menu

Accident Nocturne - Patrick Modiano (2003)

Alternatieve titel: Nachtelijk Ongeval

mijn stem
3,50 (7)
7 stemmen

Frans
Psychologisch

147 pagina's
Eerste druk: Gallimard, Parijs (Frankrijk)

Kort voor zijn eenentwintigste verjaardag wordt de hoofdpersoon op de Parijse Place des Pyramides geschept door een Fiat. De auto werd bestuurd door een vrouw, Jacqueline Beausergent, die hij ergens van denkt te kennen. Terwijl hij half bewusteloos in een politieauto naar een kliniek wordt gereden, komen er steeds herinneringen boven aan de periode waarin hij in café Le Sans Souci een geheimzinnig meisje leerde kennen dat hem nog altijd bezighoudt.

zoeken in:
avatar van Pythia
3,0
Aardig verhaal, prettig geschreven. Ik krijg na drie Modiano’s wel de indruk dat hij tot die schrijvers behoort die één boek in zich hebben en dat iedere keer een beetje anders opschrijven. Een volgend boek is wel de moeite van het lezen waard, maar het levert geen nieuwe denkbeelden of inzichten op. Patrick Modiano houdt het bij een eenzame man in Parijs, op zoek naar een verloren verleden en bijbehorend vaag persoon.
Dit is een ZOEB - Zeer Open Einde Boek.

4,0
En zo loopt, of beter gezegd zwerft, de jeugdige hoofdpersoon, meestal alleen, door avondlijke en nachtelijke straten van Parijs. Zijn vader heeft hij al vroeger uit het oog verloren. Hij voelt zich eenzaam. Hij komt wel jonge dames tegen, maar dat levert geen mooie blijvende romance op. Onduidelijk is wat zijn middelen van bestaan zijn en werken lijkt hij niet te doen. Nadat hij als wandelaar door een Fiat is geschept, krijgt hij van de man die daarna opduikt, Solière, een paar pakjes waar geld in blijkt te zitten. Als een soort afkoopsom. Daarmee zijn zijn geldzorgen voor de komende tijd opgelost. Maar ondanks dat gaat hij op zoek naar deze vrouw die hem eerder aanreed. Het boek bestaat uit gedachteflarden die elkaar afwisselen in de tijd. Modiano noemt dit zelf 'zijn meest autobiografische boek'.

3,0
geplaatst:
Gisteren dit boek in één keer uitgelezen. Het is dus zeker een boek dat lekker weg leest. Verder weet ik niet goed wat ik er van moet vinden, ik vond het voornamelijk een vaag verhaal. Ik was erg moe toen ik dat boek las en misschien had ik het met meer aandacht moeten lezen. Maar ik raakte erg in de war van de tijdsprongen af en toe, dan was een passage ineens 30 jaar verder, huh? Aan de andere kant denk ik dat dat ook wel de bedoeling is van het boek, omdat het meer over gedachteflarden en herinneringen gaat dan een logisch verhaal neer te zetten. Dus misschien is het ook wel goed gelukt. Maar ik vond alles maar vaag, had gehoopt dat het einde misschien duidelijkheid zou brengen, maar in tegendeel . Maar eigenlijk past dat ook wel weer bij het boek. Er hangt wel echt een spannende, "mistige", mysterieuze sfeer omheen, en er wordt een ander soort Parijs beschreven dan de meeste het kennen.
Ik schrijf deze recensie ook omdat ik bang ben dat dit zo'n boek is waarvan ik gewoon ga vergeten dat ik het gelezen heb. Iets met de visuele variant van "ene oor in, andere oor uit".

avatar van Ted Kerkjes
Ted Kerkjes (moderator)
geplaatst:
Headphne schreef:
Iets met de visuele variant van "ene oor in, andere oor uit".
'Het ene oog in, het andere oog uit'

Gast
geplaatst: vandaag om 14:07 uur

geplaatst: vandaag om 14:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.