menu

Cien Años de Soledad - Gabriel García Márquez (1967)

Alternatieve titels: Honderd Jaar Eenzaamheid | One Hundred Years of Solitude

mijn stem
4,21 (304)
304 stemmen

Spaans
Streek/Familie / Psychologisch

464 pagina's
Eerste druk: Sudamericana, Buenos Aires (Argentinië)

Aan de hand van prachtige anekdotes boordevol magie, tragiek en humor, wordt de geschiedenis van de familie Buendia en van de paradijselijke stad Macondo verteld. De komst van zigeuners met de wonderlijkste uitvindingen, zinloze oorlogen en opstanden tegen de koloniale bananentelers vormen de achtergrond waartegen het kleurrijke leven van het geslacht Buendia zich afspeelt.

zoeken in:
avatar van Freud
5,0
Ik heb lang gewacht met het lezen van dit boek, goed wetende dat ik het schitterend zou vinden, en dus het moment dat ik het achter de rug zou hebben stiekem wat uitstellend. Uiteindelijk is het er vorig jaar toch van gekomen (en sindsdien heb ik het zelfs al twee keer gelezen) en natuurlijk vond ik het adembenemend goed, ik bedoel, ik was al verzot op magisch realistische verhalen voor ik überhaupt van de term gehoord had. Dit boek is zo verfrissend, zo origineel, zo boordevol fantasie, levenswijsheid, humor, tragiek, melodrama, absurditeit en melancholie, ook hier kan ik niet anders dan besluiten dat het compleet uniek is, en een van de grootste meesterwerken ooit geschreven. Het is het soort boek waar je maar even aan moet terugdenken om al direct een haast onbedwingbare zin te krijgen om het meteen, stante pede opnieuw te lezen, en nog eens, en nog eens. Echt waar, als er één boek zou moeten bestaan dan is het dit, niet dat het de rest overbodig maakt, maar moeilijk krijgen ze het toch . Ik ga niet beginnen de prachtige vondsten en legendarische stukken uit het boek op te sommen, daarvoor moet je het maar lezen, maar sinds het begin van dit bericht heb ik gewoon door mijn herinnering aan het boek al drie keer luidop gelachen, twintig keer geglimlacht en zevendertig keer gedacht "gho, wát een geweldig boek is dit toch".

5,0
Ja zeg... zo is er niks aan... nu kan ik zelf niks meer over het boek zeggen. Je hebt alles al opgenoemd wat dit boek voor mij een van de beste boeken ooit maakt.. De hele dynamiek, en de enorme hoeveelheid creativiteit en gevoel die erin verwerkt is...

groot gelijk

5,0
Als ik dit lees mag ik mezelf wel gelukkig prijzen dat ik dit boek klaar heb liggen op mijn boekenplank (slechts 250 blz nog en dan kan ik eraan beginnen).

5,0
het gaat zelfs zover dat ik, zodra ik de kans krijg, iedereen het boek onder de neus duw en ze zo'n beetje dwing het te lezen
om mijn eerste bericht op deze site toch niet al te triviaal te doen lijken toch een kleine randbemerking voor wie er nog moet aan beginnen: focus niet te veel op die stamboom, het is niet zo dat je die moet vanbuiten kennen voor je eraan begint, de gelijkenissen en verwarring van identiteiten zijn volgens mij zelfs vrij essentieel voor de -toch wel geweldig fantastische- sfeer..

2,0
ik heb hem ooit wel gelezen, vond er toen niet veel aan. Vandaar dus een 2, voor nu. Ik ben nl niet zo moeilijk met boeken dus er moet echt wel iets aan de hand zijn als ik een boek me echt negatief herrinner! Ga na deze enthousiaste verhalen nog maar een poging wagen en zal dan eventueel nogmaals stemmen!

avatar van starbright boy
Freud schreef:
Ik heb lang gewacht met het lezen van dit boek.


In die fase zit ik nog.

avatar van aERodynamIC
starbright boy schreef:
(quote)


In die fase zit ik nog.

Ik ook. Het boek ligt hier al heel lang en telkens leg ik het weer terzijde.

Ik heb net ontdekt dat dit boek in mijn vaders verzameling ligt.
Aan het gemiddelde te zien kan ik maar beter meteen gaan lezen

avatar van FisherKing
Gabriel García Márquez is niet echt mijn auteur, vrees ik.

