Illusions Perdues - Honoré de Balzac (1843)

Alternatieve titel: Verloren Illusies

mijn stem

4,12 (8)

8 stemmen

Frans
Sociaal

763 pagina's
Eerste druk: Werdet / Souverain / Ferne, Parijs (Frankrijk)

Roman in drie delen. Lucien Chardon, jonge dichter in de Franse provincie, droomt van roem. Hij wordt verliefd op de adellijke mevrouw De Bargeton, die hem meeneemt naar Parijs, waar ze hem aan zijn lot overlaat. In de grote stad gaan Luciens provinciale illusies in snel tempo verloren. Hij ontdekt de dominante macht van het geld, maakt kennis met idealistische intellectuelen, met de journalistiek, de literatuur, het theater en het uitgaansleven. In het sociale verkeer doet zijn opportunisme hem de das om en hij keert berooid en gedesillusioneerd terug naar Angoulême. Daar stort hij zichzelf en anderen – de hardwerkende drukker David, andere hoofdpersoon van de roman – in grote problemen totdat hij, ternauwernood ontkomen aan zelfmoord, opnieuw naar Parijs vertrekt.

Links

zoek naar dit boek op bol.com

3 BERICHTEN

zoeken in: gebruikersnaamgebruikers bericht beide

<1 >

4,0

Grovonion2

geplaatst: 2 september 2009, 15:33 uur

Onderhoudende zedenschets van het wel en wee van twee beste vrienden in het achttiende eeuwse Angouleme. Ik ben nu twee-derde ver en de vloed aan personages is nauwelijks bij te houden. Niet de enige overeenkomst met enkele Russische werken uit die tijd. Ook de bijtende commentaren op de zelfbenoemde elite en de lange beschrijvende zinnen komen me bekend voor van bijvoorbeeld Dostojewski. Als het zo verder blijft lezen dan wordt de roman nog een echt snoepje.

4,0

Grovonion2

geplaatst: 8 september 2009, 22:15 uur

Prachtig verhaal met evenzo prachtige karakters. De naieve David en de uitzonderlijk mooie Lucien, de lieve Eve die samen met haar moeder zich Dickensiaans uitslooft om de dromerige Lucien zijn droom te doen uitkomen, de hele zogenoemde elite uit Angouleme enzoverder. Allemaal een leuke mix voor het verdere verloop van deze trilogie. Nog even een speciale vermelding voor meneer Bargenton, de zogezegd domme droogstoppel die voor het grappigste moment in het boek zorgt.

LimeLou

geplaatst: 7 augustus 2018, 19:22 uur

Waarbij 'Vader Goriot' heel vlot weglas, vind ik 'Verloren illusies' vooral saai. Balzac omschrijft de verhoudingen van de mens met zijn omgeving goed, maar er is iets wat mist wat mij door wil laten lezen.

* denotes required fields.

<1 >