Mieke Maaike's Obscene Jeugd - Louis Paul Boon (1972)
Alternatieve titel: Mieke Maaike's Obscene Jeugd: Een Pornografisch Verhaal Voorafgegaan door een Proefschrift in en om het Kutodelisch Verschijnsel waarmee de Student Steivekleut Promoveerde
mijn stem
72 stemmen
Nederlands
Erotisch
120 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers,
Amsterdam (Nederland)
Het obscene verhaal van Mieke Maaike’s obscene jeugd is door de wetenschapsman Steuvekleut pijnlijk nauwkeurig op papier gezet – en dus krijgen we gedetailleerde verhalen onder ogen over de seksuele ervaringen van een meisje, van haar negende tot haar negentiende jaar.
0
geplaatst: 25 september 2009, 16:32 uur
Heel aardig boek, dat helaas al halverwege naar mijn idee teveel in herhaling valt, ging vervelen, en dus een topnotering kan vergeten.
Louis Paul Boon weet wel heel veel mooie woordgrappen, toespelingen, en woordentovenarij op schrift te zetten, wat vaak leidde tot meer dan een glimlach. Eigenlijk te veel om even hier neer te zetten als voorbeelden.
Maar om er één te noemen, over het godverdommen tijdens het neuken, volgens Boon 'nogal wiedes, het is dan niet het moment een avondgebedje te storten'.
Ook de vele namen voor geslachtsdelen, de namen van personen die in het boek voorkomen (als Uytdegulp), steeds het terugkomen van woorden als eikel, en dan even duidelijk maken dat niet een persoon wordt bedoeld, maar het deel van het geslacht (of soms omgekeerd) was goed gedaan.
Helaas begon het al snel te vervelen, vooral omdat vanaf ongeveer halverwege alles al wel eens was gedaan, en inhoudelijk weinig vernieuwends meer was -als je al zoiets mag verwachten-, maar ik vind dat wel jammer. Dan geloof je het wel, en mag het eigenlijk wel afgelopen zijn.
Louis Paul Boon weet wel heel veel mooie woordgrappen, toespelingen, en woordentovenarij op schrift te zetten, wat vaak leidde tot meer dan een glimlach. Eigenlijk te veel om even hier neer te zetten als voorbeelden.
Maar om er één te noemen, over het godverdommen tijdens het neuken, volgens Boon 'nogal wiedes, het is dan niet het moment een avondgebedje te storten'.
Ook de vele namen voor geslachtsdelen, de namen van personen die in het boek voorkomen (als Uytdegulp), steeds het terugkomen van woorden als eikel, en dan even duidelijk maken dat niet een persoon wordt bedoeld, maar het deel van het geslacht (of soms omgekeerd) was goed gedaan.
Helaas begon het al snel te vervelen, vooral omdat vanaf ongeveer halverwege alles al wel eens was gedaan, en inhoudelijk weinig vernieuwends meer was -als je al zoiets mag verwachten-, maar ik vind dat wel jammer. Dan geloof je het wel, en mag het eigenlijk wel afgelopen zijn.
* denotes required fields.
* denotes required fields.