Al ettelijke malen begonnen in dit boek, maar 't pakt me gewoon niet.

Ik zal maar niet stemmen.

Heb m ook nooit uitgelezen, wel vele malen opgepakt. Vind het wel steeds prachtig, maar raak steeds de draad een beetje kwijt tussen alle Aurelio's enzo. Ga een maandje naar Zuid-Amerika dus ga het daar maar weer eens proberen.

avatar van Freud
5,0
PartyMarty schreef:
maar raak steeds de draad een beetje kwijt tussen alle Aurelio's enzo.

Het is al eens opgemerkt denk ik, maar je hoeft ze ook gewoon helemaal niet altijd uit elkaar te kunnen houden, dat is juist de clou van het feit dat ze allemaal dezelfde namen hebben.

Goed punt denk ik wel, maar vond het destijds toch wat 'onrustig' oid. betrapte mezelf erop dat ik toch wel vaak de stamboom checkte. Maar goed, ga er weer voor komende maand. Hopelijk kan ik m in november de volle 5 geven. Ben nl erg onder de indruk so far.

5,0
Márquez, zijn naam is menig maal gebruikt om menig rustig kabbelend borrelpraatje op te leuken. Stutwerk voor receptieconversatievoer. Hinderlijk, eigenlijk verafschuw je dat soort momenten. Even snel punten scoren qua cultuurbelevenis en vervolgens terug naar je reisplannen. Vervelen en vervellen.

Márquez doet wat we allemaal willen, de verloren kinderjaren terughalen. Als er één ding is wat we koesteren zijn het de jaren waarin we bewust onbewust leefden. Je kijkt naar het toneel, je vindt het allemaal spannend. Het is dat gevoel van werelden die omspannen worden door de conversaties die je hoort bij je grootouders. Anekdotes zijn universa voor het kinderoor.

Terwijl je "Honderd jaar ..." leest, spookt er één vraag rond: "Hoe doet deze verdomde auteur dit? Hoe weet hij die herinneringen te vrijwaren van erosie?".

"Alles wat ik heb geschreven is een noodlottige poging om Aracataca terug te krijgen." dixit Márquez. Zijn schrijven als prothese voor een verloren dorp en de daaraan gekoppelde familie. Dan wens je toch werkelijk dat de "vlotte babbel" gesmeerd wordt door geouwehoer zoals: "Hoeveel kleppen heeft die nieuwe Honda alweer?"

4,5
Eindelijk een boek dat volledig voldoet aan het beeld dat ik had bij de term Magisch Realisme. Prachtig zoals Marquez de meest bizarre dingen tussen neus en lippen door beschrijft. een van de hoogtepunten vond ik wel het stroompje bloed van Jose Arcadio naar Segundia.

Helaas zakte het boek naar het einde toe toch wat in. De laatste Aureliano kon me gewoon niet meer zo boeien. Het einde zelf is overigens wel volledig passend bij het boek eindelijk een varkensstaart

4,5* en zeker voor herlezing vatbaar.

avatar van donnie darko
5,0
Geweldig boek, man. Echt het mooiste boek dat ik ooit heb gelezen met de ene prachtige passage na de andere.

5*

avatar van Freud
5,0
Heb je het gelezen omdat het hier zo'n goeie stemmen kreeg, of was je het al langer van plan?

avatar van Anatolia
5,0
Waarom vraag je dat Freud?

avatar van donnie darko
5,0
Freud schreef:
Heb je het gelezen omdat het hier zo'n goeie stemmen kreeg, of was je het al langer van plan?


Waarom je het vraagt, weet ik ook niet, maar ik ga maar antwoorden, he. Ik kende het boek al veel langer als deze site bestaat omdat het één van de lievelingsboeken van mijn zus is, dus ik was het wel al heel lang van plan om het te lezen.

avatar van Freud
5,0
Ik vroeg het me gewoon af, zou toch leuk zijn mocht iemand zijn nummer één hier 'ontdekken'. Heb ik op MovieMeter ook gedaan, en het bewijst de kracht van een site als deze. Maar goed, niet dus .

4,5
Ik heb het boek al jaren bij ons in de kast zien staan. Ik kende de schrijver niet en de titel boeide me niet.
Toen het boek op deze site op nummer 1 stond ben ik er toch maar eens aan begonnen. Blijkt het toch wel een heel mooi boek te zijn
Het is niet het mijn nummer 1, maar het komt dicht in de buurt.

avatar van donnie darko
5,0
aERodynamIC schreef:
(quote)

Ik ook. Het boek ligt hier al heel lang en telkens leg ik het weer terzijde.


