ben ik weer verschoten."

Ook het vervolg, over de rode kerststerren in een theeveld, doet nog wel denken aan Een Schitterend Gebrek, omdat Japin erin slaagt stijl en inhoud zo goed te vermengen. In het vervolg blijft het boek dan een beetje hangen. Het is duidelijk een waarheidsgetrouw verhaal, keurig geschreven en historisch best boeiend, maar toch nooit meer dan dat. Japin roept de wereld van toen en van het Nederlands kolonialisme heel goed op, dat is zeker. Fictieve werelden zijn echter vaak spannender. 3*

avatar van Donkerwoud
4,0
Met deze roman ontvouwt er zich weer een wereld zoals Japin ze wel vaker schetst: bitterzoet en wreed tegelijkertijd. . De woorden spreiden zich dan ook over de bladzijden als een warme deken en brengen de lezer in een bitterzoete vervoering. Juist door die behaaglijke toon worden de loeischerpe speldenprikken nog een graadje pijnlijker. Mooi verhaal over onbegrip in de communicatie tussen volkeren en hoe dat racisme teweeg brengt.

avatar van Donkerwoud
4,0
eRCee schreef:
De eerste alinea mag zowat de beste genoemd worden van het hele boek:

"De eerste tien jaar van mijn leven was ik niet zwart. Ik was op veel manieren anders dan de mensen om mij heen, maar donkerder was ik niet. Dat weet ik. Er is een dag geweest waarop ik een verkleuring gewaarwerd. Later, toen ik eenmaal zwart wás, ben ik weer verschoten."

Ook het vervolg, over de rode kerststerren in een theeveld, doet nog wel denken aan Een Schitterend Gebrek, omdat Japin erin slaagt stijl en inhoud zo goed te vermengen. In het vervolg blijft het boek dan een beetje hangen.


Ik ben dat persoonlijk niet helemaal met je eens, omdat die eerste zinnen wel kracht bij wordt gezet in latere passages. Het fragment waaruit de titel wordt ontleend, is minstens zo krachtig. Wel had ik persoonlijk de relatie tussen de prinsjes iets meer uitgewerkt gezien.

3,5
Ik heb dit boek voor mijn boeken lijst gelezen. Ik vond het een erg mooi boek, met japin zijn eigen unieke schrijfstijl die je in al izjn boeken terug ziet komen.

3,5
Japin's stijl betovert bij vlagen. Alinea's worden afgesloten met woorden waar je u tegen zegt (neem "Verhalen die je kan dromen, vervelen nooit", of "Mensen denken dat herinnering verdriet brengt (...) Het tegendeel is waar. Verdriet komt met het vergeten").
Vermenging hiervan met leidende inhoud gaat hem minder goed af. Uitzonderingen zijn natuurlijk te vinden, bijvoorbeeld in de eerder aangehaalde openingsalinea. Maar hij heeft het onderrichten van Indische begrippen in de eerste hoofdstukken teveel overdreven, wat maakt dat de roman traag op gang komt. Gelukkig: als-ie eenmaal loopt is er geen houden meer aan. Als (emotioneel) hoogtepunt wil ik graag deel vier bestempelen. De briefwisseling vanuit Kwame's perspectief, zijn verwachtingen, het gebrek aan inlossing met zijn zelfmoord tot desastreus gevolg.

Het nawoord van Japin heeft het boek toch een extra staartje meegegeven. Dat het niet geweldig ging met de beide prinsen, was me keer op keer al ingewreven. Dat aan zowel het schrijven zelf echter zulke antecedenten (én na de publicatie zulke consequenties) aan verbonden waren had ik niet overzien. 10 jaar onderzoek, en een lancering voor Japin de literaire wereld in. Ontzag, op zoveel verschillende niveaus.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:12 uur

geplaatst: vandaag om 11:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.