Adolphe - Benjamin Constant (1816)
Frans
Psychologisch
120 pagina's
Eerste druk: Treuttel et Würtz,
Parijs (Frankrijk)
Adolphe studeert in zijn 22ste levensjaar af in het Duitse plaatsje Göttingen en gaat daarna op aanraden van zijn (rijke) vader een reis door Europa maken. Hij vindt geen rust en plezier in het beetje werk dat hij zo nu en dan verzet. Een vriend van hem schept op over zijn maîtresse en raadt Adolphe aan ook op die manier wat meer plezier en vertier in het leven te zoeken. Dan ontmoet hij zijn oom, die graaf is en er een maîtresse op nahoudt, waarmee hij twee kinderen heeft. De vrouw, die Ellénore heet, en zo'n tien jaar ouder is dan Adolphe staat bekend als trouw aan haar minnaar. Dit maakt haar voor Adolphe interessant om te winnen, maar Ellénore wil niet echt meewerken.
Waar Werther een onbereikbare liefde beschrijft, is het verhaal van Adolphe het relaas van de onmogelijke liefde die toch bereikt wordt. De eenzaamheid van de hoofdpersoon in de kille wereld past bij het melancholische idee van het 'mal du siècle' (Weltschmerz). Deze individualistische beleving van de werkelijkheid is een tegenreactie op het rationele van de Verlichting . Historisch gezien is deze korte roman dus een schitterend voorbeeld van de Romantiek (begin 19e eeuw). Met 20e eeuwse ogen leest het boek echter wat aanstellerig en lijkt de hoofdpersoon vooral een besluiteloze zeur. Maar was dat niet precies wat Constant wilde zeggen? Het is verdomd lastig om je leven in eigen hand te nemen!