Histoire de Ma Vie - Giacomo Casanova (1828)

Ik heb de bloemlezing ('Het beste uit zijn memoires, gekozen door Arthur Japin' uit 2006) van De Geschiedenis van mijn Leven van Giacomo Casanova. De memoires zijn tussen 1991 en 1998 vertaald door wijlen sjacheraar en hedonist Theo Kars en is in de twaalf delen hieronder bij Athenaeum - Polak & Van Gennep uitgegeven. Na de bloemlezing, die een selectie van enkel de eerste zes delen bevat, kunnen de losse delen ooit nog een leuk leesproject worden.

1. De School van het Leven (1991)
2. Eigen Heer en Meester (1992)
3. Henriette (1993)
4. De Ontsnapping (1993)
5. De Jacht op het Geld (1994)
6. Een Man van Aanzien (1994)
7. Rust Noch Duur (1995)
8. Leven en Laten Leven (1996)
9. Het Keerpunt (1997)
10. Het Duel (1997)
11. Heimwee naar Venetie (1998)
12. Geheim Agent (1998)

Hoi Raspoetin.

Oh daar ben ik ook nog naar op zoek, naar Japins selectie. Hoe vond je die?
Ik zag in de boekwinkel de 3-delige collectie liggen, maar dat vond ik iets teveel van t goede...

Libris | Het verhaal van mijn leven 1, 2, 3, Giacomo Casanova

‘Wij zijn nu bij het begin gekomen van mijn leven als denkend wezen.’ Citaat uit de opening van de memoires De Geschiedenis van mijn Leven.

Wat een genot! Wat een genot om aan de hand van de sympathieke libertijn en uitslover Giacomo Casanova de romantische wereld van de pruikentijd aan de Europese hoven binnen te treden. Weg te dromen in dit kostuumdrama. De heerlijke schrijfstijl (de grootste lof aan de vertaler Theo Kars) waarop de sluwe edelman uit Venetië zijn avonturen als penseelstreken op het papier heeft neergepend doet de lezer verzuchten naar meer.

Ik las de bloemlezing van de memoires die door Arthur Japin is samengesteld op basis van de stukken die hem inspireerde tot het schrijven van zijn roman over Casanova, Een Schitterend Gebrek. Deze bloemlezing is een fijne introductie tot het hele werk van de Italiaanse nobelman.

De meest vermakelijke stukken zijn die waarin de sfeer van het spookachtige Venetië worden geschetst en Casanova zich uitleeft in zijn strapatsen zoals de feestjes die hij langsgaat en zijn bezoek aan de casino's op het eiland Murano. Spannend is de storm waarin hij terechtkomt na een fortuinlijk bezoek aan een gokgelegenheid en hij in het slechte weer van zijn gondel overboord slaat en bijna in de lagune verdrinkt. Het verhaal over de plotselinge arrestatie, de tijd die Casanova in het cachot moet uitzitten en zijn indrukwekkende ontsnapping zijn beklijvend. Zijn bezoek aan de Republiek der Nederlanden (Den Haag en Amsterdam) is uiteraard voor de Nederlandse lezer een leuke verrassing en alwaar Casanova positief verbaasd is over de vrijpostige omgang van de Hollandse dames.

Om een beetje een indruk te krijgen van de zachtaardige stijl die in de memoires wordt gehanteerd; hierbij een mooie citaat uit de scène tijdens de ontsnapping: 'Nadenkend, neerslachtig en weifelmoedig zat ik daar. Ik wist niet wat ik moest doen. Toen gebeurde er iets heel gewoons, wat op mijn verbaasd gemoed de indruk van een regelrecht wonder maakte. Ik hoop dat ik door deze eerlijke bekentenis niet daal in de achting van de lezer met filosofisch inzicht, als hij zich er rekenschap van geeft dat een man die in onzekerheid en nood verkeert maar voor de helft degene is die hij in evenwichtige toestand is.' [Pag. 217]

De memoires van Casanova lenen zich goed als uitmuntend tussendoortje om de zinnen te verzetten.

U wordt op uw wenken bediend.

Casanova een (groeps) verkrachter die alles uit de kast haalde om jonge meisjes vanaf 9 jaar te kunnen "beminnen".
Ondanks zijn misselijkmakende eigendunk zijn zijn memoires een geweldig avontuur.

Heb je hier meer tekst en uitleg bij? In de bloemlezing van Arthur Japin viel me het juist op dat Giacomo Casanova toch overwegend hoffelijk was ten opzichte van de dames en er misschien een aantal veroveringen bij zaten die je met de morele bril van het heden je vraagtekens bij kan zetten. Maar dat hij zich vergreep aan jonge meisjes ben ik niet tegengekomen. Heb ik mij vergist en moeten we Casanova alsnog cancellen?

Hij was dan misschien wel hoffelijk, maar als de vrouw het meisje nee bleef zeggen dan kon het toch wel gebeuren dat er enigszins geweld werd gebruikt. Hij beschrijft 1x een verkrachting en 1 keer een groepsverkrachting om dan vervolgens te melden dat het slachtoffer het eigenlijk best leuk vond. Hij lult meisjes om, om toch maar het bed met hem te delen hij blijft aandringen tot dat het hem lukt en vaak is zijn "verliefdheid" dan ook snel over.
Hij verteld verder wel dat hij de meisjes nog wel een goede huwelijkspartner leverde.
Hij vindt zichzelf goed, mensen die tegen hem zijn zijn slecht.
Het is een oplichter, zijn excuus? Als hij het niet doet doet iemand anders het wel. Zo bekostigd hij een groot gedeelte van zijn jonge jaren.
Lelijke mensen zijn ook lelijk ontnemen de lust.
Het is een geweldig avontuur van een walgelijk figuur die als ik hem ontmoet had mij waarschijnlijk binnen een dag aan zijn degen had geregen vanwege een belediging van mijn kant.
Het was natuurlijk een hele andere tijd met andere normen en waarden maar ik kan die van mij niet altijd opzij leggen. Het is voornamelijk zijn eigen gelijk zijn verwaandheid (naast de verkachtingen) die hem voor mij een kl**tz*k en een lafaard maken.

En uiteindelijk is het verhaal natuurlijk "zijn verhaal"!

Het lijkt mij dat je dat ook prima kan zeggen zonder dat er daarmee sprake is van cancellen. Sterker nog, de 4,5* spreekt boekdelen.

In de psychologie maakt men wel onderscheid tussen het Don Juan-complex en het Casanova-complex. De Don Juan zou alles op alles zetten om zo veel mogelijk vrouwen het bed in te krijgen waarbij het middel, bv. verkrachting, het doel heiligt. De Casanova zou het tegendeel zijn, namelijk de man die elke vrouw het hof maakt en wil versieren zonder dat hij veel interesse heeft in de seksuele daad: zodra de vrouw zich aan hem geeft verliest hij alweer z'n interesse en zoekt hij een volgend avontuur. Ik heb altijd getwijfeld of Casanova zelf een zuiver geval is van het naar hem genoemde complex, al denk ik dat Casanova meer een Casanova dan een Don Juan was...

Tzum | Recensie: Giacomo Casanova - Het verhaal van mijn leven - Tzum