Ik zou er toch maar eens in beginnen, hoor. Ik heb er ook even mee gewacht, en zag er ook tegen op, even, maar vanaf de eerste 20 bladzijden wist ik al dat dit mijn nieuwe nummer 1 ging worden.

avatar van stefan dias
4,0
…maar vanaf de eerste 20 bladzijden wist ik al dat dit mijn nieuwe nummer 1 ging worden.


Dat had ik nu net helemaal niet door. Heb zelfs een 70-tal bladzijden zitten twijfelen of nik het boek niet beter opzij zou leggen. Dat heb ik gelukkig niet gedaan, want achterfa bleek dat ik gewoon moest wennen aan de stijl van Marquez die toch wel anders dan anders is.

avatar van Grovonion2
4,0
Ik ben nu halverwege en het blijft moeizaam lezen. Niet dat de schrijfstijl moeilijk is of het verhaal moeilijk te volgen. Het is meer dat het verhaal te snel van de hak op de tak springt. Alsof de gedachtes van de schrijver puur als improvisatie op het papier getikt werden.

avatar van Grovonion2
4,0
Oh, wat een einde. Het hele verhaal begint willekeurig in een bocht van een moebius-ring en eindigt waar het begonnen is. Als de Nederlandse vertaling een hint is voor de virtuositeit van het origineel dan zou dit bijna motivatie genoeg kunnen zijn om Spaans te leren. Ik ben eigenlijk een lezer die verhaal verkiest boven stijl (zie onderaan), maar de zinnen sprankelen zo van het papier af, de logica van emoties die beschreven wordt is zo vergezocht om toch telkens weer samen te passen, de tragedie wordt met soms ellenlange volzinnen beschreven en de ideeen worden per pagina opgestapeld dat ik hier voor eens de poezie in kan waarderen. Het past uiteindelijk allemaal samen en eindelijk weet ik waarom een verhaaltje dat als kleuter aan me verteld werd vaak eindigde met de staart van een varkentje.

avatar van Dardan
5,0
Een onvoorstelbaar mooi boek waarvan ik zo wenste dat het nooit uit zou kunnen.

Waar veel mensen een tijdje wachten om aan dit boek te beginnen besloot ik om dit eventjes door te nemen 'als tussendoortje’, natuurlijk neem je wonderliteratuur als dit niet zomaar eventjes door, vandaar ook die aanhalingstekens: 2 april '08 zal voor mij een onvergetelijke dag blijven, al weet ik niet echt meer wat ik toen gedaan heb van mijn opstaan tot 16.00 blijft dat de prachtige dag toen ik vertwijfeld besloot om nog eventjes de gemeentebib een bezoekje te brengen, de 2de paasvakantieweek was leuk van start gegaan op literair vlak met het uitlezen van Het Verdriet van België en ergens had ik wel zin om nog iets te nemen voor de komende dagen. De Kapellekensbaan en dit boek nam ik dan maar mee naar huis, om de een of andere reden besloot het lot me deze boeken die dag te schenken, enige andere werken die in me opkwamen waren tijdelijk uitgeleend dus "het werd dan maar dit". Het meesterwerk van Louis Paul Boon vertik ik nog altijd om te lezen totdat ik het aangeschaft heb, dit boek wou ik 'snel' doornemen tijdens de vakantie om te zien wat het inhield. Uiteindelijk bleek het een prachtige roman te zijn die me hoofdstuk per hoofdstuk gewoon liet uitkijken naar de volgende leesbeurt.

