Maigret et le Tueur - Georges Simenon (1969)
Alternatieve titel: Maigret en de Killer
Frans
Psychologisch
258 pagina's
Eerste druk: Presses de la Cité,
Parijs (Frankrijk)
Terwijl inspecteur Maigret dineert met zijn buurman, komt het bericht binnen dat een jongeman is neergestoken in Rue Popincourt. Het is Antoine Batille, zoon van parfumerie-eigenaar Mylène. Hij droeg een tape-recorder, het opnemen en verzamelen van geluiden en conversaties was zijn grote hobby. Hij overleed bij aankomst in het ziekenhuis. Maigret kan maar geen motief voor de moord vinden, want er lijkt niets gestolen. Alle bandjes worden minitieus onderzocht of er bruikbare geluiden en gesprekken bijzitten. Dan wordt er een conversatie ontdekt die in Café des Amis opgenomen is, en waarin twee personen een inbraak plannen om juwelen te stelen in een grote villa net buiten Parijs. Maigret handelt razendsnel.
Altijd apart, de boekomslagen van de Maigrets zoals ontworpen door Dick Bruna voor de Maigret-zwarte beertjes reeks.
Zwarte Beertje nr 1317, gepubliceerd toen men direct het werk vertaalde van Georges Simonon en er geen sprake meer was van het uitbrengen van vroeger werk.
Het is een boek met meer actie dan voorheen, en waar ook heel lang gezocht moet worden naar een motief.
Het boek ademt de regenachtige dagen in Maart wanneer de natuur terug dreigt te komen, maar nog wordt tegengehouden door vinnige buien. Moordplaats van handelen is het 11e arrondisement, niet ver weg van het adres van Maigret, 132 Boulevard Richard-Lenoir.
Na een paar bladzijden "dwaal' ik alweer door Parijs, en hoeveel boeken kunnen dat gevoel zo snel bewerkstelligen, niet veel buiten de Maigrets om.
3.5*
ps. Ik vind daarom ook de Maigrets die buiten Parijs "handelen" altijd wel wat minder.