menu

Mieke Maaike's Obscene Jeugd - Louis Paul Boon (1972)

mijn stem
3,40 (67)
67 stemmen

Nederlands
Erotisch

120 pagina's
Eerste druk: De Arbeiderspers, Amsterdam (Nederland)

Het obscene verhaal van Mieke Maaike’s obscene jeugd is door de wetenschapsman Steuvekleut pijnlijk nauwkeurig op papier gezet – en dus krijgen we gedetailleerde verhalen onder ogen over de seksuele ervaringen van een meisje, van haar negende tot haar negentiende jaar.

zoeken in:
nicolas
heb ik gelezen op mijn vijftiende, was er even niet goed van, maar achteraf gezien geen slecht boek.

avatar van ANDREO
5,0
Dit boek heeft mij doen schaterlachen!
Ik ken heel wat mensen die zich aan dit werk gestoord hebben, ik vraag me af waarom?
Het is ten slotte satyre!

avatar van TussenDeRegels
4,0
Heel leuk boek dat ik eens dringend ga herlezen, zie, het is echt al te lang geleden, en Boontje kon schrijven, zeker over erotiek en alles wat er maar zijdelings mee te maken had...

****

avatar van mjk87
3,0
Heel aardig boek, dat helaas al halverwege naar mijn idee teveel in herhaling valt, ging vervelen, en dus een topnotering kan vergeten.

Louis Paul Boon weet wel heel veel mooie woordgrappen, toespelingen, en woordentovenarij op schrift te zetten, wat vaak leidde tot meer dan een glimlach. Eigenlijk te veel om even hier neer te zetten als voorbeelden.
Maar om er één te noemen, over het godverdommen tijdens het neuken, volgens Boon 'nogal wiedes, het is dan niet het moment een avondgebedje te storten'.

Ook de vele namen voor geslachtsdelen, de namen van personen die in het boek voorkomen (als Uytdegulp), steeds het terugkomen van woorden als eikel, en dan even duidelijk maken dat niet een persoon wordt bedoeld, maar het deel van het geslacht (of soms omgekeerd) was goed gedaan.

Helaas begon het al snel te vervelen, vooral omdat vanaf ongeveer halverwege alles al wel eens was gedaan, en inhoudelijk weinig vernieuwends meer was -als je al zoiets mag verwachten-, maar ik vind dat wel jammer. Dan geloof je het wel, en mag het eigenlijk wel afgelopen zijn.

avatar van centurion81
2,5
Een vriend attendeerde me op dit boek, n.a.v. de hype omtrent Vijftig Tinten Grijs. Volgens mij hebben beide boeken helemaal niets met elkaar te maken, behalve dan dat Vijftig Tinten een braaf doktersromannetje is in vergelijking met Mieke Maaike's Obscene Jeugd.

Het bizarre, volslagen doorgedraaide en expliciete verhaal bol van woordspelingen verbaasde me eerst ontzettend, daarna vond ik het hilarisch maar ik deel mjk's mening hierboven dat het verhaal te lang is en repetitief wordt. Op het laatst is er geen fluit (sorry kan het niet laten) meer aan..

Vunzig, verfrissend en grappig, maar was als exercitie van een pagina of 10-20 wellicht sterker uit de verf gekomen.

2,5*

Dat er de laatste pagina's 'geen fluit meer aan is', zou misschien wel kunnen, ondertussen na meer dan 100 pagina's meer dan genoeg fluiten gezien... maarre ik verdenk er jullie van dat jullie niet door hebben gelezen tot het einde want daar gebeuren toch wel heel groffe dingen hoor, met 3-jarige kinderen enzo. Had ik Boon niet gekend en zijn opzet van dit boek niet begrepen; dan had ik gezegd: die man, die schrijver heeft hulp nodig

Gast
geplaatst: vandaag om 21:24 uur

geplaatst: vandaag om 21:24 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.