Het beschrijven van 100 jaar over een heel dorp is al een grote taak, een nog grotere taak bestaat erin alle gebeurtenissen keer op keer gewoon prachtig te verwoorden. Hoe Mr. Márquez speelt met liefde, oorlog, leven & dood en vooral dié eenzaamheid van zijn sterke en unieke personages blijft subtiel en erg sterk gedaan; maakt zowat alle tv-soaps die gelijkaardig zijn betreffende het leven direct overbodig. Mijn favoriet personage blijft de man van in het begin voor het vuurpeloton: Kolonel Aureliano Buendia, ook hier kon Márquez wat erg moois rondom verwoorden: gedoold door de eenzaamheid van zijn onmetelijke macht, begon hij het spoort bijster te raken.
- veruit mijn favoriete zin uit het boek en dit is er nog maar één van de zowat 1000en die je tegenkomt. Dan mag ik natuurlijk niet vergeten te vermelden dat het verhaal zelf gewoon erg sterk is qua gebeurtenissen en het einde gewoon briljant is tegenover het ervoorafgaande: prachtige onthulling van de perkamenten. Dat de laatste van het geslacht zijn taak tot een goed einde zou volbrengen was natuurlijk voorspelbaar, maar wat die taak inhield… een soort extra toevoeging aan het verhaal zoals de prachtige poëtische kant van de schrijver, zoals ik al vermeldde de schitterende personages, de subtiele humor en de weinige dialoog die als die er dan is gewoon schitterend is.

Door het feit dat de schrijver het bijna allemaal vertelt en de personages zelf weinig aan het woord komen wordt er toch een magische sfeer ontwikkeld, je beleeft het allemaal vanuit een waarnemend oogpunt: alsof Márquez je meeneemt om je van bovenaf te vertellen over een lang vergane historie die nooit vergeten zou mogen worden.

Om eventjes terug te komen op mijn openingszin: ik zou hiervan mijn leven lang van kunnen genieten, maar zoals je van deze roman leert dat aan alles een einde komt gebeurt dat hier ook, ergens gelukkig maar omdat ik maar 1 boek met de keer lees, anders zat ik in een vicieuze cirkel máár een einde als dit, maakt wel veel goed - .

Dit blijft een mooie herinnering voor het leven .

4,5
Aangezien bijna alles wel al is gezegd houd ik het kort. Wat een prachtig boek. Een geschiedenis die zich steeds maar weer herhaald en toch zo boeiend en levendig geschreven en ook nog met de nodige humor. Niet alleen in het verhaal zelf maar ook nog de manier waarop geschreven. Een zin van ruim twee bladzijden hoe krijg je het voor elkaar.

4,0
Dit is niet echt mijn ding maar ik kon toch genieten van de fantasierijke omgeving en de humor. 3,5 ster tot ik bij de laatste 25 pagina's aankwam waarmee ik het punt opschroefde naar een 4. Als je hier echt van houd dan is dit een meesterwerkje.

avatar van -JB-
3,5
Alle lofuitingen over dit boek die ik hier had gelezen, zetten mij aan tot het lezen van dit boek. En helaas heeft dit boek op mij niet de indruk gemaakt die het op menig lezer hier wel heeft gedaan.

Sommige dingen uit het boek vond ik erg mooi zoals de tijd die rondjes lijkt te draaien en de beschrijvingen van de vele manieren waarop de personen eenzaam waren.
Maar doordat alles zo afstandelijk wordt beschreven, raakte nooit echt in het verhaal. Ik moest me er toe zetten om het boek iedere keer weer op te pakken. Het verhaal duurt naar mijn mening dan ook net 1 of 2 generaties te lang. De herhaling van zetten wordt dan net iets te groot. Al vond ik het einde zeer passend.

Ook met de 'Magische' gebeurtenissen had ik af en toe moeite. Zoals dat het hele dorp niet meer kan slapen. Op zich wil ik dat best aannemen. Maar dat wordt dan simpel opgelost doordat een man langskomt met een drankje. Een beetje goedkoop...

Misschien is het boek gewoon niet mijn smaak, het wist mij in ieder geval niet te overtuigen.

Ik was hier aan begonnen, maar ik ben er niet doorheen gekomen. Bij bladzijde 66 ben ik afgehaakt. Het ontbrak mij een beetje aan focus, een coherent thema.

4,0
Ik ben blij dat ik dit boek heb uitgelezen. In de eerste hoofdstukken had ik moeite met magische gehalte van dit boek. Hiermee bedoel ik onderwerpen als vliegende tapijten, pratende doden, mensen van 200, zwevende priesters en zeedraken. Márquez heeft mij echter langzaam het verhaal in getrokken. Zijn poëtische schrijfstijl is weergaloos en ik ben toch gegaan voor zijn hallucinerende beelden. Voorlopig is dit voor mij een 4-sterren boek omdat het sprookjesgehalte hier en daar te hoog is. Márquez staat intussen op mijn lijst van schrijvers waar ik zeker andere boeken van ga lezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:54 uur

geplaatst: vandaag om 16:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op BoekMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.