High-Rise - J.G. Ballard (1975)

Alternatieve titel: De Torenflat

mijn stem

3,95 (21)

21 stemmen

Engels
Toekomst

208 pagina's
Eerste druk: Jonathan Cape, Londen (Verenigd Koninkrijk)

De veertig verdiepingen hoge torenflat is voorzien van alle denkbare service en gemakken. Het is een wereld op zich waarin, zodra alle appartementen betrokken zijn, allerlei maatschappelijke processen in werking treden, processen die leiden tot een totale onttakeling van het gebouw. De lezer beleeft dit alles mee door de ogen van drie personen, die elk een 'klasse' en tevens een gedeelte van het gebouw vertegenwoordigen. Uit de onderlaag is dat Richard Wilder, een tv-cameraman die geobsedeerd wordt door de gedachte naar de bovenste woonlaag op te klimmen. Van de bovenlaag is het de architect Arnold Royal, die zich verwant voelt met de meeuwen op het dak. De middenlaag wordt vertegenwoordigd door de arts Robert Laing één van de weinigen die uiteindelijk het spoor vindt voor een nieuw leven.

Links

film (MovieMeter)zoek naar dit boek op bol.com

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

5,0

SPEEDROCK

geplaatst: 19 september 2009, 21:21 uur

Boeiend boek. Erg fascinerend hoe het leven in de "Torenflat" van dag tot dag verwilderd. Origineel verhaal!

liv2

geplaatst: 7 januari 2017, 16:42 uur

Wordt heruitgegeven in vertaling door Lebowski.

Verwacht: 15 juni 2017

eRCee

geplaatst: 7 januari 2017, 17:48 uur

Dat zal ongetwijfeld te maken hebben met de recente verfilming.

4,0

Insignificance

geplaatst: 21 december 2023, 17:31 uur

Nette mensen. Gemak. Luxe. Openingszin:

Later, toen hij op zijn balkon van de hond zat te eten, liet dokter Robert Laing zijn gedachten gaan over de ongewone gebeurtenissen, die de afgelopen drie maanden in de reusachtige torenflat waren voorgevallen.

Verkocht.

3,5

misterfool

geplaatst: 20 september, 13:41 uur

Een hoogbouw als metafoor voor het Britse klassensysteem. Na wat kleine voorvallen, ontspoort deze mini-samenleving. De torenflat kende al een gespannen sociale cohesie, maar nu barst een tribale strijd los, die uitmondt in een Hobbesiaanse natuurtoestand. Ik kan deels in de gedachtestroom van Ballard meegaan. De mens heeft inderdaad dierlijke, naargeestige impulsen die in een slepende crisissituatie naar boven komen. De snelheid en hevigheid waarmee het geweld hier losbarst, is echter zo buitensporig dat het boek eerder aanvoelt als een hysterische nachtmerrie dan een treffende satire. Ik ben er nog niet over uit of ik dat een kritiekpunt vind of niet. Het boek heeft zo ook weer iets surrealistisch. High-Rise is in ieder geval verre van saai en dat is op zichzelf al een voldoende waard.

* denotes required fields.

<1 >