Ich, der Augenzeuge - Ernst Weiß (1963)
Alternatieve titels: De Ooggetuige | Der Augenzeuge
Duits
Psychologisch / Politiek
280 pagina's
Eerste druk: Krießelmeier,
Icking (West-Duitsland)
Duitsland, 1918. De hoofdpersoon is arts-psychiater in een reservehospitaal waar hij geestelijk verminkte militairen behandelt. Zijn patiënt is een zekere A.H., een grootheidswaanzinnige, Jodenhatende fantast, die als gevolg van een hysterische aandoening niet meer kan zien. Medisch gezien is hij echter niet blind. De arts raakt door hem gefascineerd. Tot dan toe was hij in zijn eigen leven een ooggetuige geweest; nu voelt hij de hartstochtelijke behoefte macht uit te oefenen over zijn patiënt, diens grote geestkracht in humanere banen te leiden, het lot te beheersen en op de stoel van God te gaan zitten. Hij besluit A.H. te behandelen door te appelleren aan zijn hoogmoedswaan en overmatige energie, en geneest hem. Hiermee blijkt hij op zijn beurt blind – voor de gevolgen van zijn besluit. En niet alleen voor zijn eigen leven: van de grootheidswaanzin van zijn patiënt zal later heel Europa ooggetuige zijn.
Is geschreven in 1939!
Maar vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kwam de roman toen echter niet uit. Uiteindelijk werd het werk onder de titel Ich-Der Augenzeuge voor het eerst gepubliceerd in 1963.